Οξεία Μέση Πυώδης Ωτίτιδα
Η οξεία Μέση Πυώδης Ωτίτιδα είναι η μόλυνση του αυτιού πίσω από το τύμπανο. Παρά τον πολύ έντονο πόνο, δεν είναι γενικά σοβαρό νόσημα, αρκεί φυσικά να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά ώστε να μην αφήσει κάποια βλάβη.
Πώς, όμως, φτάνουν τα μικρόβια στο μέσο αυτί, δηλαδή πίσω από το τύμπανο; Το φυσιολογικό τύμπανο είναι ερμητικά κλειστό από μπροστά. άντιθέτως, από την πίσω πλευρά του υπάρχει η ευσταχιανή σάλπιγγα, ένα σωληνάκι που ενώνει το αυτί με τη μύτη προκειμένου να εξισορροπεί την πίεση και το τύμπανο να είναι πάντοτε «τεντωμένο», όπως ένα μουσικό τύμπανο!
Στα παιδιά, η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι μικρή σε μήκος και πιο οριζόντια σε σύγκριση με του ενηλίκου. Συνεπώς, όταν κρυολογήσει το παιδί, μολυσμένες εκκρίσεις από τη μύτη μπορούν εύκολα να φτάσουν μέχρι το αυτί και να το μολύνουν. Ταυτόχρονα, επειδή φράζει και η είσοδος (στόμιο) της ευσταχιανής από το κρυολόγημα, μαζεύεται υγρό στο αυτί, αναπτύσσονται μικρόβια και προκαλούν οξεία μέση πυώδη ωτίτιδα. Το αυτί γεμίζει με πύον και το παιδί πονάει, κλαίει, πιάνει το αυτάκι του γιατί νιώθει έντονη ενόχληση, έχει πυρετό και συχνά ζαλίζεται ή παραπατάει.
Αν δεν ανοίξει ξανά η ευσταχιανή σάλπιγγα, το υγρό (ή το πύον) δεν έχει από πού να φύγει και τελικά το τύμπανο σπάει, ο πόνος σταματάει και αρχίζει να τρέχει υγρό. Ευτυχώς, το τύμπανο επουλώνεται με την απαραίτητη φροντίδα, χωρίς να μείνει πρόβλημα.
Αυτί - Κερί στο αυτί (Κυψελίδα)
Η εξωτερική Ωτίτιδα ή νόσος του κολυμβητή είναι η μόλυνση του δέρματος του ακουστικού πόρου, ο οποίος είναι ο «σωλήνας» που οδηγεί στο τύμπανο. Πρόκειται, δηλαδή, για δερματική μόλυνση και όχι για μόλυνση του αυτιού.
‘Όπως συμβαίνει με το δέρμα μας σε κάθε περιοχή του σώματος, ο ακουστικός πόρος έχει και αυτός μικρόβια που ζουν ...ειρηνικά πάνω στην επιφάνειά του. Όσο το δέρμα του πόρου είναι άθικτο, τα μικρόβια δεν προκαλούν κανένα απολύτως πρόβλημα.
Όταν, όμως, το δέρμα του ακουστικού πόρου τραυματιστεί (π.χ. από τη χρήση μπατονέτας ή άλλου αντικειμένου που βάζει κάποιος στο αυτί του) ή μπει νερό στον πόρο και δεν απομακρυνθεί, μικρόβια και μύκητες που ήδη «κατοικούν» εκεί, βρίσκουν την ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν και να μολύνουν την περιοχή. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής έχει πόνο, φαγούρα, «μπούκωμα» στο αυτί, ενώ μέσα από τον πόρο βγαίνει υγρό το οποίο μυρίζει άσχημα.
Η εξωτερική ωτίτιδα είναι πολύ πιο συχνή τους καλοκαιρινούς μήνες που πλενόμαστε πιο συχνά, αλλά κυρίως που κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα και παραμένει ο ακουστικός πόρος βρεγμένος για πολλή ώρα. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο έντονη η φλεγμονή, που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί από τον πόνο και καταλήγει απεγνωσμένος στα επείγοντα του νοσοκομείου, λέγοντας πως πονάει υπερβολικά το αυτί του.
Ο Μύθος
«Μολύνθηκε το αυτί μου. Το νερό της θάλασσας πρέπει να ήταν βρώμικο».
Η Αλήθεια
Δεν είναι η «βρομιά» του νερού που μολύνει το αυτί. Ακόμα και στην καθαρότερη θάλασσα να κάνετε μπάνιο, μπορεί να πάθετε εξωτερική ωτίτιδα. Επίσης, το μπάνιο σε πισίνα δεν μειώνει ούτε αυξάνει τις πιθανότητες για μόλυνση του αυτιού. Το πρόβλημα στην εξωτερική ωτίτιδα είναι πως το νερό παγιδεύεται μέσα στο αυτί, το δέρμα διατηρείται μουσκεμένο και αυτές οι συνθήκες βοηθούν στον πολλαπλασιασμό των μικροοργανισμών που βρίσκονται ήδη στον ακουστικό πόρο, με αποτέλεσμα τη μόλυνση και τη φλεγμονή.
Τι να κάνετε
Μη βάζετε μπατονέτες ή οτιδήποτε άλλο βαθιά στο αυτί σας. Όταν λούζεστε ή μετά το κολύμπι, σιγουρευτείτε πως δεν έχει μείνει νερό στο αυτί. Για να απομακρυνθεί το νερό, απλώς γυρίστε το κεφάλι σας προς τον ώμο και τραβήξτε ελαφριά το πτερύγιο προς τα πίσω. Κάντε το μερικές φορές και το νερό θα φύγει!
Τι να μην κάνετε
Αν έχετε πόνο, φαγούρα και νιώθετε το αυτί μπουκωμένο πρέπει να επισκεφθείτε έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μην πάρετε σταγόνες μόνοι σας από το φαρμακείο. Αφενός δεν αρκούν για να γίνετε καλά, αφετέρου, αν υπάρχει πρόβλημα στο τύμπανο, μπορεί να προκαλέσετε πολύ σοβαρή ζημιά. Η χρήση θερμοφόρας βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου και επιταχύνει την ίαση. Χρειάζεται όμως, προσοχή προκειμένου να μην μπει ξανά νερό στο αυτί μέχρι να γίνετε καλά.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Το αυτί που πάσχει από εξωτερική ωτίτιδα καθαρίζεται, τοποθετείται ειδικό τολύπιο βαμβακιού μέσα στον πόρο για να «συγκρατεί» τις σταγόνες και ο ασθενής ξεκινάει την τοπική φαρμακευτική αγωγή που αντιστοιχεί στη δική του περίπτωση. Σκοπός μας είναι το αυτί να «στεγνώσει» και να γίνει καλά. Πολλές φορές θα χρειαστεί να δώσουμε ισχυρή τοπική αντιβιοτική αγωγή για να γίνει γρήγορα καλά το αυτί.
Σε άτομα που ταλαιπωρούνται συχνά από εξωτερική ωτίτιδα, διδάσκουμε τρόπους πρόληψης και αποφυγής της νόσου.
