Month: Ιούλιος 2025

Λαβύρινθος

Όποιος έχει πάθει ίλιγγο, θυμάται την εμπειρία με τρόμο. Ο ίλιγγος μάλιστα θεωρείται δικαιολογημένα η πιο ενοχλητική αίσθηση μετά τον πόνο.
O ίλιγγος είναι η ψευδαίσθηση ότι κάποιος κινείται ή περιστρέφεται, ενώ στην πραγματικότητα είναι ακίνητος. Αυτό προκαλεί τρομερή σύγχυση, διότι, ενώ ο ασθενής δεν κινείται, οι αισθήσεις του λένε…άλλα. Ως αποτέλεσμα, νομίζει ότι στριφογυρίζει το ταβάνι ή ο ίδιος, ότι πέφτει, παραπατά (σαν να πρόκειται για σεισμό) ή τρικλίζει ή ακόμη νιώθει σαν να περπατά «πάνω σε σύννεφο».
Παρόλο που ο ίλιγγος είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο, όλοι σχεδόν τον μπερδεύουν με άλλα προβλήματα. Ο περισσότερος κόσμος μπερδεύει τον ίλιγγο με την απλή ζάλη, την αστάθεια, τη «θολούρα», την τάση για λιποθυμία ή το «βάρος» στο κεφάλι (π.χ. αυτό που νιώθει κανείς μετά από κατανάλωση αλκοόλ). Αυτά δεν είναι ίλιγγος!
Όταν κάποιος έχει ίλιγγο, όλα γυρνάνε, δεν μπορεί να σταθεί όρθιος, έχει ναυτία, κάνει εμετό και νιώθει τρομαγμένος.
Ίλιγγος μπορεί να εμφανιστεί είτε από προβλήματα του λαβυρίνθου (το όργανο της ισορροπίας), κάτι που συμβαίνει στο 90% των περιπτώσεων είτε από νευρολογικά προβλήματα, που είναι πολύ πιο σπάνια (10%). Παρόλο που ο ίλιγγος έχει «εκρηκτικό» χαρακτήρα και συμπτώματα που τρομάζουν, σπάνια σχετίζεται με κάτι σοβαρό για την υγεία. Με άλλα λόγια, ένας ίλιγγος είναι πάντοτε επείγον ζήτημα, αλλά ευτυχώς σπάνια είναι σοβαρό ζήτημα!

Ο Μύθος

«Έπαθα τρομερό ίλιγγο, πρέπει να έχω όγκο στον εγκέφαλο» ή «Έχω τρομερό ίλιγγο, πρέπει να έπαθα εγκεφαλικό».

Η Αλήθεια

Αν σας πιάσει ξαφνικός ίλιγγος με βίαιο αίσθημα περιστροφής, δεν είναι σχεδόν ποτέ κάτι σοβαρό, συχνότερα είναι μια ίωση που επηρεάζει το νεύρο της ισορροπίας (αιθουσαίο νεύρο). Γενικά, να θυμάστε πως όσο πιο απότομος και έντονος είναι ο ίλιγγος, τόσο πιο ήπιο είναι το πρόβλημα που τον προκάλεσε. Αντίθετα, το σταδιακό, ελαφρύ αίσθημα περιστροφής που διαρκεί ακόμα και εβδομάδες, αυτό μπορεί να οφείλεται σε διαταραχές της αιμάτωσης του εγκεφάλου ή σε συστεμικά νοσήματα και τελικά να είναι κάτι πιο σοβαρό.

Τι να κάνετε

Βρείτε μια θέση στην οποία είναι πιο ανεκτός ο ίλιγγος, σβήστε τα φώτα και τις πηγές θορύβου (τηλεόραση, μουσική). Κατόπιν, ζητήστε βοήθεια προκειμένου να σας μεταφέρουν σε εφημερεύον νοσοκομείο ή σε έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μη φάτε και μην πιείτε τίποτα, διότι θα νιώσετε ακόμα χειρότερα και μπορεί να κάνετε εμετό.

Τι να μην κάνετε

Μην πανικοβάλλεστε και μην πάρετε καθόλου φάρμακα, καθώς αυτά μπορεί να δυσκολέψουν τον Ωτορινολαρυγγολόγο να βγάλει σωστή διάγνωση. Σε καμία περίπτωση μην οδηγήσετε εσείς για να πάτε στον ιατρό. Αν έχετε συχνά ιλίγγους, αλλά δεν έχει βρεθεί η αιτία τους (συμβαίνει στο 60% των περιπτώσεων), τότε σταματήστε να καπνίζετε και να πίνετε αλκοόλ, ελαττώστε το στο φαγητό αλάτι, μην κουράζεστε υπερβολικά, μην κάνετε απότομες κινήσεις του κεφαλιού, μη σηκώνεστε απότομα από το κρεβάτι και να θυμάστε πως το υπερβολικό άγχος χειροτερεύει τον ίλιγγο.

Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος

Η διάγνωση του ιλίγγου είναι δύσκολη. Με πλήρη ακοολογική και λαβυρινθική εξέταση μπορούμε να ξέρουμε αν η αιτία του ιλίγγου είναι στην περιοχή του αυτιού ή στον εγκέφαλο. Ανάλογα με τη διάγνωση, δίνονται οδηγίες και φαρμακευτική αγωγή. Κατόπιν, παρακολουθούμε τον ασθενή μέχρι να γίνει καλά ή τον παραπέμπουμε σε Νευρολόγο για επιπλέον έλεγχο.

by Dr Panagiota Kosmidou

Οξεία Λαβυρινθίτιδα

Kάποιες φορές, ο ιός που προκάλεσε ένα κρυολόγημα, μπορεί να προσβάλει και το σύστημα της ισορροπίας, με αποτέλεσμα να το «αποσυντονίσει» τελείως.
Όταν από τον ιό προσβληθεί μόνο το νεύρο της ισορροπίας (Αιθουσαίο νεύρο), έχουμε την Αιθουσαία Νευρωνίτιδα, ενώ όταν προσβληθεί το όργανο της ισορροπίας (λαβύρινθος), έχουμε την Oξεία Λαβυρινθίτιδα.
Ο ίλιγγος και στις δύο περιπτώσεις είναι πολύ έντονος, ο ασθενής δεν μπορεί καν να σταθεί όρθιος και η κατάσταση αυτή διαρκεί για ήμερες έως και εβδομάδες. Μετά την οξεία φάση, για μεγάλο διάστημα, οποιαδήποτε κίνηση του κεφαλιού μπορεί να πυροδοτήσει ξανά τον ίλιγγο.
Επιπλέον, η οξεία λαβυρινθίτιδα μπορεί να προκαλέσει βαρηκοΐα ή βουητό στα αυτιά. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, η βαρηκοΐα ή οι εμβοές είναι μόνιμες. Αντιθέτως, η αιθουσαία νευρωνίτιδα σπάνια έχει τέτοιες σοβαρές επιπλοκές.

Ο Μύθος

«Έπαθα ξαφνικά ίλιγγο και βουίζει το κεφάλι μου/ακούω καμπάνες, πρέπει να έπαθα εγκεφαλικό» ή «Έπεσα κάτω από τη ζάλη, θα έχω όγκο στο κεφάλι».

Η Αλήθεια

Μην πανικοβάλλεστε! Ποτέ σχεδόν, ο ξαφνικός και έντονος ίλιγγος δεν οφείλεται σε βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκεφάλου). Στις σπάνιες περιπτώσεις που συμβαίνει κεντρική βλάβη μαζί με ίλιγγο, υπάρχουν πάντοτε και άλλα προβλήματα, όπως παράλυση χεριού/ποδιού ή ο ασθενής δεν μπορεί να μιλήσει (Αφασία). Αν δεν έχετε τέτοια συμπτώματα, μην ανησυχείτε!

Τι να κάνετε

Ξαπλώστε, βρείτε μια θέση που να ηρεμείτε έστω και λίγο και καλέστε κάποιον να σας μεταφέρει σε ένα εφημερεύον νοσοκομείο με ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μην πάρετε κανένα φάρμακο μέχρι να σας εξετάσει ο Ωτορινολαρυγγολόγος και ο Νευρολόγος.

Τι να μην κάνετε

Μην παίρνετε αντι-ιλιγγικά φάρμακα από μόνοι σας και για διάστημα μεγαλύτερο από 5 μέρες, διότι δεν επιτρέπετε στο σύστημα ισορροπίας σας να «προσαρμοστεί» και να γίνει καλά από μόνο του.

Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος

Αφού αποκλείσουμε άλλα επείγοντα αίτια ιλίγγου, τόσο η αιθουσαία νευρωνίτιδα όσο και η λαβυρινθίτιδα αντιμετωπίζονται με ανάπαυση στο κρεβάτι και με φάρμακα που ανακουφίζουν τον ίλιγγο, μέχρις ότου να περάσει η ίωση, κάτι που χρειάζεται μέρες. Αν τα συμπτώματα του ιλίγγου συνεχιστούν για περισσότερες από 3-4 ημέρες, διδάσκουμε στον ασθενή ορισμένες ασκήσεις, οι οποίες επιταχύνουν την προσαρμογή του σώματος στον ίλιγγο (αντιρρόπηση).

