Bαρηκοΐα από θόρυβο
Η συχνή έκθεση σε δυνατούς ήχους και σε δυνατή μουσική (μέσω ακουστικών ή χωρίς), αλλά και η εργασία ή συχνή παραμονή σε χώρο με πολύ θόρυβο, μπορούν να προκαλέσουν μόνιμη μείωση της ακοής, τη λεγόμενη Θορυβογενή Βαρηκοΐα.
Σε περιβάλλον υψηλού θορύβου, τα κύτταρα του ακουστικού οργάνου (κοχλίας) δεν αντέχουν να επεξεργαστούν τόση ενέργεια, «εξαντλούνται» και τελικά φθείρονται. Αν η καταπόνηση συνεχιστεί, τότε καταστρέφονται και καθότι δεν αντικαθίστανται από άλλα, το αποτέλεσμα είναι η μόνιμη μείωση της ακοής, μια κατάσταση που ονομάζεται Θορυβογενής Βαρηκοΐα.
Έχει θεσπιστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μέγιστος επιτρεπτός θόρυβος για εργασία 8 ωρών τα 80dB, ένταση που αντιστοιχεί περίπου στον ήχο μιας ηλεκτρικής σκούπας.Θόρυβος χαμηλότερος από 75dB δεν προκαλεί βλάβη στο αυτί, ακόμα και αν κάποιος βρίσκεται σε τέτοιο περιβάλλον 24 ώρες την ημέρα και για μια ζωή. Όμως, σε περιβάλλον με συνεχή θόρυβο, μπορούν να προκληθούν άλλα προβλήματα: αϋπνία, συναισθηματική αστάθεια, άγχος, υπέρταση, ταχυπαλμία, έλκος στομάχου και μείωση στην εργασιακή απόδοση.
Η διαφορά της Θορυβογενούς Βαρηκοΐας από όλα τα άλλα αίτια βαρηκοΐας είναι πως μπορεί να προληφθεί αν κανείς «προσέχει» τα αυτιά του. Όσοι εκτίθενται σε θορύβους τοξικούς για τα αυτιά (κυνηγοί, μηχανικοί, ξυλουργοί, οδοντίατροι, χειριστές κομπρεσέρ, μουσικοί, τραγουδιστές, θαμώνες κέντρων διασκέδασης, ακούνε δυνατά μουσική με ακουστικά, κτλ.) Είναι βέβαιο πως στο μέλλον θα καταλήξουν να παραπονιούνται για εμβοές και βαρηκοΐα.
Ο Μύθος
«Εμένα ο θόρυβος/η δυνατή μουσική δεν με ενοχλούν, μου αρέσουν» ή «Χρόνια τώρα ακούω δυνατά μουσική, έχουν σκληραγωγηθεί τα αυτιά μου».
Η Αλήθεια
Η καταπόνηση του ακουστικού νεύρου «αθροίζεται», με αποτέλεσμα, σταδιακά και ύπουλα, η ακοή να μειώνεται πρώτα στις υψηλές συχνότητες και αργότερα ακολουθεί μείωση και στις και στις χαμηλότερες. Όμως, επειδή η διαδικασία συχνά διαρκεί χρόνια, ο ασθενής το καταλαβαίνει μόνον όταν είναι πια αργά! Δυστυχώς, τα αυτιά και τα μάτια δεν σκληραγωγούνται από την κακή χρήση. Απλά «χαλάνε» και καταλήγει κανείς βαρήκοος ή και ακόμα και σχεδόν κουφός!
Τι να κάνετε
Αν αναγκάζεστε να φωνάζετε για να υπερκαλύψετε το θόρυβο μέσα σε κάποιο χώρο, τότε καλύτερα να φορέσετε ωτασπίδες ή ακόμη καλύτερα, να εγκαταλείψετε αυτό το χώρο. Αν αναγκαστικά εργάζεστε σε τέτοιο περιβάλλον, προστατέψτε την ακοή σας με μέτρα προστασίας.
Δεν είναι «μαγκιά» να μην προστατεύει κάποιος τα αυτιά του, είναι ανοησία. Δεν είναι ντροπή να φοράει κάποιος ωτοασπίδες ή καλύπτρες (προστατευτικά ακουστικά), είναι υποχρέωσή του! Οι καλά τοποθετημένες ωτοασπίδες ή οι καλύπτρες μειώνουν το θόρυβο κατά 25-30dB, ενώ η ταυτόχρονη χρήση τους πετυχαίνει διπλάσια μείωση!
Δεν είναι ντροπή να φοράτε ωτοασπίδες, είναι υποχρέωσή σας!
Τι να μην κάνετε
Μη νομίζετε πως θα «σκληραγωγηθούν» τα αυτιά σας. Αυτό φυσικά και δεν ισχύει! Αν μάλιστα ο ίδιος θόρυβος πλέον δεν σας ενοχλεί, δεν είναι επειδή το«συνηθίσατε», είναι διότι έχει ήδη μειωθεί η ακοή σας και τον ακούτε λιγότερο! Μην αφήσετε τη ζημία να γίνει ολοένα και χειρότερη.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν υπάρχει ήδη θορυβογενής βαρηκοΐα, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι πολύ δραστικό. Φροντίζουμε, όμως, να επιμορφώσουμε τον ασθενή σχετικά με τα μέτρα προστασίας της ακοής του στο μέλλον.
Τραύματα και ξένα σώματα ακουστικού πόρου
Το σωληνάκι που ενώνει το έξω αυτί με το τύμπανο ονομάζεται ακουστικός πόρος. Καλύπτεται από λεπτή επιδερμίδα που τραυματίζεται πολύ εύκολα, ακόμα και από την μπατονέτα από βαμβάκι. Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί.
Το τραύμα του ακουστικού πόρου δεν προκαλείται μόνο από την μπατονέτα. Κάποιοι πιο «θαρραλέοι» ξύνουν ή καθαρίζουν το αυτί τους και με αντικείμενα, όπως οδοντογλυφίδες, καρφίτσες, στυλό ή το μικρό δάκτυλό τους. Kαμιά φορά μάλιστα, κάποιο αντικείμενο που ενδεχομένως έβαλε ο ασθενής στο αυτί του μένει εκεί και μολύνει την περιοχή, όπως ένα κομμάτι από ωτοασπίδα ή το πίσω μέρος ενός στυλό. Αυτό το ξένο σώμα στο αυτί πιέζει το δέρμα του πόρου και είναι ιδιαίτερα επώδυνο.