Τέλος, άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη και πιθανή εξωτερική ωτίτιδα πρέπει να εξεταστούν επειγόντως από τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο, αμέσως μόλις νιώσουν κάποιον έντονο πόνο στο αυτί. Στα άτομα αυτά η εξωτερική ωτίτιδα μπορεί να εξελιχθεί πολύ δυσάρεστα και πρέπει να την προλάβουμε!
Αφεστώτα Ώτα (πεταχτά αυτιά)
Κάθε ανθρώπινο αυτί είναι στο σχήμα του απολύτως μοναδικό, όπως ακριβώς και τα δακτυλικά αποτυπώματα.
Κάποια παιδάκια έχουν πεταχτά αυτιά (αφεστώτα Ώτα), ένα συχνό και γενικά «αθώο» πρόβλημα, που, όμως, τα κάνει να νιώθουν μειονεκτικά, να υποφέρουν και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν την αισθητική αυτή ατέλειά τους.
Τα πεταχτά αυτιά κληρονομούνται και περίπου τo 5% των παιδιών θα γεννηθεί με εμφανές πρόβλημα (μικρότερο ή μεγαλύτερο) στο σχήμα ή στη γωνία των αυτιών. Τις περισσότερες φορές και τα δύο αυτάκια«πετάνε», ενώ σπανιότερα μόνο το ένα είναι πιο «πεταχτό».
Tο πτερύγιο του αυτιού είναι το πρώτο ανθρώπινο ανατομικό στοιχείο που ολοκληρώνεται και σταθεροποιείται ως προς το μέγεθος και το σχήμα ήδη από την ηλικία των 6 ετών και παραμένει στο ίδιο μέγεθος για όλη την υπόλοιπη ζωή. Αυτός είναι ο λόγος που παράξενα σχήματα αυτιών στα παιδιά είναι πολύ έντονα. Το δυσάρεστο είναι πως τα εμφανισιακά προβλήματα αυτά δεν πρόκειται να διορθωθούν μόνα τους, αφού το αυτί με τα χρόνια δε θα αλλάξει σχήμα ούτε μέγεθος και σίγουρα δε θα σταματήσει να «πετάει», αφού είναι η κατασκευή του τέτοια. Πολλοί γονείς αφήνουν τα μαλλιά του παιδιού τους πιο μακριά προκειμένου να καλύπτονται τα αυτιά, όμως, η λύση αυτή παύει να είναι αποτελεσματική ήδη από την εφηβεία, που το παιδί θέλει να έχει πιο πολλές «εμφανισιακές επιλογές».
Ο Μύθος
«Τώρα που είναι ακόμα μωρό, αν δέσουμε τα αυτάκια με επίδεσμο/αν τα κολλήσουμε στο κεφαλάκι με τσιρότο, θα φτιάξουν» ή «Αν το βάζουμε να κοιμάται στο πλάι, θα ισιώσει το αυτάκι που πετάει».
Η Αλήθεια
Tο εκ γενετής σχήμα και η θέση των πτερυγίων δεν αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Οι παραπάνω προσπάθειες και η υπομονή, ώστε με τον χρόνο να γίνουν τα αυτιά από «μόνα τους» αρμονικά, πιο όμορφα και να μην πετάνε, όχι μόνο δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα, αλλά ταλαιπωρούν και ταυτοχρόνως τραυματίζουν ψυχικά το παιδί, το οποίο νιώθει «παραμορφωμένο».
Τι να κάνετε
Tο παιδί συνήθως δε γνωρίζει καν το αισθητικό πρόβλημα που μπορεί να έχουν τα αυτάκια του πριν να πάει στο νηπιαγωγείο. Το συνειδητοποιεί για πρώτη φορά, όταν οι συνομήλικοι ή οι συμμαθητές του αρχίσουν να το κοροϊδεύουν γι’ αυτά. Αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη και υγεία του παιδιού σας. Μπορεί, ακόμη, να το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή του, ως αίσθημα κατωτερότητας και «μη φυσιολογικού ατόμου».
Αν το παιδί σας έχει πεταχτά αυτιά και δεν μπορείτε ή δε θέλετε να τα καλύψετε με μακριά μαλλάκια, η μόνη λύση είναι η επέμβαση Ωτοπλαστικής, πριν το παιδάκι σας πάει στην 1η Δημοτικού.
Τι να μην κάνετε
Μην προσπαθήσετε να πείσετε με λογικά επιχειρήματα το παιδί σας να μην ενοχλείται από τα πειράγματα των συμμαθητών του. Τα άλλα παιδιά μπορεί να γίνουν πολύ σκληρά και το δικό σας δεν γίνεται να μην πληγωθεί. Aν η δυσμορφία των αυτιών του παιδιού σας είναι τέτοιου βαθμού που δρα αρνητικά στην εμφάνιση ή στην ψυχική του γαλήνη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην τη διορθώσετε. Μη χάνετε άσκοπα χρόνο, γιατί η επέμβαση Ωτοπλαστικής μπορεί να έχει εντυπωσιακά θετικό αντίκτυπο στη ζωή του παιδιού σας!
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν κρίνουμε πως πράγματι τα αυτιά του παιδιού επιδέχονται Ωτοπλαστική, η επέμβαση γίνεται σε κλινική ημέρας (χωρίς νοσηλεία). Η τομή γίνεται στο πίσω μέρος του αυτιού και δεν φαίνεται ουλή. Επιπλέον, ο πόνος, το μελάνιασμα και το πρήξιμο είναι ελάχιστα, ενώ δεν υπάρχει ο κίνδυνος της αιμορραγίας μετά την επέμβαση.
Η Ωτοπλαστική είναι η μοναδική επέμβαση που διορθώνει οριστικά το πρόβλημα των πεταχτών αυτιών, αλλάζει την εμφάνιση και την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας.
Να θυμάστε, όμως, πως ενώ συγκαταλέγεται στις απλές επεμβάσεις της Αισθητικής Ωτορινολαρυγγολογίας, μόνο σε έμπειρα χέρια είναι εξασφαλισμένο το άριστο αποτέλεσμα. Οπότε, προσοχή σε ποιον χειρουργό θα εμπιστευτείτε τα αυτάκια του παιδιού σας!
Διάτρηση Τυμπάνου (από Οξεία Μέση Πυώδη Ωτίτιδα)
Το τύμπανο του αυτιού είναι μια λεπτή μεμβράνη που χωρίζει στεγανά το έξω αυτί (τον πόρο) από το μέσο αυτί. Όταν ο υμένας είναι τεντωμένος και ακέραιος μεταδίδει τον ήχο στο ακουστικό νεύρο και έτσι ακούμε και τους πιο ανεπαίσθητους ήχους.
Στην οξεία Μέση Πυώδη Ωτίτιδα, το πύον που παράγεται από τη φλεγμονή δεν μπορεί να φύγει μέσα από τη βουλωμένη ευσταχιανή σάλπιγγα, με αποτέλεσμα να πιέζει το τύμπανο και προκαλεί έντονο πόνο. Ταυτόχρονα, επειδή τα υγρά είναι ασυμπίεστα, τελικά το τύμπανο «σκάει» σε ένα σημείο και τρέχει το πύον από το αυτί, ανακουφίζοντας τον ασθενή από τον πόνο, που συχνά ήταν αφόρητος.
Σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για Διάτρηση Τυμπάνου, δηλαδή μια τρύπα στο τύμπανο που μπορεί να έχει μικρό ή και μεγάλο μέγεθος. Αν μάλιστα κάποιος με διάτρηση τυμπάνου κρατήσει τα ρουθούνια του και ταυτόχρονα φυσήξει τη μύτη του με κλειστό το στόμα, θα ακούσει αέρα να βγαίνει από το αυτί!
Η διάτρηση τυμπάνου κάνει το αυτί πιο ευάλωτο σε συχνές λοιμώξεις, ιδίως αν μπει νερό στο αυτί. οι συχνές μολύνσεις επιβαρύνουν σταδιακά την ακοή και προκαλούν σοβαρότερες επιπλοκές και μόνιμες βλάβες. Η διάτρηση τυμπάνου από οξεία μέση πυώδη ωτίτιδα δεν είναι σοβαρή κατάσταση αλλά θέλει προσοχή από τον ασθενή και λεπτομερή φροντίδα από τον Ωτορινολαρυγγολόγο.
Ο Μύθος
«Τρέχει πύον από το αυτί μου. Πρέπει να έσπασε το τύμπανο, θα κουφαθώ!»
Η Αλήθεια
Η διάτρηση τυμπάνου μειώνει λίγο την ακοή (περίπου κατά 15-20%) και αν το άλλο αυτί είναι φυσιολογικό, ο ασθενής σύντομα θα το συνηθίσει, χωρίς να έχει πρόβλημα στην καθημερινότητά του, μέχρι να επουλωθεί το τύμπανο.
Τι να κάνετε
Παραμείνετε ψύχραιμοι και επισκεφτείτε το συντομότερο έναν Ωτορινολαρυγγολόγο. Έπρεπε να το είχατε κάνει ήδη βέβαια, διότι πριν σπάσει το τύμπανο, σίγουρα σας πονούσε πολύ το αυτί σας, αλλά πλέον είναι απολύτως αναγκαία η επίσκεψη στον ιατρό.
Τι να μην κάνετε
Μη βάλετε τίποτα μέσα στο αυτί. Φροντίστε να μην μπει ούτε καν σταγόνα νερό. Επειδή θα ανακουφιστείτε από τον πόνο μόλις σπάσει το τύμπανο, μην αναβάλλετε για άλλη μια φορά να επισκεφτείτε τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Το αυτί σας δε θα γιατρευτεί από μόνο του!
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Πρωταρχικό μέλημα αποτελεί η αντιμετώπιση της φλεγμονής. Μεγαλύτερη σημασία έχει η τοπική περιποίηση του αυτιού από τον Ωτορινολαρυγγολόγο και λιγότερο η χορήγηση αντιβιοτικών. Αυτό σημαίνει πως πρέπει ο ασθενής να επισκέπτεται συχνά τον Ωτορινολαρυγγολόγο για περιποίηση του αυτιού. Κατά τη φάση της επούλωσης δεν πρέπει να μπαίνει καθόλου νερό μέσα στο αυτί.
Όσες διατρήσεις τυμπάνου δεν επουλωθούν μόνες τους, μπορεί να κλείσουν με την κατάλληλη χειρουργική επέμβαση που ονομάζεται Τυμπανοπλαστική.
Κινητό τηλέφωνο και Ηλεκτρομαγνητική Ακτινοβολία
Το κινητό τηλέφωνο είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Όλοι μας απορούμε πώς ζούσαμε χωρίς κινητό τηλέφωνο παλαιότερα!
Ένα φλέγον και άλυτο ακόμα ζήτημα είναι κατά πόσον η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα και οι ασύρματες συσκευές τηλεφώνου, μπορεί να προκαλέσει βλάβες.
Στις 31 Μαΐου 2011 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και η Διεθνής Επιτροπή για την Έρευνα στον Καρκίνο (IARC), που αποτελούνταν από 31 επιστήμονες από 14 χώρες, ταξινόμησαν τα πεδία ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπονται από τα κινητά τηλέφωνα.
Η ταξινόμηση περιλάμβανε μια πληθώρα παραγόντων που κατατάσσονταν σε μια από τις ακόλουθες 5 κατηγορίες, ανάλογα με το βαθμό επικινδυνότητας:
- Στάδιο 1: Καρκινογόνος για τους ανθρώπους
- Στάδιο 2Α: Μάλλον καρκινογόνος για τους ανθρώπους
- Στάδιο 2Β: Πιθανά καρκινογόνος για τους ανθρώπους
- Στάδιο 3: Μη ταξινομούμενη σχετικά με την καρκινογένεση στους ανθρώπους
- Στάδιο 4: Μάλλον όχι καρκινογόνος για τους ανθρώπους.
Τα μέλη της επιτροπής κατέληξαν πως η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από τα κινητά τηλέφωνα κατατάσσεται στα «Πιθανά Καρκινογόνα» για τον άνθρωπο (Στάδιο 2Β), με δεδομένη την αύξηση της εμφάνισης του γλοιώματος, ενός κακοήθους όγκου του ακουστικού νεύρου.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής ανακοίνωσε πως «…τα στοιχεία που υπάρχουν είναι ήδη αρκετά και συμπεραίνουμε πως μπορεί να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της εμφάνισης καρκίνου και της συχνής χρήσης των κινητών τηλεφώνων. Για αυτό το λόγο χρειάζεται η επιφυλακή της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με το θέμα».
Μη σας ξεγελάει η λέξη «πιθανόν»! Προκειμένου μια ιατρική επιστημονική επιτροπή αυτού του επιπέδου να καταλήξει στο Στάδιο 2Β, δηλαδή οτι η ακτινοβολία είναι παράγοντας «πιθανόν καρκινογόνος για τους ανθρώπους», τα στοιχεία είναι ακλόνητα και αδιάψευστα.
Είναι προτιμότερο να προλαμβάνουμε από το να προσπαθούμε να θεραπεύσουμε, είναι προτιμότερο να αποφύγουμε κάτι από το να περιμένουμε για να μάθουμε την τελική αλήθεια με πικρό τρόπο.