by Dr Panagiota Kosmidou

Ωτοσκλήρυνση

τοσκλήρυνση είναι μια σπάνια αιτία προοδευτικής βαρηκοΐας, που δηλαδή χειροτερεύει με την πάροδο των ετών. Έχει κληρονομικό χαρακτήρα, προσβάλλει περίπου 1 στα 200 άτομα, εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες και επηρεάζει συνήθως και τα δυο αυτιά. Η διάγνωσή της είναι δύσκολη, ακόμα και σήμερα.
Στην Ωτοσκλήρυνση ουσιαστικά μαζεύονται «άλατα» ανάμεσα στα μικροσκοπικά κοκαλάκια του αυτιού (ακουστικά οστάρια). Το αποτέλεσμα είναι να μη μεταδίδεται καλά ο ήχος προς το ακουστικό νεύρο, αφού τα οστάρια δεν κινούνται αρκετά προκειμένου να μεταδώσουν την πραγματική ένταση του ήχου. Το γιατί συμβαίνει και το πώς ακριβώς προκαλείται η Ωτοσκλήρυνση δεν το γνωρίζουμε ακόμα, αν και υπάρχουν ενδείξεις πως σχετίζεται με ορμονικές διαταραχές. Στα αρχικά στάδια της Ωτοσκλήρυνσης, τα συμπτώματα είναι ήπια και μπορεί να μην καταλάβει κανείς ότι μειώνεται η ακοή του. Η μείωση της ακοής και το βουητό στα αυτιά (εμβοές) ξεκινούν στη νεαρή ηλικία και χειροτερεύουν σε περιόδους που αυξάνονται οι ορμόνες, όπως στην εφηβεία και στην εγκυμοσύνη. Η νόσος σταματάει συνήθως να εξελίσσεται στη  3 ηλικία.
Η ωτοσκλήρυνση αποτελεί ένα πρόβλημα που επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα ζωής. Η ακοή μειώνεται και ο ασθενής δεν μπορεί να επικοινωνήσει εύκολα, ενώ το βουητό μπορεί να γίνει πολύ ενοχλητικό. Αρχικά επηρεάζονται οι χαμηλές συχνότητες (τα μπάσα) και έπειτα από χρόνια οι πιο υψηλές συχνότητες (τα πρίμα). Μάλιστα, πιστεύεται ότι η απώλεια της ακοής που είχε ο Μπετόβεν στα τελευταία χρόνια της ζωής του οφείλονταν σε Ωτοσκλήρυνση.

Ο Μύθος

Η Αλήθεια

Τι να κάνετε

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να επισκεφθείτε τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο που θα μπορέσει να διαγνώσει αν πάσχετε από Ωτοσκλήρυνση ή από κάποια άλλη αιτία βαρηκοΐας. Αρχικά θα πρέπει ο Ωτορινολαρυγγολόγος να σας παρακολουθεί τακτικά, ενώ μπορεί να χρειαστεί να πάρετε και αγωγή με φθοριούχο Νάτριο σε συνδυασμό με Vit D3 που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι «παγώνει» την εξέλιξη της νόσου

Τι να μην κάνετε

Μην καθυστερείτε να πάτε στον Ωτορινολαρυγγολόγο, διότι η νόσος εξελίσσεται και χειροτερεύει, αν δεν αντιμετωπιστεί. Επίσης, η επιλογή του να μην κάνετε τίποτα είναι λάθος, διότι συχνά οι ασθενείς με βαρηκοΐα καταλήγουν σε κοινωνική απομόνωση που έχει μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες. Μην επιτρέψετε σε ένα τόσο απλό πρόβλημα να μειώσει την απόλαυση της ζωής σας.

Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος

Αρχικά επιβεβαιώνει πως η βαρηκοΐα σας οφείλεται πράγματι σε Ωτοσκλήρυνση και προτείνει λήψη αγωγής. Μάλιστα, σε κάποιες προχωρημένες περιπτώσεις, συστήνει τη χρήση ακουστικού βαρηκοΐας. Σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις θα προτείνει να υποβληθεί ο ασθενής σε χειρουργική επέμβαση αναβολοτομής, που δεν θα θεραπεύσει μεν την ίδια την πάθηση αλλά θα αντιμετωπίσει με επιτυχία τα επακόλουθά της, δηλαδή τη βαρηκοΐα.

by Dr Panagiota Kosmidou

Ωτοπλαστική σε ενηλίκους

Κάθε ανθρώπινο αυτί είναι στο σχήμα του απολύτως μοναδικό, όπως και τα δακτυλικά αποτυπώματα. επίσης, τα δυο αυτιά δεν είναι ποτέ απολύτως όμοια μεταξύ τους.
Κάποια παιδάκια γεννιούνται με πεταχτά αυτιά (αφεστώτα ώτα), γεγονός το οποίο αποτελεί ένα συχνό και «αθώο» Ανατομικό πρόβλημα, που, όμως, τα κάνει να νιώθουν μειονεκτικά, να υποφέρουν και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν την αισθητική αυτή ατέλειά τους. Τις περισσότερες φορές, όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν, «κουβαλάνε» αυτά τα προβλήματα της αυτοεικόνας τους στην ενήλικη ζωή τους.
Πολλοί ενήλικοι είναι εξαιρετικά «ευαίσθητοι» με το θέμα των πεταχτών αυτιών τους και αναφέρουν ότι έχει πολύ αρνητικό αντίκτυπο στη συναισθηματική τους υγεία, ενώ συχνά βιώνουν ακόμα και αίσθημα κατωτερότητας.
Η Ωτοπλαστική είναι η επέμβαση που μπορεί να διορθώσει σχεδόν οποιοδήποτε πρόβλημα στα πτερύγια των αυτιών και να αποκαταστήσει την εικόνα τους. Γίνεται με τοπική αναισθησία, είναι ανώδυνη, δεν υπάρχουν εμφανή σημάδια ή ουλές και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά σε κάθε ηλικία. Εκτός από τα πεταχτά αυτιά, με ειδικές τεχνικές Ωτοπλαστικής μπορούν να αποκατασταθούν προβλήματα στο μέγεθος των πτερυγίων (πολύ μεγάλα ή πολύ μικρά αυτιά), ενώ σε εξαιρετικές περιπτώσεις,ο εξειδικευμένος Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να ανακατασκευάσει ένα πτερύγιο που καταστράφηκε από τραυματισμό ή που ήταν εκ γενετής παραμορφωμένο.