Το τραύμα του ακουστικού πόρου συνοδεύεται από μικρή αιμορραγία (που τρομάζει τον ασθενή), από πόνο και πρήξιμο, ενώ η μόλυνση που ακολουθεί, προκαλεί μπούκωμα του αυτιού και μείωση της ακοής. Άλλοι ασθενείς αναφέρουν ζαλάδα και πως ακούν «ήχους» στο αυτί, ενώ αν έχει μείνει κάποιο ξένο σώμα μέσα στο αυτί, μπορεί, καμιά φορά να φαίνεται αν κάποιος άλλος κοιτάξει μέσα στον ακουστικό πόρο.
«Πρωταθλητές» στα ξένα σώματα είναι τα μικρά παιδιά που βάζουν οτιδήποτε μπορεί να χωρέσει στο αυτί τους. Αντικείμενα όπως χάντρες, όσπρια, κομμάτια μολυβιού, γομολάστιχες, πλαστελίνη ή άμμος από την παραλία, είναι υποψήφια να βρεθούν στο παιδικό αυτί. Το ξένο σώμα στο αυτί ενός παιδιού που ακόμα δεν μιλάει, θα το καταλάβει ο γονιός μόνον όταν μολυνθεί και το αυτί αρχίσει να τρέχει πύον.
Ο Μύθος
«Έβαλα κάτι στο αυτί μου και τρέχει αίμα. Πρέπει να έκανα μεγάλη ζημιά» ή «Έμεινε ένα μικρό αντικείμενο μέσα στο αυτί μου. Φοβάμαι μην πάει πιο βαθιά και δεν βγαίνει!»
Η Αλήθεια
Αίμα που τρέχει από το αυτί είναι συνήθως λόγω κάποιου μικρού, δερματικού τραυματισμού από αντικείμενο που έβαλε το άτομο στο αυτί του και σπανιότερα από τραυματισμό (διάτρηση) του τυμπάνου. Αν το ξένο σώμα σφήνωσε στο αυτί, μην πανικοβάλλεστε! Αφού χώρεσε να μπει, θα χωρέσει και να βγει. Όμως, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να επισκεφτείτε αμέσως έναν Ωτορινολαρυγγολόγο. Αν το αυτί μολυνθεί, τότε θα πρηστεί και θα αναγκαστείτε να…κάνετε παρέα με το ξένο σώμα μέχρι να «ξεπρηστεί» ο πόρος και να μπορέσει να το βγάλει.
Τι να κάνετε
Αν τραυματίσετε με οποιονδήποτε τρόπο το αυτί σας ή αν σφηνώσει κάποιο ξένο σώμα στον πόρο, μην πανικοβληθείτε και μην κάνετε κάτι που μπορεί να χειροτερέψει την κατάσταση. Oι δύο αυτές περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπιστούν από τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο και μόνο.
Τι να μην κάνετε
- ΜΗ βάζετε ποτέ και τίποτα μέσα στο αυτί σας. Aν σας «τρώει», ξύστε το μόνο εξωτερικά! Aν σας «τρώει» για καιρό, πρέπει να σας εξετάσει Ωτορινολαρυγγολόγος, διότι σίγουρα υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα (π.χ. μύκητες)
- Αν έχετε μικρό παιδί, ποτέ μην αφήνετε μικροσκοπικά αντικείμενα στον χώρο, διότι εκτός από τον κίνδυνο να τα βάλει στο αυτί του, ακόμα χειρότερα, μπορεί να τα καταπιεί και να πνιγεί
- Αν σφηνώσει κάποιο αντικείμενο στο αυτί, μην προσπαθήσετε να το βγάλετε μόνοι σας διότι μπορεί να μείνει τμήμα του μέσα, ενώ σίγουρα θα τραυματίσετε και τον ακουστικό πόρο
- ΠΟΤΕ μη χτυπάτε το κεφάλι για να πέσει κάτι που μπήκε στο αυτί, ειδικά στα παιδιά
- Μετά από έναν τραυματισμό του αυτιού, μη φυσάτε έντονα τη μύτη και μην αφήνετε να μπει νερό στο τραυματισμένο αυτί
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Κάθε τραύμα του ακουστικού πόρου αντιμετωπίζεται με τοπική περιποίηση, καλό ιατρικό καθαρισμό και ειδική φαρμακευτική αγωγή. Τα ξένα σώματα αφαιρούνται με μικροσκόπιο και με ειδικά μικροεργαλεία που έχει μόνο ο Ωτορινολαρυγγολόγος.
Σωληνίσκοι αερισμού (σωληνάκια στα αυτιά)
Στη χρόνια εκκριτική ωτίτιδα μαζεύεται υγρό πίσω από το τύμπανο, μειώνεται η ακοή, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος μόνιμης βλάβης στο αυτί (συμφυτική ωτίτιδα, χολοστεάτωμα).
Όταν, λοιπόν, ένα παιδί έχει υγρό στο αυτί που δε φεύγει με τη φαρμακευτική αγωγή, η μόνη λύση για να φύγει το υγρό, να μη μαζέψει ξανά υγρό και να παραμένει υγιές το αυτί είναι η Μυριγγοτομή, μια μικροχειρουργική επέμβαση στο τύμπανο που τις περισσότερες φορές συνδυάζεται με άδενοτομή (αφαίρεση στα κρεατάκια).
Αρχικά, υπό γενική αναισθησία και με τη βοήθεια του χειρουργικού μικροσκοπίου γίνεται μια τομή μήκους 1-2mm στο τύμπανο και αναρροφάται το υγρό. Έπειτα, τοποθετείται ένα μικροσκοπικό σωληνάκι (1-2mm) - από ουδέτερο και συμβατό με τον οργανισμό, υλικό - μέσα στην τομή, προκειμένου να παραμείνει ανοιχτή μια μικρή τρυπούλα που θα επιτρέψει στο αυτί να αεριστεί, να μη μαζεύει υγρό και να αναγεννηθεί!
Η επέμβαση μειώνει τον αριθμό αλλά και τη σοβαρότητα των φλεγμονών του αυτιού. Έτσι, τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν καθόλου φλεγμονές όσο διάστημα έχουν τα σωληνάκια.
Η επέμβαση είναι απόλυτα ασφαλής, δεν πονάει, ενώ το μόνο που χρειάζεται να προσέξουν οι γονείς είναι να μην μπαίνει «βρώμικο» νερό στο αυτί (π.χ. με σαπούνι/σαμπουάν) για όσο καιρό υπάρχουν τα σωληνάκια. Η ακοή βελτιώνεται άμεσα και το παιδί επιστρέφει στο σπίτι του λίγες ώρες αργότερα.