Απλοί τρόποι για να προστατευτούμε από την υπερβολική ακτινοβολία
Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από τις ασύρματες συσκευές επικοινωνίας εκπέμπεται συνεχώς, οπότε πάρτε τα παρακάτω μέτρα:
- Μειώστε τη χρήση των κινητών και των ασύρματων τηλεφώνων, μιλήστε μόνο για σημαντικά θέματα και όσο λιγότερο χρόνο μπορείτε
- Μη χρησιμοποιείτε το κινητό σε κλειστούς χώρους (αυτοκίνητο, ασανσέρ), διότι η ακτινοβολία ανακλάται στα τοιχώματα και επιστρέφει
- Όσο περιμένετε για να συνδεθείτε, απομακρύνετε τη συσκευή από το αυτί σας
- Όταν το σήμα μας είναι χαμηλό, η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι μεγαλύτερη. Μη μιλάτε στο κινητό όταν έχει κακό σήμα
- Επιλέξτε κινητό που εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία, δηλαδή έχει με χαμηλό Specific Absorption Rate (SAR), μια μονάδα που μετράει την ποσότητα ακτινοβολίας που απορροφά το σώμα όταν χρησιμοποιείται η συσκευή. Τιμές SAR έως 0,4 είναι πολύ καλές, από 0,4 έως 0,7 είναι καλές ή μέτριες, ενώ κινητά με τιμές 0,7 έως 1 είναι από τα «ζεστά». Για τιμές πάνω από 1, απλώς μην αγοράσετε το κινητό!
- Αγοράστε μια συσκευή «bluetooth» που εκπέμπει το 1/100 της ακτινοβολίας ή μια συσκευή «hands-free»
- Για μέσα στο σπίτι αγοράστε μια κλασική συσκευή με καλώδιο ή τουλάχιστον μην έχετε τη βάση του ασύρματου τηλεφώνου στο κομοδίνο, διότι ακτινοβολείστε ενώ κοιμάστε.
Κινητά τηλέφωνα και παιδιά
- Το κινητό τηλέφωνο δεν είναι παιχνίδι!
- Τα παιδιά ΔΕΝ χρειάζονται κινητό τηλέφωνο! Αρκεί να έχουν γονείς, δασκάλους ή κάποιον δίπλα τους
- Τα παιδιά, επειδή έχουν μικρότερο εγκέφαλο, λεπτότερο κρανίο και υψηλότερο εγκεφαλικό μεταβολισμό από τους ενηλίκους, απορροφούν περισσότερη ενέργεια από τα κινητά τηλέφωνα
- Τα παιδιά κινδυνεύουν ακόμα περισσότερο, διότι η βλάβη της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αθροίζεται. Ένας ενήλικος θα δεχτεί ακτινοβολία για τα επόμενα 30 ή 40 χρόνια, αλλά ένα παιδί για τα επόμενα 70 ή 80 χρόνια
- Χαρακτηριστικά είναι τα αποτελέσματα σουηδικής μελέτης, σύμφωνα με την οποία τα παιδιά και οι έφηβοι που χρησιμοποιούν συστηματικά το κινητό ενδέχεται να έχουν πέντε φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του εγκεφάλου από ότι οι ενήλικοι
- Τα παιδιά που χρησιμοποιούν τακτικά κινητό τηλέφωνο έχουν βρεθεί να εμφανίζουν διαταραχές ύπνου και συγκέντρωσης, κόπωση, νευρικότητα και δυσλειτουργία της μνήμης
- Ακόμα και σε κατάσταση αναμονής, το κινητό τηλέφωνο εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και δεν επιτρέπεται να είναι κοντά στα παιδιά
- Τα παιδιά δεν πρέπει να ακούν μουσική από το κινητό τηλέφωνο διότι αυτό συνεχώς ακτινοβολεί. Θα πρέπει να το έχουν σε λειτουργία πτήσης (flight mode) ή να έχουν άλλη συσκευή MP3 μόνο για να ακούνε μουσική
- Τα ίδια ισχύουν και για τα ασύρματα routers που χρησιμοποιούμε για την ασύρματη πρόσβαση στο διαδίκτυο (internet). Πρέπει να χρησιμοποιείτε την ενσύρματη σύνδεση, δηλαδή με το καλώδιο. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, να μην αφήνετε ανοιχτό το router όταν δεν το χρησιμοποιείτε
- Το παιδί είναι σωστό να χρησιμοποιεί καρτοκινητό τηλέφωνο, με προπληρωμένες μονάδες. Το ποσό που μπορεί να ξοδεύει κάθε μήνα πρέπει να είναι προσυμφωνημένο και να μην γίνονται εξαιρέσεις. Έτσι, θα συνειδητοποιήσει ότι το κινητό είναι ένα προνόμιο που του παρέχεται και όχι δικαίωμά του
- Η δυνατότητα πλοήγησης στο internet μέσω κινητού πρέπει να απαγορευτεί διότι το κινητό συνεχώς «ακτινοβολεί»
- Τέλος, το κινητό απαγορεύεται αυστηρά την ώρα του μαθήματος, του οικογενειακού γεύματος, στο θέατρο ή στο σινεμά! Αυτές οι απαγορεύσεις θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτες.
Διάτρηση Τυμπάνου (από τραυματισμό)
Το τύμπανο του αυτιού είναι μια λεπτή μεμβράνη, τόσο ευαίσθητη που μπορεί να μεταδίδει προς το ακουστικό νεύρο ακόμα και τον πιο ανεπαίσθητο ήχο. Όταν το τύμπανο τραυματιστεί, μπορεί να τρυπήσει και τότε μιλάμε για Διάτρηση Τυμπάνου, δηλαδή μια τρύπα στο τύμπανο (που μπορεί να έχει πολλά μεγέθη/σχήματα). Ένα χαστούκι, μια δυνατή φωνή στο αυτί, ένα πέσιμο πάνω στο αυτί, κάποιο τροχαίο ατύχημα, μια άτσαλη πτώση στο νερό, μια κατάδυση χωρίς «εξίσωση», ακόμα και η υπερβολική προσπάθεια να σηκώσει κανείς ένα μεγάλο βάρος, αποτελούν τις συχνότερες αιτίες που σπάει το τύμπανο. Όμως, η πιο συχνή αιτία είναι κάποιο αντικείμενο (ή ακόμα και μια απλή μπατονέτα) που χρησιμοποιεί κάποιος για να ξύσει το αυτί του πιο βαθιά από ότι πρέπει!
Τη στιγμή του τραυματισμού υπάρχει έντονος πόνος, βουητό και μπορεί να τρέξει λίγο αίμα, ενώ μετά παραμένει ένα «μπούκωμα» στο αυτί.
Συνήθως, όσο πιο μεγάλη είναι μια τρύπα στο τύμπανο, τόσο πιο μεγάλη είναι και η απώλεια της ακοής. Οι περισσότερες διατρήσεις του τυμπάνου επουλώνονται μόνες τους μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες, ενώ ευτυχώς οι εμβοές υποχωρούν μέσα σε λίγες ημέρες.
Ο Μύθος
«Με χτύπησαν και τρέχει αίμα από το αυτί μου. Φοβάμαι πως θα κουφαθώ!»
Η Αλήθεια
Η διάτρηση τυμπάνου μειώνει λίγο την ακοή (κατά 15-20%) και αν το άλλο αυτί είναι φυσιολογικό, ο ασθενής σύντομα θα συνηθίσει, χωρίς να έχει πρόβλημα στην καθημερινότητά του, μέχρι να επουλωθεί το τύμπανο.
Τι να κάνετε
Παραμείνετε ψύχραιμοι και να επισκεφτείτε το συντομότερο έναν Ωτορινολαρυγγολόγο. Αν μάλιστα σας χτύπησε κάποιος και έσπασε το τύμπανο, θα πρέπει να σας εξετάσει και ιατροδικαστής, σε περίπτωση που χρειαστεί να καταφύγετε σε νομικές ενέργειες.