Ο Μύθος

«Έπρεπε να τα είχα φτιάξει μικρός τα αυτιά μου. Τώρα είναι πλέον αργά» ή «Kαλύπτω με τα μαλλιά μου τα αυτιά μου και δεν φαίνεται ότι πετάνε»

Η Αλήθεια

Στους ενηλίκους δεν υπάρχει ανώτατο όριο ηλικίας για την Ωτοπλαστική, αρκεί κανείς να είναι σε καλή φυσική κατάσταση και να μην πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη ή αγγειακές διαταραχές. Τα μακριά μαλλιά συχνά καταφέρνουν να καλύψουν το πρόβλημα, αλλά περιορίζουν πολύ το styling και τις επιλογές στην εμφάνιση των μαλλιών -κυρίως στις γυναίκες- κάτι που «καταπιέζει» το άτομο με πεταχτά αυτιά και δικαιολογημένα τον κάνει να αναζητήσει μια μόνιμη λύση.

Τι να κάνετε

Αν έχετε πεταχτά αυτιά τα οποία δεν μπορείτε ή βαρεθήκατε να τα καλύπτετε με μακριά μαλλιά, η λύση είναι η επέμβαση αισθητικής Ωτοπλαστικής, ανεξάρτητα από το φύλο ή την ηλικία σας.
Aν η δυσμορφία των αυτιών σας είναι τέτοιου βαθμού που δρα αρνητικά στην εμφάνιση ή στην ψυχική σας γαλήνη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη διορθωθεί.
Μη χάνετε χρόνο, διότι αυτή η επέμβαση Ωτοπλαστικής μπορεί να έχει εντυπωσιακά θετικό αντίκτυπο στη ζωή σας και να σας επιτρέψει πολύ μεγαλύτερη ελευθερία στην εμφάνισή σας!

Τι να μην κάνετε

Μη θεωρείτε πως είστε πολύ μεγάλος για Ωτοπλαστική, αυτό δεν ισχύει. Δεν πρόκειται για επέμβαση που γίνεται μόνο αν το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό. Μια ασυμμετρία λίγων χιλιοστών αρκεί για να φαίνεται πως το ένα αυτί «πετάει» έντονα. Ανεξάρτητα, όμως, με το πόσο «πετάνε» τα αυτιά σας, αν ενοχλεί εσάς η εικόνα αυτή, είναι καιρός να το συζητήσετε με έναν Ωτορινολαρυγγολόγο εξειδικευμένο στην Πλαστική Χειρουργική Προσώπου.

Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος

Αν πράγματι τα αυτιά σας επιδέχονται Ωτοπλαστική, η επέμβαση γίνεται σε κλινική ημέρας (χωρίς νοσηλεία) και με τοπική αναισθησία. Η τομή γίνεται στο πίσω μέρος του αυτιού και η τομή δεν φαίνεται. επιπλέον, ο πόνος, το μελάνιασμα και το πρήξιμο είναι ελάχιστα, ενώ δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αιμορραγίας μετά την επέμβαση.
Να θυμάστε, όμως, πως, ενώ συγκαταλέγεται στις απλές επεμβάσεις της Αισθητικής Ωτορινολαρυγγολογίας, μόνο σε έμπειρα χέρια είναι εξασφαλισμένο το άριστο αποτέλεσμα. Οπότε, προσοχή σε ποιον χειρουργό θα εμπιστευτείτε τα αυτιά σας.

by Dr Panagiota Kosmidou

Τραύματα και ξένα σώματα ακουστικού πόρου

Το σωληνάκι που ενώνει το έξω αυτί με το τύμπανο ονομάζεται ακουστικός πόρος. Καλύπτεται από λεπτή επιδερμίδα που τραυματίζεται πολύ εύκολα, ακόμα και από την μπατονέτα από βαμβάκι. Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί.
Το τραύμα του ακουστικού πόρου δεν προκαλείται μόνο από την μπατονέτα. Κάποιοι πιο «θαρραλέοι» ξύνουν ή καθαρίζουν το αυτί τους και με αντικείμενα, όπως οδοντογλυφίδες, καρφίτσες, στυλό ή το μικρό δάκτυλό τους. Kαμιά φορά μάλιστα, κάποιο αντικείμενο που ενδεχομένως έβαλε ο ασθενής στο αυτί του μένει εκεί και μολύνει την περιοχή, όπως ένα κομμάτι από ωτοασπίδα ή το πίσω μέρος ενός στυλό. Αυτό το ξένο σώμα στο αυτί πιέζει το δέρμα του πόρου και είναι ιδιαίτερα επώδυνο.
Το τραύμα του ακουστικού πόρου συνοδεύεται από μικρή αιμορραγία (που τρομάζει τον ασθενή), από πόνο και πρήξιμο, ενώ η μόλυνση που ακολουθεί, προκαλεί μπούκωμα του αυτιού και μείωση της ακοής. Άλλοι ασθενείς αναφέρουν ζαλάδα και πως ακούν «ήχους» στο αυτί, ενώ αν έχει μείνει κάποιο ξένο σώμα μέσα στο αυτί, μπορεί, καμιά φορά να φαίνεται αν κάποιος άλλος κοιτάξει μέσα στον ακουστικό πόρο.
«Πρωταθλητές» στα ξένα σώματα είναι τα μικρά παιδιά που βάζουν οτιδήποτε μπορεί να χωρέσει στο αυτί τους. Αντικείμενα όπως χάντρες, όσπρια, κομμάτια μολυβιού, γομολάστιχες, πλαστελίνη ή άμμος από την παραλία, είναι υποψήφια να βρεθούν στο παιδικό αυτί. Το ξένο σώμα στο αυτί ενός παιδιού που ακόμα δεν μιλάει, θα το καταλάβει ο γονιός μόνον όταν μολυνθεί και το αυτί αρχίσει να τρέχει πύον.