Ο σωληνίσκος αερισμού αποβάλλεται αυτόματα μετά από 6-8 μήνες και η τομή στο τύμπανο επουλώνεται από μόνη της. Δεν υπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί στις δραστηριότητες μετά την τοποθέτηση των σωληνίσκων αερισμού πέραν από κάποια μέτρα προστασίας που θα σας εξηγήσει ο Ωτορινολαρυγγολόγος σας.
Ο Μύθος
«Δε θέλω να βάλει σωληνάκια το παιδί μου. Δεν τα χρειάζεται, θα γίνει καλά από μόνο του» ή «Αν βάλει σωληνάκια στο αυτί το παιδί μου θα πρέπει συνέχεια να προσέχουμε μην μπει νερό στο αυτάκι του και κουφαθεί/πάθει ζημιά».
Η Αλήθεια
Η τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού - με ή χωρίς Αδενοτομή - αποτελεί τον καλύτερο τρόπο θεραπείας της χρόνιας εκκριτικής ωτίτιδας με συλλογή υγρού, διορθώνει άμεσα τη βαρηκοΐα και σταματάει τις συχνές φλεγμονές. Αν, επίσης, κάποια στιγμή μολυνθεί το αυτάκι του παιδιού (οξεία μέση πυώδης ωτίτιδα), γίνεται γρήγορα καλά, αφού πλέον το αυτί αερίζεται και δεν «κρατάει» τα υγρά που συντηρούν τις φλεγμονές. Όσον αφορά στο νερό, γενικά δεν περνά εύκολα μέσα από τα σωληνάκια, εκτός αν έχει πίεση ή περιέχει σαπούνι/σαμπουάν.
Τι να κάνετε
Αν το παιδί σας έχει συχνές ωτίτιδες ή μαζεύει υγρό στο αυτί (βουλωμένη ευσταχιανή σάλπιγγα από κρεατάκια, κρυολόγημα ή αλλεργία), υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να μην αναπτυχθεί σωστά πνευματικά (ομιλία, σκέψη), επειδή δεν ακούει καλά κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του. επίσης, είναι πιθανό να παραμείνει μόνιμο πρόβλημα στην ακοή του, αν το υγρό στο αυτί «χρονίσει». Πρέπει να το εξετάσει ειδικός Ωτορινο λαρυγγολόγος και εσείς πρέπει να ακολουθήσετε πιστά τις οδηγίες του.
Τι να μην κάνετε
Μην αγνοήσετε τη συμβουλή του ειδικού Ωτορινολαρυγγολόγου αν σας πει πως το παιδί σας χρειάζεται σωληνάκια αερισμού. Έχει αποδειχτεί πως είναι η μόνη λύση στις δύσκολες περιπτώσεις χρόνιας εκκριτικής ωτίτιδας με παχύρρευστο υγρό στα αυτιά ή σε παιδιά που έχουν αλλεργία σε αντιβιοτικά ή που δεν ανταποκρίνονται σε αυτά.
Πλέον, υπάρχουν παγκοσμίως αποδεκτές ιατρικές ενδείξεις για το πότε και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η εκκριτική ωτίτιδα. Αν θέλετε αποδεδειγμένα να κάνετε το καλύτερο για το παιδί σας, πρέπει να τις ακολουθήσετε κατά γράμμα.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν κρίνει ότι το παιδί χρειάζεται σωληνάκια αερισμού με ή χωρίς άδενοτομή, η επέμβαση γίνεται σε κλινική και το παιδί επιστρέφει σε λίγες ώρες σπίτι του.
Συνεχίζουμε να το παρακολουθούμε το παιδί μέχρι να «πέσουν» τα σωληνάκια από μόνα τους, αλλά και μετέπειτα για τυχόν υποτροπές.
Παρακάτω αναγράφονται οι απόλυτες ενδείξεις αδενοτομής σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ωτορινολαρυγγολογίας.
Απόλυτη ένδειξη στην Ιατρική σημαίνει πως αν έστω και ένα από τα παρακάτω συμβαίνει, το να γίνει η επέμβαση (στην προκειμένη περίπτωση η αδενοτομή) είναι πάντοτε πιο ωφέλιμο για το παιδί σας από το να μην γίνει η επέμβαση:
- υποτροπιάζουσα ή χρόνια αδενοειδίτιδα (τουλάχιστον 3 επεισόδια ανά έτος για τα παιδιά)
- υποτροπιάζουσα χρόνια εκκριτική ή πυώδης ωτίτιδα
- χρόνια ρινική απόφραξη με στοματική αναπνοή
- αποφρακτική υπνική άπνοια (ροχαλητό)
- υποψία νεοπλασίας
- ανωμαλίες κατάποσης ή ομιλίας (σχετική ένδειξη)
Δεν πρέπει να υπάρχει βιασύνη για την πραγματοποίηση μιας επέμβασης, αλλά θα πρέπει να γίνεται μετά από σωστή εκτίμηση και αναμονή για την αξιολόγηση της συντηρητικής αγωγής.
Η ηρεμία είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος. Η περίοδος αναμονής δεν είναι χαμένος χρόνος ακόμα και αν το χειρουργείο τελικά πραγματοποιηθεί, αν σκεφτεί κανείς ότι οι τοπικές συνθήκες για την επέμβαση είναι οι καλύτερες δυνατές μετά από μια φαρμακευτική αγωγή.
Παιδική Βαρηκοΐα
Παιδική Βαρηκοΐα είναι η μείωση της ακοής που μπορεί να οφείλεται σε:
- Eξωτερικούς παράγοντες (φλεγμονές, λοιμώξεις, ηχητικοί τραυματισμοί, ωτοτοξικά φάρμακα, σε ποσοστό 70-80%)
- Kληρονομικούς παράγοντες (συγγενής βαρηκοΐα, σε ποσοστό 1-2%)
- Άγνωστους παράγοντες (σε ποσοστό 20-28%).
Στην Ελλάδα, 2 στα 100 παιδιά έχουν σημαντικού βαθμού βαρηκοΐα. Στα περισσότερα από αυτά, η μείωση της ακοής οφείλεται σε φλεγμονές του αυτιού, όπως η οξεία μέση πυώδης ωτίτιδα και η εκκριτική ωτίτιδα. Στις δύο αυτές περιπτώσεις, μετά από την κατάλληλη θεραπεία, η ακοή αποκαθίσταται πλήρως. Θεμέλιο, όμως, της αποτελεσματικής θεραπείας είναι η έγκαιρη διάγνωση της παιδικής βαρηκοΐας. Εδώ, η κύρια ευθύνη ανήκει στην οικογένεια.
