Αφεστώτα Ώτα (πεταχτά αυτιά)
Κάθε ανθρώπινο αυτί είναι στο σχήμα του απολύτως μοναδικό, όπως ακριβώς και τα δακτυλικά αποτυπώματα.
Κάποια παιδάκια έχουν πεταχτά αυτιά (αφεστώτα Ώτα), ένα συχνό και γενικά «αθώο» πρόβλημα, που, όμως, τα κάνει να νιώθουν μειονεκτικά, να υποφέρουν και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν την αισθητική αυτή ατέλειά τους.
Τα πεταχτά αυτιά κληρονομούνται και περίπου τo 5% των παιδιών θα γεννηθεί με εμφανές πρόβλημα (μικρότερο ή μεγαλύτερο) στο σχήμα ή στη γωνία των αυτιών. Τις περισσότερες φορές και τα δύο αυτάκια«πετάνε», ενώ σπανιότερα μόνο το ένα είναι πιο «πεταχτό».
Tο πτερύγιο του αυτιού είναι το πρώτο ανθρώπινο ανατομικό στοιχείο που ολοκληρώνεται και σταθεροποιείται ως προς το μέγεθος και το σχήμα ήδη από την ηλικία των 6 ετών και παραμένει στο ίδιο μέγεθος για όλη την υπόλοιπη ζωή. Αυτός είναι ο λόγος που παράξενα σχήματα αυτιών στα παιδιά είναι πολύ έντονα. Το δυσάρεστο είναι πως τα εμφανισιακά προβλήματα αυτά δεν πρόκειται να διορθωθούν μόνα τους, αφού το αυτί με τα χρόνια δε θα αλλάξει σχήμα ούτε μέγεθος και σίγουρα δε θα σταματήσει να «πετάει», αφού είναι η κατασκευή του τέτοια. Πολλοί γονείς αφήνουν τα μαλλιά του παιδιού τους πιο μακριά προκειμένου να καλύπτονται τα αυτιά, όμως, η λύση αυτή παύει να είναι αποτελεσματική ήδη από την εφηβεία, που το παιδί θέλει να έχει πιο πολλές «εμφανισιακές επιλογές».
Ο Μύθος
«Τώρα που είναι ακόμα μωρό, αν δέσουμε τα αυτάκια με επίδεσμο/αν τα κολλήσουμε στο κεφαλάκι με τσιρότο, θα φτιάξουν» ή «Αν το βάζουμε να κοιμάται στο πλάι, θα ισιώσει το αυτάκι που πετάει».
Η Αλήθεια
Tο εκ γενετής σχήμα και η θέση των πτερυγίων δεν αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Οι παραπάνω προσπάθειες και η υπομονή, ώστε με τον χρόνο να γίνουν τα αυτιά από «μόνα τους» αρμονικά, πιο όμορφα και να μην πετάνε, όχι μόνο δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα, αλλά ταλαιπωρούν και ταυτοχρόνως τραυματίζουν ψυχικά το παιδί, το οποίο νιώθει «παραμορφωμένο».
Τι να κάνετε
Tο παιδί συνήθως δε γνωρίζει καν το αισθητικό πρόβλημα που μπορεί να έχουν τα αυτάκια του πριν να πάει στο νηπιαγωγείο. Το συνειδητοποιεί για πρώτη φορά, όταν οι συνομήλικοι ή οι συμμαθητές του αρχίσουν να το κοροϊδεύουν γι’ αυτά. Αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη και υγεία του παιδιού σας. Μπορεί, ακόμη, να το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή του, ως αίσθημα κατωτερότητας και «μη φυσιολογικού ατόμου».
Αν το παιδί σας έχει πεταχτά αυτιά και δεν μπορείτε ή δε θέλετε να τα καλύψετε με μακριά μαλλάκια, η μόνη λύση είναι η επέμβαση Ωτοπλαστικής, πριν το παιδάκι σας πάει στην 1η Δημοτικού.