Ο Μύθος

«Έβαλα κάτι στο αυτί μου και τρέχει αίμα. Πρέπει να έκανα μεγάλη ζημιά» ή «Έμεινε ένα μικρό αντικείμενο μέσα στο αυτί μου. Φοβάμαι μην πάει πιο βαθιά και δεν βγαίνει!»

Η Αλήθεια

by Dr Panagiota Kosmidou

Σωληνίσκοι αερισμού (σωληνάκια στα αυτιά)

Στη χρόνια εκκριτική ωτίτιδα μαζεύεται υγρό πίσω από το τύμπανο, μειώνεται η ακοή, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος μόνιμης βλάβης στο αυτί (συμφυτική ωτίτιδα, χολοστεάτωμα).
Όταν, λοιπόν, ένα παιδί έχει υγρό στο αυτί που δε φεύγει με τη φαρμακευτική αγωγή, η μόνη λύση για να φύγει το υγρό, να μη μαζέψει ξανά υγρό και να παραμένει υγιές το αυτί είναι η Μυριγγοτομή, μια μικροχειρουργική επέμβαση στο τύμπανο που τις περισσότερες φορές συνδυάζεται με άδενοτομή (αφαίρεση στα κρεατάκια).
Αρχικά, υπό γενική αναισθησία και με τη βοήθεια του χειρουργικού μικροσκοπίου γίνεται μια τομή μήκους 1-2mm στο τύμπανο και αναρροφάται το υγρό. Έπειτα, τοποθετείται ένα μικροσκοπικό σωληνάκι (1-2mm) - από ουδέτερο και συμβατό με τον οργανισμό, υλικό - μέσα στην τομή, προκειμένου να παραμείνει ανοιχτή μια μικρή τρυπούλα που θα επιτρέψει στο αυτί να αεριστεί, να μη μαζεύει υγρό και να αναγεννηθεί!
Η επέμβαση μειώνει τον αριθμό αλλά και τη σοβαρότητα των φλεγμονών του αυτιού. Έτσι, τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν καθόλου φλεγμονές όσο διάστημα έχουν τα σωληνάκια.
Η επέμβαση είναι απόλυτα ασφαλής, δεν πονάει, ενώ το μόνο που χρειάζεται να προσέξουν οι γονείς είναι να μην μπαίνει «βρώμικο» νερό στο αυτί (π.χ. με σαπούνι/σαμπουάν) για όσο καιρό υπάρχουν τα σωληνάκια. Η ακοή βελτιώνεται άμεσα και το παιδί επιστρέφει στο σπίτι του λίγες ώρες αργότερα.
Ο σωληνίσκος αερισμού αποβάλλεται αυτόματα μετά από 6-8 μήνες και η τομή στο τύμπανο επουλώνεται από μόνη της. Δεν υπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί στις δραστηριότητες μετά την τοποθέτηση των σωληνίσκων αερισμού πέραν από κάποια μέτρα προστασίας που θα σας εξηγήσει ο Ωτορινολαρυγγολόγος σας.

Ο Μύθος

«Δε θέλω να βάλει σωληνάκια το παιδί μου. Δεν τα χρειάζεται, θα γίνει καλά από μόνο του» ή «Αν βάλει σωληνάκια στο αυτί το παιδί μου θα πρέπει συνέχεια να προσέχουμε μην μπει νερό στο αυτάκι του και κουφαθεί/πάθει ζημιά».

Η Αλήθεια

Η τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού - με ή χωρίς Αδενοτομή - αποτελεί τον καλύτερο τρόπο θεραπείας της χρόνιας εκκριτικής ωτίτιδας με συλλογή υγρού, διορθώνει άμεσα τη βαρηκοΐα και σταματάει τις συχνές φλεγμονές. Αν, επίσης, κάποια στιγμή μολυνθεί το αυτάκι του παιδιού (οξεία μέση πυώδης ωτίτιδα), γίνεται γρήγορα καλά, αφού πλέον το αυτί αερίζεται και δεν «κρατάει» τα υγρά που συντηρούν τις φλεγμονές. Όσον αφορά στο νερό, γενικά δεν περνά εύκολα μέσα από τα σωληνάκια, εκτός αν έχει πίεση ή περιέχει σαπούνι/σαμπουάν.