Δυστυχώς, περίπου 1-2 στα 1.000 παιδιά στην Ελλάδα γεννιέται με την ακοή του σημαντικά μειωμένη (συγγενής βαρηκοΐα). Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι εξαιρετικά σημαντικό η βαρηκοΐα να διαγνωσθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα, ώστε να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις και το παιδί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του το συντομότερο, για να αναπτύξει σωστή ομιλία.
Με ειδικές εξετάσεις (ωτακουστικές εκπομπές και ακουστικά προκλητά δυναμικά), ελέγχεται η ακοή σε κάθε νεογέννητο μωρό τη 2η μέρα της γέννησής του, διότι η αποτελεσματικότερη θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί μόνον αν διαγνωστεί έγκαιρα η παιδική βαρηκοΐα.
Ο Μύθος
«Το παιδί μου ακούει καλά, απλώς είναι απρόσεχτο/ανυπάκουο και ατίθασο» ή «Το παιδί μου ακούει απλώς ό,τι θέλει, όποτε θέλει και αν θέλει» ή «Του αρέσει να είναι δυνατά η τηλεόραση, μια χαρά ακούει».
Η Αλήθεια
Αν το παιδί σας βάζει δυνατά την τηλεόραση, δεν απαντάει όταν του μιλάτε από το άλλο δωμάτιο, αν δεν υπακούει «με την πρώτη», ή αν άλλα ρωτάτε και άλλα απαντάει, αν έχει προβλήματα άρθρωσης ή καθυστέρηση στην ομιλία, τότε πρέπει να υποπτευτείτε πως δεν ακούει καλά. Ειδικά, μάλιστα, αν το παιδάκι έχει περάσει ωτίτιδες, αν είναι συχνά κρυωμένο και με μπουκωμένη μυτούλα, είναι σχεδόν βέβαιο πως έχει και μειωμένη ακοή, δηλαδή παιδική βαρηκοΐα.
Τι να κάνετε
Το παιδί σας πρέπει να το δει ένας ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος, ο οποίος ελέγξει τα αυτάκια του και θα μετρήσει το επίπεδο ακοής του με μία μέθοδο που το παιδί εκλαμβάνει ως παιχνίδι (παιχνιδο-ακοομετρία),
Είναι απαραίτητη η έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας και η όσο το δυνατόν συντομότερη αντιμετώπισή της σε συνδυασμό με την έναρξη ειδικής εκπαίδευσης, που θα δώσουν στο βαρήκοο παιδί την ευκαιρία να αναπτύξει τη δεξιότητα του σωστού λόγου.
Τι να μην κάνετε
Μην αγνοήσετε τα σημάδια της βαρηκοΐας! Αν το παιδί παραμείνει βαρήκοο στα πρώτα χρόνια που αναπτύσσεται η ομιλία, μπορεί να έχει προβλήματα στην πνευματική ανάπτυξή του και μαθησιακές δυσκολίες. Ακριβώς επειδή σκεφτόμαστε με λέξεις, αν αργήσει να μιλήσει ή αν μάθει να μιλάει λανθασμένα, θα σκέφτεται όπως ακριβώς μιλάει!
Σίγουρα ένα παιδάκι με ακουστικό βαρηκοΐας δεν είναι αυτό που ονειρεύεται κανένας γονιός για το παιδί του. Όμως, όπως δε θα αφήνατε το παιδάκι σας χωρίς γυαλιά, αν δεν έβλεπε καλά, έτσι και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να έχετε ενδοιασμούς για την αποκατάσταση της ακοής του με ακουστικό βοήθημα.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και τη δυνατότητα συμμετοχής του στην εξέταση της ακοής του, ελέγχουμε την ακουστική του ικανότητα με ειδικές εξετάσεις. Επίσης, ελέγχουμε τη γενική κατάσταση των αυτιών αλλά και της μύτης προκειμένου να αποκλείσουμε άλλα, πιο απλά αίτια βαρηκοΐας.
Ανάλογα με τα ευρήματα, καταστρώνουμε τη στρατηγική θεραπείας σε συνεργασία με τους γονείς και τον Παιδίατρο και τονίζουμε πως αν το παιδάκι έχει ανάγκη από ακουστικό βοήθημα, πρέπει σε κάθε περίπτωση να αγνοήσουμε οποιοδήποτε ενδοιασμό, δικό μας ή του παιδιού, για «αισθητικούς» ή «κοινωνικούς» λόγους και να προχωρήσουμε στην εφαρμογή του ακουστικού βοηθήματος το συντομότερο δυνατό
Αιφνίδια Βαρηκοΐα
Όταν απότομα μέσα σε λεπτά ή ώρες, χωρίς να υπάρχει πόνος, τραυματισμός ή λοίμωξη του αυτιού, μειωθεί σημαντικά η ακοή σε ένα ή και στα δύο αυτιά, ξεκινήσει βουητό και ίλιγγος, αυτό ονομάζεται Αιφνίδια Βαρηκοΐα. Σχεδόν πάντα επηρεάζεται μόνο το ένα αυτί, ενώ συμβαίνει εξίσου συχνά και στα δύο φύλα, κυρίως μετά τα 40 έτη.
Η αιφνίδια Βαρηκοΐα είναι σχετικά σπάνια, αλλά είναι επείγουσα κατάσταση και χρειάζεται άμεση και επιθετική αντιμετώπιση.
Η αιτία της αιφνίδιας βαρηκοΐας είναι ακόμα και σήμερα άγνωστη στις 9 από τις 10 περιπτώσεις που συμβαίνει. Υπάρχουν θεωρίες που υποστηρίζουν ότι προκαλείται από κάποιον ιό που προσβάλλει το ακουστικό νεύρο ή από «φράξιμο» κάποιων μικρο-αγγείων του κοχλία ή του ακουστικού νεύρου. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια γιατί συμβαίνει αυτή η απότομη και σημαντική απώλεια της ακοής σε κάποια άτομα.
Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις (1:100.000 άτομα) μπορεί να οφείλεται σε Ακουστικό Νευρίνωμα, έναν καλοήθη όγκο του ακουστικού νεύρου. Παρά τη σπανιότητα της, πάντα πρέπει να ελέγχεται αυτή η (εξαιρετικά μικρή) πιθανότητα, με μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου.