Τι να μην κάνετε
Μην προσπαθήσετε να πείσετε με λογικά επιχειρήματα το παιδί σας να μην ενοχλείται από τα πειράγματα των συμμαθητών του. Τα άλλα παιδιά μπορεί να γίνουν πολύ σκληρά και το δικό σας δεν γίνεται να μην πληγωθεί. Aν η δυσμορφία των αυτιών του παιδιού σας είναι τέτοιου βαθμού που δρα αρνητικά στην εμφάνιση ή στην ψυχική του γαλήνη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην τη διορθώσετε. Μη χάνετε άσκοπα χρόνο, γιατί η επέμβαση Ωτοπλαστικής μπορεί να έχει εντυπωσιακά θετικό αντίκτυπο στη ζωή του παιδιού σας!
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν κρίνουμε πως πράγματι τα αυτιά του παιδιού επιδέχονται Ωτοπλαστική, η επέμβαση γίνεται σε κλινική ημέρας (χωρίς νοσηλεία). Η τομή γίνεται στο πίσω μέρος του αυτιού και δεν φαίνεται ουλή. Επιπλέον, ο πόνος, το μελάνιασμα και το πρήξιμο είναι ελάχιστα, ενώ δεν υπάρχει ο κίνδυνος της αιμορραγίας μετά την επέμβαση.
Η Ωτοπλαστική είναι η μοναδική επέμβαση που διορθώνει οριστικά το πρόβλημα των πεταχτών αυτιών, αλλάζει την εμφάνιση και την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας.
Να θυμάστε, όμως, πως ενώ συγκαταλέγεται στις απλές επεμβάσεις της Αισθητικής Ωτορινολαρυγγολογίας, μόνο σε έμπειρα χέρια είναι εξασφαλισμένο το άριστο αποτέλεσμα. Οπότε, προσοχή σε ποιον χειρουργό θα εμπιστευτείτε τα αυτάκια του παιδιού σας!
Διάτρηση Τυμπάνου (από Οξεία Μέση Πυώδη Ωτίτιδα)
Το τύμπανο του αυτιού είναι μια λεπτή μεμβράνη που χωρίζει στεγανά το έξω αυτί (τον πόρο) από το μέσο αυτί. Όταν ο υμένας είναι τεντωμένος και ακέραιος μεταδίδει τον ήχο στο ακουστικό νεύρο και έτσι ακούμε και τους πιο ανεπαίσθητους ήχους.
Στην οξεία Μέση Πυώδη Ωτίτιδα, το πύον που παράγεται από τη φλεγμονή δεν μπορεί να φύγει μέσα από τη βουλωμένη ευσταχιανή σάλπιγγα, με αποτέλεσμα να πιέζει το τύμπανο και προκαλεί έντονο πόνο. Ταυτόχρονα, επειδή τα υγρά είναι ασυμπίεστα, τελικά το τύμπανο «σκάει» σε ένα σημείο και τρέχει το πύον από το αυτί, ανακουφίζοντας τον ασθενή από τον πόνο, που συχνά ήταν αφόρητος.
Σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για Διάτρηση Τυμπάνου, δηλαδή μια τρύπα στο τύμπανο που μπορεί να έχει μικρό ή και μεγάλο μέγεθος. Αν μάλιστα κάποιος με διάτρηση τυμπάνου κρατήσει τα ρουθούνια του και ταυτόχρονα φυσήξει τη μύτη του με κλειστό το στόμα, θα ακούσει αέρα να βγαίνει από το αυτί!
Η διάτρηση τυμπάνου κάνει το αυτί πιο ευάλωτο σε συχνές λοιμώξεις, ιδίως αν μπει νερό στο αυτί. οι συχνές μολύνσεις επιβαρύνουν σταδιακά την ακοή και προκαλούν σοβαρότερες επιπλοκές και μόνιμες βλάβες. Η διάτρηση τυμπάνου από οξεία μέση πυώδη ωτίτιδα δεν είναι σοβαρή κατάσταση αλλά θέλει προσοχή από τον ασθενή και λεπτομερή φροντίδα από τον Ωτορινολαρυγγολόγο.