Τι να μην κάνετε
Μη βάλετε τίποτα μέσα στο αυτί (σταγόνες, βαμβάκι, κτλ.) και φροντίστε να μην μπει ούτε καν νερό. Αν το τύμπανο τρύπησε από πτώση σε νερό, φροντίστε να βγει το νερό από το αυτί πριν πάτε στον Ωτορινολαρυγγολόγο.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Βασικό μέλημα είναι να μη μολυνθεί το αυτί, διότι μια επιμόλυνση θα μετατρέψει την οξεία διάτρηση σε μόνιμη, μεγαλύτερου μεγέθους. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος περιποιείται το αυτί και δίνει αγωγή και οδηγίες για ταχύτερη επούλωση και προστασία του αυτιού, για όσο καιρό παραμένει η διάτρηση στο τύμπανο.
Εκκριτική Ωτίτιδα (υγρό στο αυτί)
Το κάθε αυτί επικοινωνεί με τη μύτη με ένα σωληνάκι, την ευσταχιανή σάλπιγγα. Η είσοδος της σάλπιγγας βρίσκεται μέσα στη μύτη και όταν κλείσει για κάποιο λόγο, το αυτί δεν «αναπνέει», αντιδρά με τοπική φλεγμονή, μαζεύεται αντιδραστικό υγρό πίσω από το τύμπανο, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ακοή, αφού το υγρό «απορροφά» μέρος του ήχου. Αυτό ονομάζεται εκκριτική Ωτίτιδα.
Το στόμιο της ευσταχιανής σάλπιγγας στα παιδιά φράζει σχεδόν πάντοτε από υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων, τα γνωστά «κρεατάκια». επειδή τις περισσότερες φορές το υγρό στο αυτί μαζεύεται σταδιακά και τα παιδιά συνηθίζουν στη μείωση της ακοής, δεν καταλαβαίνουν ότι δεν ακούν καλά. Οι γονείς και οι δάσκαλοι παρατηρούν, όμως, ότι το παιδί βάζει την τηλεόραση δυνατά, ρωτά συχνά «τι-τι;» ή δεν υπακούει «με την πρώτη». Στην περίπτωση που τα κρεατάκια προκαλούν και απόφραξη στη μύτη, το παιδί αναπνέει και κοιμάται με το στόμα ανοιχτό, ροχαλίζει ή κάνει ακόμη και άπνοιες στον ύπνο του, δηλαδή σταμαάει η αναπνοή του για μερικά δευτερόλεπτα. άν η συλλογή του υγρού «χρονίσει», τότε γίνεται πιο παχύρρευστο (glue-ear) και είναι αδύνατη η αντιμετώπιση με φάρμακα.
Οι επιπτώσεις της βαρηκοΐας από την εκκριτική ωτίτιδα είναι πολύ σημαντικές. Τα παιδιά με υγρό στα αυτιά μπορεί να αργήσουν να μιλήσουν ή να έχουν προβλήματα στην ανάπτυξη του λόγου.
Σε παραμελημένες, χρόνιες περιπτώσεις, μπορεί να έχουν και μειωμένη απόδοση στο σχολείο, μειωμένη πνευματική ανάπτυξη ή και ψυχολογικά προβλήματα από την αδυναμία τους να επικοινωνίσουν με ευκολία με τα άλλα παιδάκια.
Ο Μύθος
«Το παιδί μου ακούει μια χαρά, απλά είναι απρόσεχτο/ανυπάκουο/ατίθασο» ή «Ακούει μια χαρά το παιδί μου, απλώς του αρέσει να είναι δυνατά η τηλεόραση».
Η Αλήθεια
Επειδή η εκκριτική ωτίτιδα δεν πονάει και εξελίσσεται ύπουλα, είναι μια σιωπηλή πάθηση και την έχει αντιμετωπίσει 1 στα 2 (51%) παιδιά ηλικίας 3-4 ετών. Αν το παιδί δείχνει απρόσεχτο, ανυπάκουο, φωνάζει πολύ ή βάζει πολύ δυνατά την τηλεόραση, είναι σχεδόν βέβαιο πως υπάρχει πρόβλημα στα αυτάκια του!
Όλα τα παιδιά με εκκριτική ωτίτιδα κινδυνεύουν να αποκτήσουν προβλήματα ακοής ή λόγου, αν δεν καταλάβουν οι γονείς και ο Παιδίατρος ότι δεν ακούνε καθαρά. Άλλωστε, επειδή χρειάζεται ωτομικροσκόπιο για να δει κανείς το υγρό μέσα στο μικροσκοπικό παιδικό αυτάκι, μόνο ο ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να δώσει σωστή και έγκαιρη διάγνωση, πριν εμφανιστούν προβλήματα.
Τι να κάνετε
Αν το παιδί σας έχει αργήσει να μιλήσει, αν βάζει συνεχώς δυνατά την τηλεόραση, αν φαίνεται ανυπάκουο και αφηρημένο, αν αναπνέει από το στόμα ή ροχαλίζει, πρέπει να το δει άμεσα Ωτορινολαρυγγολόγος.
Η σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση της εκκριτικής ωτίτιδας είναι καθοριστική για ολόκληρη τη μετέπειτα ζωή του παιδιού σας!
Τι να μην κάνετε
Μην υποτιμήσετε τις βλάβες, σωματικές και πνευματικές που μπορεί να προκαλέσει η χρόνια εκκριτική ωτίτιδα και τα κρεατάκια. Το παιδί σας μπορεί να μην αναπτυχθεί σωματικά και πνευματικά, όπως θα μπορούσε. Μόνον ένας Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να το βοηθήσει. Μην καθυστερείτε για κανένα λόγο να τον επισκεφτείτε. Πλέον υπάρχουν διεθνώς αποδεκτές ιατρικές ενδείξεις για το και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η εκκριτική ωτίτιδα και αν θέλετε αποδεδειγμένα να κάνετε το καλύτερο για το παιδί σας, πρέπει να τις ακολουθήσετε κατά γράμμα.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αρχικά, η εκκριτική ωτίτιδα αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά. ελέγχουμε την ακοή του παιδιού με εξετάσεις που το παιδί εκλαμβάνει ως παιχνίδι (π.χ. παιχνιδο-ακοομετρία) και παρακολουθούμε την εξέλιξη της θεραπείας.
Σε περιπτώσεις που επιμένουν, θα χρειαστεί αφαίρεση στα κρεατάκια (άδενοτομή), αναρρόφηση του υγρού μέσω μιας μικρής τομής στο τύμπανο (Μυριγγοτομή) και τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού. Η αποκατάσταση της ακοής είναι άμεση.
Παρακάτω αναγράφονται οι απόλυτες ενδείξεις αδενοτομής σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ωτορινολαρυγγολογίας.