Η αιφνίδια βαρηκοΐα δεν είναι επικίνδυνη για τη ζωή του ασθενούς, αλλά είναι επείγουσα κατάσταση. Αν ο ασθενής θέλει να έχει ελπίδες να γίνει καλά πρέπει να κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο και να ξεκινήσει αμέσως ενδοφλέβια θεραπεία. Όσο νωρίτερα αρχίσει η θεραπεία με στεροειδή (κορτιζόνη) και ειδικά αντι-ιικά φάρμακα, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα για ένα καλό αποτέλεσμα, που τελικά έχουν περισσότεροι από 7 στους 10 ασθενείς με αιφνίδια βαρηκοΐα.
Ο Μύθος
«Το αυτί μου βούλωσε και έχω βουητό ξαφνικά, μάλλον επειδή κρυολόγησα/μπήκε νερό/είμαι πολύ κουρασμένος/αγχωμένος, κτλ.»
Η Αλήθεια
Η ακοή δεν επηρεάζεται ποτέ από τη σωματική κούραση ή από το «άγχος». Αν ξαφνικά ή μέσα σε ώρες νιώσετε το αυτί σας μπουκωμένο, ξεκινήσει βουητό και ίλιγγος, χωρίς πόνο ή κρυολόγημα, μπορεί να έχετε αιφνίδια βαρηκοΐα.
Μην καθυστερείτε! Πηγαίνετε γρήγορα στον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο.
Τι να κάνετε
Πρέπει να πάτε όσο το δυνατόν συντομότερα σε έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο και αν πράγματι έχετε αιφνίδια βαρηκοΐα, θα σας στείλει στο νοσοκομείο προκειμένου να κάνετε τις απαραίτητες εξετάσεις και να λάβετε ενδοφλέβια αγωγή.
Τι να μην κάνετε
Μην πείτε «θα περάσει από μόνο του». Μόνο σε 3 από τα 10 άτομα η αιφνίδια βαρηκοΐα γίνεται καλά χωρίς αγωγή. Όμως, αν ανήκετε στους υπόλοιπους 7 από τους 10 και αργήσετε ή δεν πάρετε καθόλου αγωγή, μπορεί να παραμείνει η βαρηκοΐα για πάντα.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Με ακοόγραμμα επιβεβαιώνουμε την αιφνίδια βαρηκοΐα, εξηγούμε τη σοβαρότητα και το επείγον της κατάστασης και κανονίζουμε τη μεταφορά του ασθενούς σε εφημερεύον νοσοκομείο. Αν πάλι δεν επιθυμεί να λάβει ενδοφλέβια αγωγή με κορτιζόνη, αναγκαστικά δίνουμε αγωγή κορτιζόνης από το στόμα, αλλά τονίζουμε με έμφαση πως δεν είναι εξίσου αποτελεσματική.
Ωξεία Μέση Πυώδης Ωτίτιδα σε Παιδιά και Νήπια
Η οξεία Μέση Πυώδης Ωτίτιδα είναι η μόλυνση του αυτιού πίσω από το τύμπανο. Παρά τον πολύ έντονο πόνο, δεν είναι γενικά σοβαρό νόσημα, αρκεί φυσικά να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά ώστε να μην αφήσει κάποια βλάβη.
Πώς, όμως, φτάνουν τα μικρόβια στο μέσο αυτί, δηλαδή πίσω από το τύμπανο; Το φυσιολογικό τύμπανο είναι ερμητικά κλειστό από μπροστά, άντιθέτως, από την πίσω πλευρά του υπάρχει η ευσταχιανή σάλπιγγα, ένα σωληνάκι που ενώνει το αυτί με τη μύτη προκειμένου να εξισορροπεί την πίεση και το τύμπανο να είναι πάντοτε «τεντωμένο», όπως ένα μουσικό τύμπανο!
Στα παιδιά, η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι μικρή σε μήκος και πιο οριζόντια σε σύγκριση με του ενηλίκου. Συνεπώς, όταν κρυολογήσει το παιδί, μολυσμένες εκκρίσεις από τη μύτη μπορούν εύκολα να φτάσουν μέχρι το αυτί και να το μολύνουν. Ταυτόχρονα, επειδή φράζει και η είσοδος (στόμιο) της ευσταχιανής από το κρυολόγημα, μαζεύεται υγρό στο αυτί, αναπτύσσονται μικρόβια και προκαλούν οξεία μέση πυώδη ωτίτιδα. Το αυτί γεμίζει με πύον και το παιδί πονάει, κλαίει, πιάνει το αυτάκι του γιατί νιώθει έντονη ενόχληση, έχει πυρετό και συχνά ζαλίζεται ή παραπατάει.
Αν δεν ανοίξει ξανά η ευσταχιανή σάλπιγγα, το υγρό (ή το πύον) δεν έχει από πού να φύγει και τελικά το τύμπανο σπάει, ο πόνος σταματάει και αρχίζει να τρέχει υγρό. Ευτυχώς, το τύμπανο επουλώνεται με την απαραίτητη φροντίδα, χωρίς να μείνει πρόβλημα.
Τι να κάνετε
Η οξεία μέση πυώδης ωτίτιδα είναι ίσως η συχνότερη αιτία προσέλευσης των γονιών με το παιδί τους στον Παιδίατρο και ακόμη περισσότερο η συχνότερη αιτία βαρηκοΐας στην παιδική ηλικία. Όμως, το παιδί πρέπει να το δει και ο ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος. Αυτός μπορεί να εξετάσει και τη μύτη και να εντοπίσει αν υπάρχουν κρεατάκια ή άλλη βλάβη που προκάλεσε την ωτίτιδα και να γλιτώσει το παιδί από πολλά χρόνια ταλαιπωρίας, αλλά και από αντιβιοτικά που δεν θα χρειαζόταν να πάρει!