Ο Μύθος
«Τρέχει πύον από το αυτί μου. Πρέπει να έσπασε το τύμπανο, θα κουφαθώ!»
Η Αλήθεια
Η διάτρηση τυμπάνου μειώνει λίγο την ακοή (περίπου κατά 15-20%) και αν το άλλο αυτί είναι φυσιολογικό, ο ασθενής σύντομα θα το συνηθίσει, χωρίς να έχει πρόβλημα στην καθημερινότητά του, μέχρι να επουλωθεί το τύμπανο.
Τι να κάνετε
Παραμείνετε ψύχραιμοι και επισκεφτείτε το συντομότερο έναν Ωτορινολαρυγγολόγο. Έπρεπε να το είχατε κάνει ήδη βέβαια, διότι πριν σπάσει το τύμπανο, σίγουρα σας πονούσε πολύ το αυτί σας, αλλά πλέον είναι απολύτως αναγκαία η επίσκεψη στον ιατρό.
Τι να μην κάνετε
Μη βάλετε τίποτα μέσα στο αυτί. Φροντίστε να μην μπει ούτε καν σταγόνα νερό. Επειδή θα ανακουφιστείτε από τον πόνο μόλις σπάσει το τύμπανο, μην αναβάλλετε για άλλη μια φορά να επισκεφτείτε τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Το αυτί σας δε θα γιατρευτεί από μόνο του!
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Πρωταρχικό μέλημα αποτελεί η αντιμετώπιση της φλεγμονής. Μεγαλύτερη σημασία έχει η τοπική περιποίηση του αυτιού από τον Ωτορινολαρυγγολόγο και λιγότερο η χορήγηση αντιβιοτικών. Αυτό σημαίνει πως πρέπει ο ασθενής να επισκέπτεται συχνά τον Ωτορινολαρυγγολόγο για περιποίηση του αυτιού. Κατά τη φάση της επούλωσης δεν πρέπει να μπαίνει καθόλου νερό μέσα στο αυτί.
Όσες διατρήσεις τυμπάνου δεν επουλωθούν μόνες τους, μπορεί να κλείσουν με την κατάλληλη χειρουργική επέμβαση που ονομάζεται Τυμπανοπλαστική.
Κινητό τηλέφωνο και Ηλεκτρομαγνητική Ακτινοβολία
Το κινητό τηλέφωνο είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Όλοι μας απορούμε πώς ζούσαμε χωρίς κινητό τηλέφωνο παλαιότερα!
Ένα φλέγον και άλυτο ακόμα ζήτημα είναι κατά πόσον η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα και οι ασύρματες συσκευές τηλεφώνου, μπορεί να προκαλέσει βλάβες.
Στις 31 Μαΐου 2011 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και η Διεθνής Επιτροπή για την Έρευνα στον Καρκίνο (IARC), που αποτελούνταν από 31 επιστήμονες από 14 χώρες, ταξινόμησαν τα πεδία ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπονται από τα κινητά τηλέφωνα.
Η ταξινόμηση περιλάμβανε μια πληθώρα παραγόντων που κατατάσσονταν σε μια από τις ακόλουθες 5 κατηγορίες, ανάλογα με το βαθμό επικινδυνότητας:
- Στάδιο 1: Καρκινογόνος για τους ανθρώπους
- Στάδιο 2Α: Μάλλον καρκινογόνος για τους ανθρώπους
- Στάδιο 2Β: Πιθανά καρκινογόνος για τους ανθρώπους
- Στάδιο 3: Μη ταξινομούμενη σχετικά με την καρκινογένεση στους ανθρώπους
- Στάδιο 4: Μάλλον όχι καρκινογόνος για τους ανθρώπους.