Απόλυτη ένδειξη στην Ιατρική σημαίνει πως έστω και ένα από τα παρακάτω συμβαίνει, το να γίνει η επέμβαση (στην προκειμένη περίπτωση η αδενοτομή) είναι πάντοτε πιο ωφέλιμο για το παιδί σας από το να μην γίνει η επέμβαση:
- υποτροπιάζουσα ή χρόνια αδενοειδίτιδα (τουλάχιστον 3 επεισόδια ανά έτος για τα παιδιά, στους ενήλικες η ανοχή είναι πολύ μικρότερη)
- υποτροπιάζουσα χρόνια εκκριτική ή μέση ωτίτιδα
- χρόνια ρινική απόφραξη με στοματική αναπνοή
- αποφρακτική υπνική άπνοια
- υποψία νεοπλασίας
- ανωμαλίες κατάποσης ή ομιλίας (σχετική ένδειξη)
Γενικά δεν πρέπει να υπάρχει βιασύνη για την πραγματοποίηση μιας επέμβασης, αλλά θα πρέπει να γίνεται μετά από σωστή εκτίμηση και αναμονή για την αξιολόγηση της συντηρητικής αγωγής. Η ηρεμία είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος. Η περίοδος αναμονής δεν είναι χαμένος χρόνος ακόμα και αν το χειρουργείο τελικά πραγματοποιηθεί, αν σκεφτεί κανείς ότι οι τοπικές συνθήκες για την επέμβαση είναι οι καλύτερες δυνατές μετά από μια φαρμακευτική αγωγή.
Εμβοές (Βουητό στα αυτιά)
Εμβοή ονομάζεται το βουητό που αντιλαμβάνεται κανείς στο αυτί/στα αυτιά του ή συνολικά στο κεφάλι του, χωρίς, όμως, να υπάρχει κάποια εξωτερική πηγή ήχου. Ο ήχος που ακούει κανείς παράγεται από το ίδιο το αυτί του και γίνεται αντιληπτός μόνο από τον ίδιο τον ασθενή!
Οι εμβοές είναι συχνές και 10% των ενηλίκων πάσχει από αυτές. Μπορεί να είναι σαν σφύριγμα, σαν τζιτζίκια ή σαν κουδούνισμα, να μοιάζουν σαν τα παράσιτα του ραδιοφώνου, να είναι συνεχείς ή διακοπτόμενες, μπορεί ακόμα να φεύγουν και να επανέρχονται μέσα στη μέρα.
Τις περισσότερες φορές δεν ξέρουμε πώς δημιουργούνται οι εμβοές, αν και ξέρουμε ότι σχετίζονται με βλάβες στο ακουστικό όργανο (κοχλία) ή με κάποιο άλλο πρόβλημα στα αυτιά, από το πιο απλό (κερί), μέχρι το πιο σύνθετο (π.χ. σύνδρομο Ménière).
Ξέρουμε, όμως, πως πιο συχνή αιτία εμβοών σε νέους και μεσήλικες είναι το ακουστικό τραύμα, ενώ στους ηλικιωμένους, είναι η γήρανση του κοχλία και του ακουστικού νεύρου (πρεσβυακουσία). Οι εμβοές αρχικά δεν είναι συνεχείς, η έντασή τους είναι μικρή και το άτομο δεν τους δίνει σημασία, αφού κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν τις ακούει και δεν τον ενοχλούν.
Όμως, το βράδυ, στην ησυχία του υπνοδωματίου, οι εμβοές γίνονται αντιληπτές και ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί. Αυτό είναι και το σημαντικότερο πρόβλημα με τις εμβοές: μπορούν να μειώσουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής, αν είναι συνεχείς και έντονες.
Ο Μύθος
«Βουίζει τόσο δυνατά το κεφάλι/αυτιά μου που θα κουφαθώ» ή «Φοβάμαι πως έχω πάθει εγκεφαλικό και βουίζει το κεφάλι μου συνέχεια».
Η Αλήθεια
Δεν κινδυνεύετε να πάθετε τίποτα από τις εμβοές, ησυχάστε! Οι εμβοές δεν βάζουν σε κίνδυνο την ακοή και δεν έχουν καμία σχέση με άλλα νευρολογικά προβλήματα. Για πολλούς ασθενείς είναι, όμως, ανυπόφορες. Είναι εξαιρετικά σπάνιο να σχετίζονται με κάποιο πρόβλημα υγείας. Σε τέτοιες, μάλιστα, τις περιπτώσεις μπορούν και να θεραπευτούν, π.χ. αν υπάρχει κάποια αγγειακή ανωμαλία σε μεγάλα αγγεία της κεφαλής (σφύζουσες εμβοές) ή αν υπάρχει σύνδρομο Ménière, μια σπάνια νόσος του ακουστικού συστήματος.
Τι να κάνετε
Μην πανικοβάλλεστε και ζητήστε βοήθεια από έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο που θα σας πει αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στα αυτιά σας ή κάποιο γενικότερο πρόβλημα υγείας που προκαλεί τις εμβοές. Σχεδόν πάντοτε, όμως, οι εμβοές είναι είτε ακίνδυνες είτε ιδιοπαθούς αιτιολογίας.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές είναι οι παρακάτω:
- Η χρήση ενός ραδιοφώνου δίπλα στο κρεβάτι που παίζει απαλή μουσική ή εναλλακτικά η χρήση συσκευής που παράγει απαλούς ήχους (ήχος κυμάτων, δάσους, κτλ.) για να αποσπάσει την προσοχή από τις εμβοές κατά τη διάρκεια της νύχτας, είναι εξαιρετικά χρήσιμη
- Διάφορες εναλλακτικές θεραπείες, όπως ο διαλογισμός και οι θεραπείες χαλάρωσης έχουν φανεί χρήσιμες. Με τις θεραπείες αυτές χαλαρώνει το σώμα, βελτιώνεται η διάθεση και συχνά αμβλύνεται το πρόβλημα των εμβοών
- Η χορήγηση φαρμακευτικών αγωγών ή η ηλεκτρομαγνητική διέγερση του ακουστικού συστήματος δεν έχουν δώσει αξιόλογα αποτελέσματα, ενώ άλλες «εναλλακτικές» μέθοδοι (βελονισμός, ομοιοπαθητική, κτλ.) δεν βοηθούν καθόλου.
Τι να μην κάνετε
Αποφύγετε οτιδήποτε χειροτερεύει τις εμβοές σας, όπως δυνατούς θορύβους και δυνατή μουσική (επηρεάζουν το ακουστικό όργανο), αποφύγετε το οινόπνευμα, το κάπνισμα και την καφεΐνη (επηρεάζουν τη μικρο κυκλοφορία), αποφύγετε φάρμακα με ωτοτοξική δράση (ασπιρίνη) και συγχρόνως μειώστε το άσκοπο στρες στη ζωή σας.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν η αιτία των εμβοών είναι κάποιου τύπου βαρηκοΐα, τότε η αντιμετώπισή της θεραπεύει και τις εμβοές. Αν το αίτιο είναι ανατομικό (π.χ. σφύζουσες εμβοές) ή κυκλοφορικό (π.χ. αρτηριοσκλήρυνση), δεν είναι τόσο εύκολο να αντιμετωπιστεί, ενώ τα αισθητηριακά αίτια (βλάβη στον κοχλία) που είναι και τα πιο συχνά (99%) είναι δυστυχώς πολύ επίμονα σε κάθε θεραπευτική προσπάθεια. Υπάρχουν, βέβαια, χρήσιμες και πρακτικές συμβουλές που μπορούν να βοηθήσουν ώστε να καταφέρει ο ασθενής να ζήσει με τις εμβοές και να μην ενοχλείται σημαντικά.