Τι να κάνετε

Αν το παιδί σας έχει συχνές ωτίτιδες ή μαζεύει υγρό στο αυτί (βουλωμένη ευσταχιανή σάλπιγγα από κρεατάκια, κρυολόγημα ή αλλεργία), υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να μην αναπτυχθεί σωστά πνευματικά (ομιλία, σκέψη), επειδή δεν ακούει καλά κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του. επίσης, είναι πιθανό να παραμείνει μόνιμο πρόβλημα στην ακοή του, αν το υγρό στο αυτί «χρονίσει». Πρέπει να το εξετάσει ειδικός Ωτορινο λαρυγγολόγος και εσείς πρέπει να ακολουθήσετε πιστά τις οδηγίες του.

Τι να μην κάνετε

Μην αγνοήσετε τη συμβουλή του ειδικού Ωτορινολαρυγγολόγου αν σας πει πως το παιδί σας χρειάζεται σωληνάκια αερισμού. Έχει αποδειχτεί πως είναι η μόνη λύση στις δύσκολες περιπτώσεις χρόνιας εκκριτικής ωτίτιδας με παχύρρευστο υγρό στα αυτιά ή σε παιδιά που έχουν αλλεργία σε αντιβιοτικά ή που δεν ανταποκρίνονται σε αυτά.
Πλέον, υπάρχουν παγκοσμίως αποδεκτές ιατρικές ενδείξεις για το πότε και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η εκκριτική ωτίτιδα. Αν θέλετε αποδεδειγμένα να κάνετε το καλύτερο για το παιδί σας, πρέπει να τις ακολουθήσετε κατά γράμμα.

Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος

Αν κρίνει ότι το παιδί χρειάζεται σωληνάκια αερισμού με ή χωρίς άδενοτομή, η επέμβαση γίνεται σε κλινική και το παιδί επιστρέφει σε λίγες ώρες σπίτι του.
Συνεχίζουμε να το παρακολουθούμε το παιδί μέχρι να «πέσουν» τα σωληνάκια από μόνα τους, αλλά και μετέπειτα για τυχόν υποτροπές.

Παρακάτω αναγράφονται οι απόλυτες ενδείξεις αδενοτομής σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ωτορινολαρυγγολογίας.

Απόλυτη ένδειξη στην Ιατρική σημαίνει πως αν έστω και ένα από τα παρακάτω συμβαίνει,  το να γίνει η επέμβαση (στην προκειμένη περίπτωση η αδενοτομή) είναι πάντοτε πιο ωφέλιμο για το παιδί σας από το να μην γίνει η επέμβαση:

• υποτροπιάζουσα ή χρόνια αδενοειδίτιδα (τουλάχιστον 3 επεισόδια ανά έτος για τα παιδιά)
• υποτροπιάζουσα χρόνια εκκριτική ή πυώδης ωτίτιδα
• χρόνια ρινική απόφραξη με στοματική αναπνοή
• αποφρακτική υπνική άπνοια (ροχαλητό)
• υποψία νεοπλασίας
• ανωμαλίες κατάποσης ή ομιλίας (σχετική ένδειξη)

Δεν πρέπει να υπάρχει βιασύνη για την πραγματοποίηση μιας επέμβασης, αλλά θα πρέπει να γίνεται μετά από σωστή εκτίμηση και αναμονή για την αξιολόγηση της συντηρητικής αγωγής.

Η ηρεμία είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος. Η περίοδος αναμονής δεν είναι χαμένος χρόνος ακόμα και αν το χειρουργείο τελικά πραγματοποιηθεί, αν σκεφτεί κανείς ότι οι τοπικές συνθήκες για την επέμβαση είναι οι καλύτερες δυνατές μετά από μια φαρμακευτική αγωγή.

by Dr Panagiota Kosmidou

Εμβοές (Βουητό στα αυτιά)

Εμβοή ονομάζεται το βουητό που αντιλαμβάνεται κανείς στο αυτί/στα αυτιά του ή συνολικά στο κεφάλι του, χωρίς, όμως, να υπάρχει κάποια εξωτερική πηγή ήχου. Ο ήχος που ακούει κανείς παράγεται από το ίδιο το αυτί του και γίνεται αντιληπτός μόνο από τον ίδιο τον ασθενή!
Οι εμβοές είναι συχνές και 10% των ενηλίκων πάσχει από αυτές. Μπορεί να είναι σαν σφύριγμα, σαν τζιτζίκια ή σαν κουδούνισμα, να μοιάζουν σαν τα παράσιτα του ραδιοφώνου, να είναι συνεχείς ή διακοπτόμενες, μπορεί ακόμα να φεύγουν και να επανέρχονται μέσα στη μέρα.
Τις περισσότερες φορές δεν ξέρουμε πώς δημιουργούνται οι εμβοές, αν και ξέρουμε ότι σχετίζονται με βλάβες στο ακουστικό όργανο (κοχλία) ή με κάποιο άλλο πρόβλημα στα αυτιά, από το πιο απλό (κερί), μέχρι το πιο σύνθετο (π.χ. σύνδρομο Ménière).
Ξέρουμε, όμως, πως πιο συχνή αιτία εμβοών σε νέους και μεσήλικες είναι το ακουστικό τραύμα, ενώ στους ηλικιωμένους, είναι η γήρανση του κοχλία και του ακουστικού νεύρου (πρεσβυακουσία). Οι εμβοές αρχικά δεν είναι συνεχείς, η έντασή τους είναι μικρή και το άτομο δεν τους δίνει σημασία, αφού κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν τις ακούει και δεν τον ενοχλούν.
Όμως, το βράδυ, στην ησυχία του υπνοδωματίου, οι εμβοές γίνονται αντιληπτές και ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί. Αυτό είναι και το σημαντικότερο πρόβλημα με τις εμβοές: μπορούν να μειώσουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής, αν είναι συνεχείς και έντονες.