Τα μέλη της επιτροπής κατέληξαν πως η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από τα κινητά τηλέφωνα κατατάσσεται στα «Πιθανά Καρκινογόνα» για τον άνθρωπο (Στάδιο 2Β), με δεδομένη την αύξηση της εμφάνισης του γλοιώματος, ενός κακοήθους όγκου του ακουστικού νεύρου.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής ανακοίνωσε πως «…τα στοιχεία που υπάρχουν είναι ήδη αρκετά και συμπεραίνουμε πως μπορεί να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της εμφάνισης καρκίνου και της συχνής χρήσης των κινητών τηλεφώνων. Για αυτό το λόγο χρειάζεται η επιφυλακή της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με το θέμα».
Μη σας ξεγελάει η λέξη «πιθανόν»! Προκειμένου μια ιατρική επιστημονική επιτροπή αυτού του επιπέδου να καταλήξει στο Στάδιο 2Β, δηλαδή οτι η ακτινοβολία είναι παράγοντας «πιθανόν καρκινογόνος για τους ανθρώπους», τα στοιχεία είναι ακλόνητα και αδιάψευστα.
Είναι προτιμότερο να προλαμβάνουμε από το να προσπαθούμε να θεραπεύσουμε, είναι προτιμότερο να αποφύγουμε κάτι από το να περιμένουμε για να μάθουμε την τελική αλήθεια με πικρό τρόπο.
Απλοί τρόποι για να προστατευτούμε από την υπερβολική ακτινοβολία
Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από τις ασύρματες συσκευές επικοινωνίας εκπέμπεται συνεχώς, οπότε πάρτε τα παρακάτω μέτρα:
- Μειώστε τη χρήση των κινητών και των ασύρματων τηλεφώνων, μιλήστε μόνο για σημαντικά θέματα και όσο λιγότερο χρόνο μπορείτε
- Μη χρησιμοποιείτε το κινητό σε κλειστούς χώρους (αυτοκίνητο, ασανσέρ), διότι η ακτινοβολία ανακλάται στα τοιχώματα και επιστρέφει
- Όσο περιμένετε για να συνδεθείτε, απομακρύνετε τη συσκευή από το αυτί σας
- Όταν το σήμα μας είναι χαμηλό, η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι μεγαλύτερη. Μη μιλάτε στο κινητό όταν έχει κακό σήμα
- Επιλέξτε κινητό που εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία, δηλαδή έχει με χαμηλό Specific Absorption Rate (SAR), μια μονάδα που μετράει την ποσότητα ακτινοβολίας που απορροφά το σώμα όταν χρησιμοποιείται η συσκευή. Τιμές SAR έως 0,4 είναι πολύ καλές, από 0,4 έως 0,7 είναι καλές ή μέτριες, ενώ κινητά με τιμές 0,7 έως 1 είναι από τα «ζεστά». Για τιμές πάνω από 1, απλώς μην αγοράσετε το κινητό!
- Αγοράστε μια συσκευή «bluetooth» που εκπέμπει το 1/100 της ακτινοβολίας ή μια συσκευή «hands-free»
- Για μέσα στο σπίτι αγοράστε μια κλασική συσκευή με καλώδιο ή τουλάχιστον μην έχετε τη βάση του ασύρματου τηλεφώνου στο κομοδίνο, διότι ακτινοβολείστε ενώ κοιμάστε.
Κινητά τηλέφωνα και παιδιά
- Το κινητό τηλέφωνο δεν είναι παιχνίδι!