Μύτη
Το διάφραγμα της μύτης (ρινικό διάφραγμα) είναι ο εσωτερικός σκελετός της μύτης, η «μεσοτοιχία» μεταξύ της δεξιάς και της αριστερής ρινικής κοιλότητας. Αποτελείται κυρίως από χόνδρο και δουλειά του είναι να στηρίζει τη μύτη, όπως ο κεντρικός πάσσαλος στηρίζει μια σκηνή camping. Ιδανικά, το διάφραγμα είναι ευθύ, βρίσκεται ακριβώς στη μέση του εσωτερικού της μύτης και τη χωρίζει σε δυο ίσες κοιλότητες, δεξιά και αριστερά.
Στην πραγματικότητα, είναι σπάνιο να δει κανείς ένα απόλυτα ίσιο διάφραγμα. Στο 95% των ενηλίκων η μύτη χωρίζεται σε 2 άνισα μέρη, με τη μία κοιλότητα να έχει περισσότερο χώρο και την άλλη να έχει λιγότερο. Η διαφορά αυτή είναι συνήθως μικρή, όμως, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ μεγάλη! Αυτό ονομάζεται Σκολίωση Ρινικού Διαφράγματος.
Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι δεν έχει καμία σημασία πώς είναι η μύτη εξωτερικά. Μια μύτη που είναι φαινομενικά ολόισια, μπορεί να είναι πολύ στραβή εσωτερικά, αλλά και μια στραβή μύτη εξωτερικά μπορεί να έχει δύο ωραιότατες, ισοδύναμες ρινικές κοιλότητες στο εσωτερικό. Τις περισσότερες φορές, η σκολίωση του διαφράγματος οφείλεται σε κάποιο «κατασκευαστικό» πρόβλημα. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης στην εφηβεία, ο χόνδρος μεγαλώνει πιο γρήγορα από τα οστά του προσώπου, δε χωράει και «τσακίζει», αφού είναι πιο μαλακός από τα οστά.
Επιπλέον, ο τραυματισμός της μύτης, ακόμα και στον τοκετό ή τα μεγάλα κρεατάκια και τα ορθοδοντικά προβλήματα μπορούν να προκαλέσουν στραβό διάφραγμα όσο κανείς μεγαλώνει και το σώμα αναπτύσσεται.
Το στραβό διάφραγμα εμποδίζει την ομαλή ροή του αέρα λόγω του στενού χώρου που δημιουργείται στη μύτη και έχει μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη δυσκολία που έχουν κάποιοι ασθενείς να αναπνεύσουν ελεύθερα από τη μύτη. Η σκολίωση μπορεί να είναι μονόπλευρη, να έχει κοίλο σχήμα (σαν το γράμμα C) ή και να παρουσιάζει κοίλο και κυρτό σχήμα ταυτόχρονα (σχήμα S), με αποτέλεσμα να προκαλεί διαφορετικού βαθμού απόφραξη (μπούκωμα) στην κάθε πλευρά.
Ο Μύθος
«Έχω στραβό διάφραγμα και δεν αναπνέω καλά/ροχαλίζω» ή «Λαχανιάζω επειδή είναι στραβό το διάφραγμα, όχι επειδή είμαι υπέρβαρος/καπνίζω/δε γυμνάζομαι ποτέ».
Η Αλήθεια
Μόλις σε 1 από τους 4 ασθενείς με γνωστή σκολίωση διαφράγματος αποδείχτηκε ότι ευθύνεται αποκλειστικά το στραβό διάφραγμα για τη δυσκολία στην αναπνοή τους. Τα άτομα αυτά πράγματι αναγκάζονται να αναπνέουν από το στόμα και ως αποτέλεσμα έχουν κάποια από τα παρακάτω συμπτώματα: συνεχώς ξηρή, λίγο μπουκωμένη ή και τελείως βουλωμένη μύτη, κακό ύπνο, ροχαλητό, αδικαιολόγητη κόπωση, κακή όσφρηση, καθώς και συχνές φλεγμονές, όπως ρινίτιδα, ιγμορίτιδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα και ωτίτιδα.
Για τους υπόλοιπους 3 από τους 4 ασθενείς δεν ευθύνεται μόνο το στραβό ρινικό διάφραγμα. Πολλά από τα συμπτώματα αυτά οφείλονται σε υπερτροφικές ρινικές κόγχες, σε αλλεργική ρινίτιδα, σε ρινικούς πολύποδες, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και τα παραπανίσια κιλά που αποκτάει κανείς με το πέρασμα του χρόνου. Ας μην κατηγορούμε άδικα το διάφραγμα!
Τι να κάνετε
Η δυσκολία αναπνοής από τη μύτη δημιουργεί προβλήματα στα αυτιά, στον λαιμό, στους πνεύμονες, αυξάνει το ροχαλητό και τις άπνοιες, ενώ σχετίζεται και με προβλήματα στο κυκλοφορικό, όπως υπέρταση, ακόμα και κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο! Επισκεφτείτε έναν Ωτορινολαρυγγολόγο για να σας πει γιατί δεν αναπνέετε καλά από τη μύτη και τι μπορείτε να κάνετε για αυτό. Είναι βέβαιο πως μπορεί να σας βοηθήσει, συχνά μάλιστα χωρίς να χρειαστεί να γίνει κάποια επέμβαση.
Τι να μην κάνετε
Αν δεν μπορείτε να αναπνεύσετε άνετα από τη μύτη, μη βιαστείτε να «βγάλετε» εσείς διάγνωση πως έχετε στραβό διάφραγμα. Αφήστε τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο να σας το πει. Μπορεί πράγματι να είναι στραβό το διάφραγμά σας, αλλά η κύρια αιτία της κακής αναπνοής να είναι άλλη!
Επίσης, αποφύγετε τις «μαγικές» συσκευές που «ανοίγουν» τα ρουθούνια και υπόσχονται άνετη αναπνοή. Τέτοιες συσκευές έχουν κατακλύσει την αγορά, όμως, η δράση τους είναι προσωρινή και απλώς καλύπτουν το όποιο πρόβλημα, δεν το αντιμετωπίζουν και τελικά η βλάβη χρονίζει.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Εξετάζουμε τη μύτη αρχικά με το ρινοσκόπιο και έπειτα με το ενδοσκόπιο σε ολόκληρο το βάθος της κάθε κοιλότητας για να βρούμε κάθε πιθανό πρόβλημα στη μύτη.