Ο Μύθος

by Dr Panagiota Kosmidou

Εξωτερική Ωτίτιδα (νόσος του κολυμβητή)

Η εξωτερική Ωτίτιδα ή νόσος του κολυμβητή είναι η μόλυνση του δέρματος του ακουστικού πόρου, ο οποίος είναι ο «σωλήνας» που οδηγεί στο τύμπανο. Πρόκειται, δηλαδή, για δερματική μόλυνση και όχι για μόλυνση του αυτιού.

‘Οπως συμβαίνει με το δέρμα μας σε κάθε περιοχή του σώματος, ο ακουστικός πόρος έχει και αυτός μικρόβια που ζουν ...ειρηνικά πάνω στην επιφάνειά του. Όσο το δέρμα του πόρου είναι άθικτο, τα μικρόβια δεν προκαλούν κανένα απολύτως πρόβλημα.

Όταν, όμως, το δέρμα του ακουστικού πόρου τραυματιστεί (π.χ. από τη χρήση μπατονέτας ή άλλου αντικειμένου που βάζει κάποιος στο αυτί του) ή μπει νερό στον πόρο και δεν απομακρυνθεί, μικρόβια και μύκητες που ήδη «κατοικούν» εκεί, βρίσκουν την ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν και να μολύνουν την περιοχή. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής έχει πόνο, φαγούρα, «μπούκωμα» στο αυτί, ενώ μέσα από τον πόρο βγαίνει υγρό το οποίο μυρίζει άσχημα.

Η εξωτερική ωτίτιδα είναι πολύ πιο συχνή τους καλοκαιρινούς μήνες που πλενόμαστε πιο συχνά, αλλά κυρίως που κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα και παραμένει ο ακουστικός πόρος βρεγμένος για πολλή ώρα. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο έντονη η φλεγμονή, που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί από τον πόνο και καταλήγει απεγνωσμένος στα επείγοντα του νοσοκομείου, λέγοντας πως πονάει υπερβολικά το αυτί του.

Ο Μύθος

by Dr Panagiota Kosmidou

Κινητό τηλέφωνο και Ηλεκτρομαγνητική Ακτινοβολία

Το κινητό τηλέφωνο είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Όλοι μας απορούμε πώς ζούσαμε χωρίς κινητό τηλέφωνο παλαιότερα!
Ένα φλέγον και άλυτο ακόμα ζήτημα είναι κατά πόσον η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα και οι ασύρματες συσκευές τηλεφώνου, μπορεί να προκαλέσει βλάβες.
Στις 31 Μαΐου 2011 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και η Διεθνής Επιτροπή για την Έρευνα στον Καρκίνο (IARC), που αποτελούνταν από 31 επιστήμονες από 14 χώρες, ταξινόμησαν τα πεδία ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπονται από τα κινητά τηλέφωνα.

Η ταξινόμηση περιλάμβανε μια πληθώρα παραγόντων που κατατάσσονταν σε μια από τις ακόλουθες 5 κατηγορίες, ανάλογα με το βαθμό επικινδυνότητας:

• Στάδιο 1: Καρκινογόνος για τους ανθρώπους
• Στάδιο 2Α: Μάλλον καρκινογόνος για τους ανθρώπους
• Στάδιο 2Β: Πιθανά καρκινογόνος για τους ανθρώπους
• Στάδιο 3: Μη ταξινομούμενη σχετικά με την καρκινογένεση στους ανθρώπους
• Στάδιο 4: Μάλλον όχι καρκινογόνος για τους ανθρώπους.

Τα μέλη της επιτροπής κατέληξαν πως η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από τα κινητά τηλέφωνα κατατάσσεται στα «Πιθανά Καρκινογόνα» για τον άνθρωπο (Στάδιο 2Β), με δεδομένη την αύξηση της εμφάνισης του γλοιώματος, ενός κακοήθους όγκου του ακουστικού νεύρου.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής ανακοίνωσε πως «…τα στοιχεία που υπάρχουν είναι ήδη αρκετά και συμπεραίνουμε πως μπορεί να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της εμφάνισης καρκίνου και της συχνής χρήσης των κινητών τηλεφώνων. Για αυτό το λόγο χρειάζεται η επιφυλακή της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με το θέμα».
Μη σας ξεγελάει η λέξη «πιθανόν»! Προκειμένου μια ιατρική επιστημονική επιτροπή αυτού του επιπέδου να καταλήξει στο Στάδιο 2Β, δηλαδή οτι η ακτινοβολία είναι παράγοντας «πιθανόν καρκινογόνος για τους ανθρώπους», τα στοιχεία είναι ακλόνητα και αδιάψευστα.
Είναι προτιμότερο να προλαμβάνουμε από το να προσπαθούμε να θεραπεύσουμε, είναι προτιμότερο να αποφύγουμε κάτι από το να περιμένουμε για να μάθουμε την τελική αλήθεια με πικρό τρόπο.