Τι να μην κάνετε
Αν σπάσει το τύμπανο, φροντίστε να μην μπει τίποτε μέσα στο αυτί, ούτε καν νερό, μέχρι να εξεταστεί το παιδί σας από ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μη θεωρήσετε ότι θα γίνει καλά από μόνο του το αυτί. Αν η ωτίτιδα δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές, ακόμα και επέκταση της μόλυνσης στα οστά του κρανίου (μαστοειδίτιδα) ή και στον εγκέφαλο (μηνιγγίτιδα). Ο γονιός δεν πρέπει ποτέ να διακόψει την αντιβιοτική αγωγή του παιδιού συντομότερα από τις εντολές του ιατρού, μόνο και μόνο επειδή «δεν θέλει το παιδί να παίρνει φάρμακα». Αυτό οδηγεί σε βέβαιη υποθεραπεία, σε υποτροπή και καταλήγει σε χρονιότητα. Κάντε ό,τι ακριβώς σας λέει ο Ωτορινολαρυγγολόγος σας.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Σε κάθε περίπτωση, καθαρίζεται το αυτί από το πύον και συστήνεται φαρμακευτική αγωγή, τόσο για να ξαναλειτουργήσει η ευσταχιανή σάλπιγγα όσο και για να αδειάσει το αυτί από το πύον. Άν υπάρχει ήδη διάτρηση, ο Ωτορινολαρυγγολόγος φροντίζει ώστε το τύμπανο να επουλωθεί χωρίς προβλήματα.
Ακουστικό Τραύμα
Δυστυχώς, δεν μπορούμε αντανακλαστικά να κλείσουμε τα αυτιά για να τα προστατεύσουμε, όπως κλείνουμε τα βλέφαρα και προστατεύουμε τα μάτια μας! Συνεπώς, οι απότομοι και πολύ δυνατοί ήχοι (π.χ. ένας πυροβολισμός) μπορούν να βλάψουν το όργανο της ακοής (τον κοχλία) και να προκαλέσουν ακουστικό τραύμα.
Σε αυτή την περίπτωση, τα κύτταρα του κοχλία που «ακούν» στη συχνότητα 4000Hz καταστρέφονται μόνιμα. Σε εκείνη τη συχνότητα ο ασθενής δεν ακούει καλά πλέον, ενώ το βουητό παραμένει για καιρό, ίσως και για πάντα.
Η ένταση του ήχου, η διάρκειά του, αλλά και η «ευαισθησία» του κοχλία και του ακουστικού νεύρου του καθενός θα καθορίσει το μέγεθος της ζημιάς, η οποία δυστυχώς είναι μόνιμη.
Ακουστικό τραύμα προκαλούν και οι δυνατοί, παρατεταμένοι ήχοι. Αν μετά από μια βραδιά σε μαγαζί με δυνατή μουσική τα αυτιά σας βουίζουν, αυτό σημαίνει πως έχουν τραυματιστεί. Ευτυχώς, τις περισσότερες φορές το βουητό περνάει, αλλά αν κανείς «ταλαιπωρεί» τα αυτιά του συχνά, η ζημιά θα «συσσωρευτεί» και θα γίνει μόνιμη, με βαρηκοΐα και, ακόμα χειρότερα, με ένα διαρκές βουητό στα αυτιά. Προσοχή, λοιπόν, στα αυτιά σας, πιο πολύ και από τα μάτια σας!
Ο Μύθος
«Πάω συχνά στα «μπουζούκια» και σε clubs με δυνατή μουσική, αλλά ακούω μια χαρά» ή «Ασχολούμαι με το κυνήγι χρόνια, αλλά δεν έχω πρόβλημα με τα αυτιά μου, ακούω μια χαρά».
Η Αλήθεια
Μπορεί ακόμα να ακούτε καλά ή μπορεί απλώς έτσι να νομίζετε. Όμως, η φθορά του κοχλία έχει ξεκινήσει και ακόμα και να σταματήσει η «ταλαιπωρία» των αυτιών σας, θα μειωθεί η ακοή σας στο μέλλον πιο γρήγορα από τους συνομηλίκους σας που δεν ταλαιπώρησαν τα αυτιά τους. Kαλό θα είναι να σας εξετάσει ένας ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος, να σας πει πόσο καλά ακούτε στην πραγματικότητα και πώς να περισώσετε την ακοή σας στο μέλλον.
Τι να κάνετε
Αποφύγετε τη δυνατή μουσική, έχετε μαζί σας ωτοασπίδες (το βαμβάκι ή το χαρτί δεν προστατεύουν), αποφύγετε το κυνήγι ή τις εργασίες με πολύ θόρυβο (π.χ. κομπρεσέρ, τρυπάνια) χωρίς ειδικά προστατευτικά αυτιών. Πρέπει να προστατεύετε τα αυτιά σας με ωτασπίδες ή ακουστικά προστασίας.
Τι να μην κάνετε
Αν δεν σας γοητεύει η σκέψη να φοράτε ακουστικό βαρηκοΐας στο μέλλον, μην ταλαιπωρείτε τα αυτιά σας για κανένα λόγο. Είναι πιο ευαίσθητα ακόμα και από τα μάτια σας! Να θυμάστε: αν γίνει η ζημιά, ούτε φάρμακα ούτε χειρουργικές επεμβάσεις ούτε καν τα ακουστικά είναι δυνατόν να επαναφέρουν τη χαμένη ακοή.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν υπάρχει ακουστικό τραύμα, δυστυχώς δεν μπορούμε να το διορθώσουμε και να αποκαταστήσουμε την ακοή. Φροντίζουμε, όμως, να εξηγήσουμε στον ασθενή τα μέτρα προστασίας της ακοής του, ώστε να τα εφαρμόζει στο μέλλον και να περισώσει την ακοή του από το να μειωθεί περισσότερο.
Οξεία Λαβυρινθίτιδα
Kάποιες φορές, ο ιός που προκάλεσε ένα κρυολόγημα, μπορεί να προσβάλει και το σύστημα της ισορροπίας, με αποτέλεσμα να το «αποσυντονίσει» τελείως.
Όταν από τον ιό προσβληθεί μόνο το νεύρο της ισορροπίας (Αιθουσαίο νεύρο), έχουμε την Αιθουσαία Νευρωνίτιδα, ενώ όταν προσβληθεί το όργανο της ισορροπίας (λαβύρινθος), έχουμε την Oξεία Λαβυρινθίτιδα.
Ο ίλιγγος και στις δύο περιπτώσεις είναι πολύ έντονος, ο ασθενής δεν μπορεί καν να σταθεί όρθιος και η κατάσταση αυτή διαρκεί για ήμερες έως και εβδομάδες. Μετά την οξεία φάση, για μεγάλο διάστημα, οποιαδήποτε κίνηση του κεφαλιού μπορεί να πυροδοτήσει ξανά τον ίλιγγο.