Αν πράγματι ανήκετε στο 25% των ατόμων που έχουν τόσο στραβό το διάφραγμα ώστε να τους προκαλείται πρόβλημα, η μόνη θεραπεία είναι η πλαστική ρινικού διαφράγματος (Διαφραγματοπλαστική). Η επέμβαση, όμως, πρέπει να γίνεται έγκαιρα, πριν εμφανιστούν τα προβλήματα από το κυκλοφορικό, τους πνεύμονες και τα αυτιά.
Στόχος της Διαφραγματοπλαστικής είναι ο ευθειασμός του διαφράγματος και η δημιουργία ελεύθερης διόδου του αέρα από τη μύτη. Συγκεκριμένα, τα στραβά τμήματα του χόνδρου αφαιρούνται, ισιώνονται και επανατοποθετούνται στην παλιά θέση τους, ίσια πλέον. Όλα τα βήματα της επέμβασης γίνονται μέσα από τη μύτη (ενδορρινικά) και δεν υπάρχει κανένα τραύμα ή ουλή εξωτερικά.
Σε πολλές περιπτώσεις η Διαφραγματοπλαστική συνοδεύεται και από ταυτόχρονη αντιμετώπιση της υπερτροφίας των κάτω ρινικών κογχών. Αν η μύτη είναι και εξωτερικά πολύ στραβή και δε μας επιτρέπει να ισιώσουμε ικανοποιητικά το διάφραγμα, μπορεί να είναι απαραίτητη και η αποκατάσταση της δυσμορφίας της εξωτερικής μύτης με Λειτουργική Ρινοπλαστική, για την καλύτερη αισθητική εμφάνιση της μύτης σε συνδυασμό με την καλύτερη αναπνοή.
H Διαφραγματοπλαστική είναι ανώδυνη επέμβαση, χωρίς πρήξιμο ή αιμορραγία μετά την επέμβαση, διαρκεί 60-90 λεπτά και γίνεται πάντοτε με γενική αναισθησία.
Παρότι είναι από τις πιο συχνές επεμβάσεις της Ωτορινολαρυγγολογίας, κρύβει αρκετά μυστικά, ώστε να είναι επιτυχημένη. Έτσι, στον κατάλληλο ασθενή, το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εγγυημένο και κυριολεκτικά αλλάζει τη ζωή του.
Υπερτροφία Ρινικών Κογχών
Προκειμένου να αυξηθεί η επιφάνεια στο εσωτερικό της μύτης και να μπορεί να καθαρίζει, να ζεσταίνει και να υγραίνει περισσότερο αέρα, η φύση έχει προνοήσει ώστε τα πλαϊνά τοιχώματα της μύτης να μην είναι ίσια σαν…τοίχος. Επομένως, υπάρχουν η άνω, η μέση και η κάτω ρινική κόγχη, που μοιάζουν με αναδιπλώσεις των πλαϊνών τοιχωμάτων της μύτης. Οι κόγχες καλύπτονται από το ίδιο υλικό (βλεννογόνος) που καλύπτει ολόκληρο το εσωτερικό της μύτης και το διάφραγμα, με μια ενδιαφέρουσα προσθήκη: από κάτω από το βλεννογόνο υπάρχει ένα πλούσιο δίκτυο αγγείων και ένας ιστός σαν σφουγγάρι, γεμάτος επίσης με αγγεία!
Όταν το «σφουγγάρι» πλημμυρίσει με αίμα, η κόγχη φουσκώνει και η μύτη βουλώνει, ενώ όταν φύγει το αίμα, η μύτη «ανοίγει». Αυτός είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός ρύθμισης της αντίστασης του αέρα μέσα στη μύτη και βοηθάει στην καλύτερη λειτουργία της μύτης ως φίλτρου.
Η χρόνια φλεγμονή του βλεννογόνου (από αλλεργίες, λοιμώξεις, κατάχρηση αποσυμφορητικών sprays, κτλ.) προκαλεί υπερτροφία της κάτω κόγχης, που είναι και η μεγαλύτερη σε μέγεθος κόγχη, με αποτέλεσμα να δυσκολεύει η αναπνοή σε μεγάλο βαθμό.
Στραβό διάφραγμα και υπερτροφικές κόγχες συνυπάρχουν, όμως, οι κόγχες είναι που κυρίως προκαλούν το «μπούκωμα» στη μύτη.
Ο Μύθος
«Έχω στραβό διάφραγμα και δεν αναπνέω καλά» ή «Δεν κάνω καυτηρίαση στις κόγχες διότι άκουσα ότι πονάει πολύ και ότι ξαναμεγαλώνουν».
Η Αλήθεια
Τις περισσότερες φορές συνυπάρχουν υπερτροφικές κόγχες και στραβό διάφραγμα. Το πρόβλημα, όμως, είναι κατά 90% η υπερτροφία της κάτω κόγχης και κατά 10% το στραβό διάφραγμα. Το σωστό είναι να αντιμετωπίζονται μαζί, διότι αν το διάφραγμα μείνει στραβό και χειρουργηθούν μόνο οι κόγχες, τότε μπορεί πράγματι να ξαναμεγαλώσουν.
Με τις σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές συρρίκνωσης των κογχών, που δεν περιλαμβάνουν πλέον τον παλαιότερο «καυτηριασμό», η λύση που δίνουμε στην υπερτροφία των κογχών είναι τις περισσότερες φορές οριστική.
Τι να κάνετε
Αν η μύτη σας είναι γενικά μπουκωμένη, μέρα-νύχτα, χειμώνα-καλοκαίρι, τότε πρέπει να σας εξετάσει Ωτορινολαρυγγολόγος. Μπορεί να είναι κάτι απλό, όπως αλλεργική ρινίτιδα, υπερτροφία κογχών ή πολύποδες, αλλά μπορεί και να είναι κάτι κακό. Μην το αναβάλετε!
Τι να μην κάνετε
Μην υποτιμάτε τις επιπτώσεις της κακής ρινικής αναπνοής. Μειώνει πολύ την ποιότητα ζωής και κυρίως την ποιότητα του ύπνου.
Μην περιμένετε να ξεβουλώσει η μύτη μόνη της, δεν πρόκειται. Αν μάλιστα χρησιμοποιείτε συχνά αποσυμφορητικά sprays, κόψτε τα, προκαλείτε ακόμα χειρότερα προβλήματα.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Τις περισσότερες φορές θα μειώσουμε το μέγεθος των κογχών με Ραδιοσυχνότητες ή Υπερήχους, ενώ ακόμα αποτελεσματικότερη είναι η Κογχοπλαστική κατά την οποία αφαιρείται το πίσω τμήμα της κάτω ρινικής κόγχης (η ουρά της, δηλαδή). Όλες αυτές είναι σύγχρονες επεμβάσεις, προκαλούν ελάχιστη βλάβη στους ιστούς και διατηρούν πλήρως όλες τις λειτουργίες της μύτης.
Η επέμβαση στις ρινικές κόγχες γίνεται με γενική ή τοπική αναισθησία, είναι πάντοτε ανώδυνη και αναίμακτη, δεν παραμένουν γάζες στη μύτη για περισσότερο από 1 ημέρα και ο ασθενής επιστρέφει σε λίγες ώρες στο σπίτι του.