Απλοί τρόποι για να προστατευτούμε από την υπερβολική ακτινοβολία

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από τις ασύρματες συσκευές επικοινωνίας εκπέμπεται συνεχώς, οπότε πάρτε τα παρακάτω μέτρα:

• Μειώστε τη χρήση των κινητών και των ασύρματων τηλεφώνων, μιλήστε μόνο για σημαντικά θέματα και όσο λιγότερο χρόνο μπορείτε
• Μη χρησιμοποιείτε το κινητό σε κλειστούς χώρους (αυτοκίνητο, ασανσέρ), διότι η ακτινοβολία ανακλάται στα τοιχώματα και επιστρέφει
• Όσο περιμένετε για να συνδεθείτε, απομακρύνετε τη συσκευή από το αυτί σας
• Όταν το σήμα μας είναι χαμηλό, η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι μεγαλύτερη. Μη μιλάτε στο κινητό όταν έχει κακό σήμα
• Επιλέξτε κινητό που εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία, δηλαδή έχει με χαμηλό Specific Absorption Rate (SAR), μια μονάδα που μετράει την ποσότητα ακτινοβολίας που απορροφά το σώμα όταν χρησιμοποιείται η συσκευή. Τιμές SAR έως 0,4 είναι πολύ καλές, από 0,4 έως 0,7 είναι καλές ή μέτριες, ενώ κινητά με τιμές 0,7 έως 1 είναι από τα «ζεστά». Για τιμές πάνω από 1, απλώς μην αγοράσετε το κινητό!
• Αγοράστε μια συσκευή «bluetooth» που εκπέμπει το 1/100 της ακτινοβολίας ή μια συσκευή «hands-free»
• Για μέσα στο σπίτι αγοράστε μια κλασική συσκευή με καλώδιο ή τουλάχιστον μην έχετε τη βάση του ασύρματου τηλεφώνου στο κομοδίνο, διότι ακτινοβολείστε ενώ κοιμάστε.

Κινητά τηλέφωνα και παιδιά

• Το κινητό τηλέφωνο δεν είναι παιχνίδι!
• Τα παιδιά ΔΕΝ χρειάζονται κινητό τηλέφωνο! Αρκεί να έχουν γονείς, δασκάλους ή κάποιον δίπλα τους
• Τα παιδιά, επειδή έχουν μικρότερο εγκέφαλο, λεπτότερο κρανίο και υψηλότερο εγκεφαλικό μεταβολισμό από τους ενηλίκους, απορροφούν περισσότερη ενέργεια από τα κινητά τηλέφωνα
• Τα παιδιά κινδυνεύουν ακόμα περισσότερο, διότι η βλάβη της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αθροίζεται. Ένας ενήλικος θα δεχτεί ακτινοβολία για τα επόμενα 30 ή 40 χρόνια, αλλά ένα παιδί για τα επόμενα 70 ή 80 χρόνια
• Χαρακτηριστικά είναι τα αποτελέσματα σουηδικής μελέτης, σύμφωνα με την οποία τα παιδιά και οι έφηβοι που χρησιμοποιούν συστηματικά το κινητό ενδέχεται να έχουν πέντε φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του εγκεφάλου από ότι οι ενήλικοι
• Τα παιδιά που χρησιμοποιούν τακτικά κινητό τηλέφωνο έχουν βρεθεί να εμφανίζουν διαταραχές ύπνου και συγκέντρωσης, κόπωση, νευρικότητα και δυσλειτουργία της μνήμης
• Ακόμα και σε κατάσταση αναμονής, το κινητό τηλέφωνο εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και δεν επιτρέπεται να είναι κοντά στα παιδιά
• Τα παιδιά δεν πρέπει να ακούν μουσική από το κινητό τηλέφωνο διότι αυτό συνεχώς ακτινοβολεί. Θα πρέπει να το  έχουν σε λειτουργία πτήσης (flight mode) ή να έχουν άλλη συσκευή MP3 μόνο για να ακούνε μουσική
• Τα ίδια ισχύουν και για τα ασύρματα routers που χρησιμοποιούμε για την ασύρματη πρόσβαση στο διαδίκτυο (internet). Πρέπει να χρησιμοποιείτε την ενσύρματη σύνδεση, δηλαδή με το καλώδιο. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, να μην αφήνετε ανοιχτό το router όταν δεν το χρησιμοποιείτε
• Το παιδί είναι σωστό να χρησιμοποιεί καρτοκινητό τηλέφωνο, με προπληρωμένες μονάδες. Το ποσό που μπορεί να ξοδεύει κάθε μήνα πρέπει να είναι προσυμφωνημένο και να μην γίνονται εξαιρέσεις. Έτσι, θα συνειδητοποιήσει ότι το κινητό είναι ένα προνόμιο που του παρέχεται και όχι δικαίωμά του
• Η δυνατότητα πλοήγησης στο internet μέσω κινητού πρέπει να απαγορευτεί διότι το κινητό συνεχώς «ακτινοβολεί»
• Τέλος, το κινητό απαγορεύεται αυστηρά την ώρα του μαθήματος, του οικογενειακού γεύματος, στο θέατρο ή στο σινεμά! Αυτές οι απαγορεύσεις θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτες.

by Dr Panagiota Kosmidou