Επιπλέον, η οξεία λαβυρινθίτιδα μπορεί να προκαλέσει βαρηκοΐα ή βουητό στα αυτιά. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, η βαρηκοΐα ή οι εμβοές είναι μόνιμες. Αντιθέτως, η αιθουσαία νευρωνίτιδα σπάνια έχει τέτοιες σοβαρές επιπλοκές.
Ο Μύθος
«Έπαθα ξαφνικά ίλιγγο και βουίζει το κεφάλι μου/ακούω καμπάνες, πρέπει να έπαθα εγκεφαλικό» ή «Έπεσα κάτω από τη ζάλη, θα έχω όγκο στο κεφάλι».
Η Αλήθεια
Μην πανικοβάλλεστε! Ποτέ σχεδόν, ο ξαφνικός και έντονος ίλιγγος δεν οφείλεται σε βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκεφάλου). Στις σπάνιες περιπτώσεις που συμβαίνει κεντρική βλάβη μαζί με ίλιγγο, υπάρχουν πάντοτε και άλλα προβλήματα, όπως παράλυση χεριού/ποδιού ή ο ασθενής δεν μπορεί να μιλήσει (Αφασία). Αν δεν έχετε τέτοια συμπτώματα, μην ανησυχείτε!
Τι να κάνετε
Ξαπλώστε, βρείτε μια θέση που να ηρεμείτε έστω και λίγο και καλέστε κάποιον να σας μεταφέρει σε ένα εφημερεύον νοσοκομείο με ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μην πάρετε κανένα φάρμακο μέχρι να σας εξετάσει ο Ωτορινολαρυγγολόγος και ο Νευρολόγος.
Τι να μην κάνετε
Μην παίρνετε αντι-ιλιγγικά φάρμακα από μόνοι σας και για διάστημα μεγαλύτερο από 5 μέρες, διότι δεν επιτρέπετε στο σύστημα ισορροπίας σας να «προσαρμοστεί» και να γίνει καλά από μόνο του.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αφού αποκλείσουμε άλλα επείγοντα αίτια ιλίγγου, τόσο η αιθουσαία νευρωνίτιδα όσο και η λαβυρινθίτιδα αντιμετωπίζονται με ανάπαυση στο κρεβάτι και με φάρμακα που ανακουφίζουν τον ίλιγγο, μέχρις ότου να περάσει η ίωση, κάτι που χρειάζεται μέρες. Αν τα συμπτώματα του ιλίγγου συνεχιστούν για περισσότερες από 3-4 ημέρες, διδάσκουμε στον ασθενή ορισμένες ασκήσεις, οι οποίες επιταχύνουν την προσαρμογή του σώματος στον ίλιγγο (αντιρρόπηση).
Καλοήθης Ίλιγγος Θέσεως
H έντονη ζάλη/ίλιγγος έπειτα από κάποια απότομη κίνηση του κεφαλιού είναι η συχνότερη αιτία ιλίγγου και ονομάζεται καλοήθης Ίλιγγος θέσεως.
Συμβαίνει όταν σκύψει κανείς απότομα να δέσει τα κορδόνια ή να βρει τις παντόφλες κάτω από το κρεβάτι, να πιάσει κάτι από ένα ψηλό ράφι ή ακόμα συχνότερα όταν στριφογυρίσει απότομα στο κρεβάτι για να αλλάξει πλευρό.
O ίλιγγος αυτός διαρκεί 30-60 δευτερόλεπτα (που φαίνονται σαν αιώνας!) και ο ασθενής νιώθει ανήμπορος, αβοήθητος και πανικοβλημένος, αφού νομίζει πως έπαθε κάτι σοβαρό, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο.
Aυτό που συμβαίνει είναι ότι στο όργανο ισορροπίας του ανθρώπου (λαβύρινθος) υπάρχουν τρία σωληνάκια με υγρό, τα οποία αντιλαμβάνονται τις κινήσεις στο χώρο και τις μεταδίδουν στον εγκέφαλο, για να ξέρουμε ότι κινούμαστε και προς ποια κατεύθυνση πάμε. Μέσα στα σωληνάκια αυτά υπάρχουν κάποια μικροσκοπικά πετραδάκια σαν κόκκοι ζάχαρης (ωτόλιθοι) που, αν αποκολληθούν από τη θέση τους, πλέουν μέσα στο υγρό και τα μικροκύματα που προκαλεί η κίνησή τους δίνουν την ψευδαίσθηση της κίνησης στον ασθενή, ενώ είναι ακίνητος!
Η συχνότερη αιτία καλοήθους ίλιγγου θέσεως στους ενηλίκους είναι κάποιος παλαιότερος τραυματισμός στο κεφάλι (π.χ. τροχαίο), ενώ ακόμα και ένα δυνατό χαστούκι μπορεί αποκολλήσει κάποιους ωτόλιθους. Στους ηλικιωμένους δρα επιβαρυντικά η γήρανση του νευρικού συστήματος και για αυτό το λόγο εμφανίζουν συχνότερα ίλιγγο θέσης.
Ο Μύθος
«Έχω αυχενικό και παθαίνω ίλιγγο» ή «Έχω στομαχικό ίλιγγο»
Η Αλήθεια
Δεν υπάρχει στομαχικός ίλιγγος, απλώς, όταν ερεθίζεται ο λαβύρινθος, προκαλείται ναυτία και τάση για εμετό. Όσον αφορά το…περιβόητο «αυχενικό», ούτε αυτό προκαλεί ίλιγγο και μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις πολύ ηλικιωμένων ατόμων (>80 ετών) με πολύ βαριές καρδιαγγειακές βλάβες μπορεί η κίνηση του κεφαλιού να συμπιέσει κάποιο αγγείο και να προκαλέσει σκοτοδίνη και λιποθυμία. Όχι, όμως, ίλιγγο! Αν, λοιπόν, έχετε ιλίγγους που σχετίζονται με την κίνηση του κεφαλιού, πρέπει να σας δει ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος. Μπορεί να σας γιατρέψει!
Τι να κάνετε
Αποφύγετε τις κινήσεις που σας προκαλούν ίλιγγο και μην προσπαθήσετε να πιάσετε κάτι από ψηλό ράφι, διότι μπορεί να πέσετε προς πίσω και να τραυματιστείτε σοβαρά!
Ο καλοήθης ίλιγγος θέσης περνάει από μόνος του και δεν είναι απαραίτητα τα φάρμακα. Όμως, μπορεί να χρειαστεί αρκετός καιρός για να περάσει τελείως και ο Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί με ειδικούς χειρισμούς να σας βοηθήσει να γίνετε καλά σε μόλις λίγες ημέρες. Συνεπώς, μη χάνετε χρόνο.