- Τα παιδιά ΔΕΝ χρειάζονται κινητό τηλέφωνο! Αρκεί να έχουν γονείς, δασκάλους ή κάποιον δίπλα τους
- Τα παιδιά, επειδή έχουν μικρότερο εγκέφαλο, λεπτότερο κρανίο και υψηλότερο εγκεφαλικό μεταβολισμό από τους ενηλίκους, απορροφούν περισσότερη ενέργεια από τα κινητά τηλέφωνα
- Τα παιδιά κινδυνεύουν ακόμα περισσότερο, διότι η βλάβη της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αθροίζεται. Ένας ενήλικος θα δεχτεί ακτινοβολία για τα επόμενα 30 ή 40 χρόνια, αλλά ένα παιδί για τα επόμενα 70 ή 80 χρόνια
- Χαρακτηριστικά είναι τα αποτελέσματα σουηδικής μελέτης, σύμφωνα με την οποία τα παιδιά και οι έφηβοι που χρησιμοποιούν συστηματικά το κινητό ενδέχεται να έχουν πέντε φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του εγκεφάλου από ότι οι ενήλικοι
- Τα παιδιά που χρησιμοποιούν τακτικά κινητό τηλέφωνο έχουν βρεθεί να εμφανίζουν διαταραχές ύπνου και συγκέντρωσης, κόπωση, νευρικότητα και δυσλειτουργία της μνήμης
- Ακόμα και σε κατάσταση αναμονής, το κινητό τηλέφωνο εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και δεν επιτρέπεται να είναι κοντά στα παιδιά
- Τα παιδιά δεν πρέπει να ακούν μουσική από το κινητό τηλέφωνο διότι αυτό συνεχώς ακτινοβολεί. Θα πρέπει να το έχουν σε λειτουργία πτήσης (flight mode) ή να έχουν άλλη συσκευή MP3 μόνο για να ακούνε μουσική
- Τα ίδια ισχύουν και για τα ασύρματα routers που χρησιμοποιούμε για την ασύρματη πρόσβαση στο διαδίκτυο (internet). Πρέπει να χρησιμοποιείτε την ενσύρματη σύνδεση, δηλαδή με το καλώδιο. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, να μην αφήνετε ανοιχτό το router όταν δεν το χρησιμοποιείτε
- Το παιδί είναι σωστό να χρησιμοποιεί καρτοκινητό τηλέφωνο, με προπληρωμένες μονάδες. Το ποσό που μπορεί να ξοδεύει κάθε μήνα πρέπει να είναι προσυμφωνημένο και να μην γίνονται εξαιρέσεις. Έτσι, θα συνειδητοποιήσει ότι το κινητό είναι ένα προνόμιο που του παρέχεται και όχι δικαίωμά του
- Η δυνατότητα πλοήγησης στο internet μέσω κινητού πρέπει να απαγορευτεί διότι το κινητό συνεχώς «ακτινοβολεί»
- Τέλος, το κινητό απαγορεύεται αυστηρά την ώρα του μαθήματος, του οικογενειακού γεύματος, στο θέατρο ή στο σινεμά! Αυτές οι απαγορεύσεις θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτες.
Διάτρηση Τυμπάνου (από τραυματισμό)
Το τύμπανο του αυτιού είναι μια λεπτή μεμβράνη, τόσο ευαίσθητη που μπορεί να μεταδίδει προς το ακουστικό νεύρο ακόμα και τον πιο ανεπαίσθητο ήχο. Όταν το τύμπανο τραυματιστεί, μπορεί να τρυπήσει και τότε μιλάμε για Διάτρηση Τυμπάνου, δηλαδή μια τρύπα στο τύμπανο (που μπορεί να έχει πολλά μεγέθη/σχήματα). Ένα χαστούκι, μια δυνατή φωνή στο αυτί, ένα πέσιμο πάνω στο αυτί, κάποιο τροχαίο ατύχημα, μια άτσαλη πτώση στο νερό, μια κατάδυση χωρίς «εξίσωση», ακόμα και η υπερβολική προσπάθεια να σηκώσει κανείς ένα μεγάλο βάρος, αποτελούν τις συχνότερες αιτίες που σπάει το τύμπανο. Όμως, η πιο συχνή αιτία είναι κάποιο αντικείμενο (ή ακόμα και μια απλή μπατονέτα) που χρησιμοποιεί κάποιος για να ξύσει το αυτί του πιο βαθιά από ότι πρέπει!