Τι να μην κάνετε
Μην παίρνετε φάρμακα για τον ίλιγγο χωρίς να σας δει Ωτορινολαρυγγολόγος. Φάρμακα που καταστέλλουν τον ίλιγγο είναι χρήσιμα για την άμεση ανακούφιση και συστήνονται από πολλούς ιατρούς, αλλά καθυστερούν την πραγματική αποκατάσταση.
Μην κάνετε απότομες κινήσεις του κεφαλιού ακόμα και αν δεν σας προκαλούν ίλιγγο και φυσικά μην οδηγήσετε για μερικές ημέρες, διότι μπορεί να προκαλέσετε σοβαρό ατύχημα αν σας πιάσει ίλιγγος την ώρα που είστε στο τιμόνι.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν επιβεβαιώσουμε πως η αιτία του ιλίγγου είναι ο καλοήθης ίλιγγος θέσεως, με ειδικούς χειρισμούς μπορούμε να επανατοποθετήσουμε τους ωτόλιθους σε τέτοια θέση, ώστε να μην προκαλούν ίλιγγο και σχεδόν το 100% των ασθενών θα γιατρευτεί ήδη από τη 2η επίσκεψη στον Ωτορινολαρυγγολόγο.
Ωτοσκλήρυνση
τοσκλήρυνση είναι μια σπάνια αιτία προοδευτικής βαρηκοΐας, που δηλαδή χειροτερεύει με την πάροδο των ετών. Έχει κληρονομικό χαρακτήρα, προσβάλλει περίπου 1 στα 200 άτομα, εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες και επηρεάζει συνήθως και τα δυο αυτιά. Η διάγνωσή της είναι δύσκολη, ακόμα και σήμερα.
Στην Ωτοσκλήρυνση ουσιαστικά μαζεύονται «άλατα» ανάμεσα στα μικροσκοπικά κοκαλάκια του αυτιού (ακουστικά οστάρια). Το αποτέλεσμα είναι να μη μεταδίδεται καλά ο ήχος προς το ακουστικό νεύρο, αφού τα οστάρια δεν κινούνται αρκετά προκειμένου να μεταδώσουν την πραγματική ένταση του ήχου. Το γιατί συμβαίνει και το πώς ακριβώς προκαλείται η Ωτοσκλήρυνση δεν το γνωρίζουμε ακόμα, αν και υπάρχουν ενδείξεις πως σχετίζεται με ορμονικές διαταραχές. Στα αρχικά στάδια της Ωτοσκλήρυνσης, τα συμπτώματα είναι ήπια και μπορεί να μην καταλάβει κανείς ότι μειώνεται η ακοή του. Η μείωση της ακοής και το βουητό στα αυτιά (εμβοές) ξεκινούν στη νεαρή ηλικία και χειροτερεύουν σε περιόδους που αυξάνονται οι ορμόνες, όπως στην εφηβεία και στην εγκυμοσύνη. Η νόσος σταματάει συνήθως να εξελίσσεται στη 3 ηλικία.
Η ωτοσκλήρυνση αποτελεί ένα πρόβλημα που επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα ζωής. Η ακοή μειώνεται και ο ασθενής δεν μπορεί να επικοινωνήσει εύκολα, ενώ το βουητό μπορεί να γίνει πολύ ενοχλητικό. Αρχικά επηρεάζονται οι χαμηλές συχνότητες (τα μπάσα) και έπειτα από χρόνια οι πιο υψηλές συχνότητες (τα πρίμα). Μάλιστα, πιστεύεται ότι η απώλεια της ακοής που είχε ο Μπετόβεν στα τελευταία χρόνια της ζωής του οφείλονταν σε Ωτοσκλήρυνση.
Ο Μύθος
«Πέρασα ωτίτιδες όταν ήμουν παιδί, γι’ αυτό έχω βουητά και δεν ακούω καλά» ή «Ένας ιατρός μου είπε πως έχω Ωτοσκλήρυνση και πως δεν γίνεται τίποτα».
Η Αλήθεια
Αν η ακοή σας έχει μειωθεί κυρίως μετά την εφηβεία και ταυτόχρονα υπάρχει βουητό στα αυτιά χωρίς να έχετε πάρει ωτοτοξικά φάρμακα ή να έχει τραυματιστεί το αυτί σας, μπορεί να πάσχετε από Ωτοσκλήρυνση. Η διάγνωσή της, όμως, δεν είναι εύκολη και ο Ωτορινολαρυγγολόγος πρέπει να αποκλείσει κάθε άλλη αιτία βαρηκοΐας πριν πει με σιγουριά πως είναι Ωτοσκλήρυνση.
Τι να κάνετε
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να επισκεφθείτε τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο που θα μπορέσει να διαγνώσει αν πάσχετε από Ωτοσκλήρυνση ή από κάποια άλλη αιτία βαρηκοΐας. Αρχικά θα πρέπει ο Ωτορινολαρυγγολόγος να σας παρακολουθεί τακτικά, ενώ μπορεί να χρειαστεί να πάρετε και αγωγή με φθοριούχο Νάτριο σε συνδυασμό με Vit D3 που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι «παγώνει» την εξέλιξη της νόσου
Τι να μην κάνετε
Μην καθυστερείτε να πάτε στον Ωτορινολαρυγγολόγο, διότι η νόσος εξελίσσεται και χειροτερεύει, αν δεν αντιμετωπιστεί. Επίσης, η επιλογή του να μην κάνετε τίποτα είναι λάθος, διότι συχνά οι ασθενείς με βαρηκοΐα καταλήγουν σε κοινωνική απομόνωση που έχει μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες. Μην επιτρέψετε σε ένα τόσο απλό πρόβλημα να μειώσει την απόλαυση της ζωής σας.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αρχικά επιβεβαιώνει πως η βαρηκοΐα σας οφείλεται πράγματι σε Ωτοσκλήρυνση και προτείνει λήψη αγωγής. Μάλιστα, σε κάποιες προχωρημένες περιπτώσεις, συστήνει τη χρήση ακουστικού βαρηκοΐας. Σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις θα προτείνει να υποβληθεί ο ασθενής σε χειρουργική επέμβαση αναβολοτομής, που δεν θα θεραπεύσει μεν την ίδια την πάθηση αλλά θα αντιμετωπίσει με επιτυχία τα επακόλουθά της, δηλαδή τη βαρηκοΐα.