Τη στιγμή του τραυματισμού υπάρχει έντονος πόνος, βουητό και μπορεί να τρέξει λίγο αίμα, ενώ μετά παραμένει ένα «μπούκωμα» στο αυτί.
Συνήθως, όσο πιο μεγάλη είναι μια τρύπα στο τύμπανο, τόσο πιο μεγάλη είναι και η απώλεια της ακοής. Οι περισσότερες διατρήσεις του τυμπάνου επουλώνονται μόνες τους μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες, ενώ ευτυχώς οι εμβοές υποχωρούν μέσα σε λίγες ημέρες.
Ο Μύθος
«Με χτύπησαν και τρέχει αίμα από το αυτί μου. Φοβάμαι πως θα κουφαθώ!»
Η Αλήθεια
Η διάτρηση τυμπάνου μειώνει λίγο την ακοή (κατά 15-20%) και αν το άλλο αυτί είναι φυσιολογικό, ο ασθενής σύντομα θα συνηθίσει, χωρίς να έχει πρόβλημα στην καθημερινότητά του, μέχρι να επουλωθεί το τύμπανο.
Τι να κάνετε
Παραμείνετε ψύχραιμοι και να επισκεφτείτε το συντομότερο έναν Ωτορινολαρυγγολόγο. Αν μάλιστα σας χτύπησε κάποιος και έσπασε το τύμπανο, θα πρέπει να σας εξετάσει και ιατροδικαστής, σε περίπτωση που χρειαστεί να καταφύγετε σε νομικές ενέργειες.
Τι να μην κάνετε
Μη βάλετε τίποτα μέσα στο αυτί (σταγόνες, βαμβάκι, κτλ.) και φροντίστε να μην μπει ούτε καν νερό. Αν το τύμπανο τρύπησε από πτώση σε νερό, φροντίστε να βγει το νερό από το αυτί πριν πάτε στον Ωτορινολαρυγγολόγο.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Βασικό μέλημα είναι να μη μολυνθεί το αυτί, διότι μια επιμόλυνση θα μετατρέψει την οξεία διάτρηση σε μόνιμη, μεγαλύτερου μεγέθους. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος περιποιείται το αυτί και δίνει αγωγή και οδηγίες για ταχύτερη επούλωση και προστασία του αυτιού, για όσο καιρό παραμένει η διάτρηση στο τύμπανο.
Εκκριτική Ωτίτιδα (υγρό στο αυτί)
Το κάθε αυτί επικοινωνεί με τη μύτη με ένα σωληνάκι, την ευσταχιανή σάλπιγγα. Η είσοδος της σάλπιγγας βρίσκεται μέσα στη μύτη και όταν κλείσει για κάποιο λόγο, το αυτί δεν «αναπνέει», αντιδρά με τοπική φλεγμονή, μαζεύεται αντιδραστικό υγρό πίσω από το τύμπανο, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ακοή, αφού το υγρό «απορροφά» μέρος του ήχου. Αυτό ονομάζεται εκκριτική Ωτίτιδα.
Το στόμιο της ευσταχιανής σάλπιγγας στα παιδιά φράζει σχεδόν πάντοτε από υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων, τα γνωστά «κρεατάκια». επειδή τις περισσότερες φορές το υγρό στο αυτί μαζεύεται σταδιακά και τα παιδιά συνηθίζουν στη μείωση της ακοής, δεν καταλαβαίνουν ότι δεν ακούν καλά. Οι γονείς και οι δάσκαλοι παρατηρούν, όμως, ότι το παιδί βάζει την τηλεόραση δυνατά, ρωτά συχνά «τι-τι;» ή δεν υπακούει «με την πρώτη». Στην περίπτωση που τα κρεατάκια προκαλούν και απόφραξη στη μύτη, το παιδί αναπνέει και κοιμάται με το στόμα ανοιχτό, ροχαλίζει ή κάνει ακόμη και άπνοιες στον ύπνο του, δηλαδή σταμαάει η αναπνοή του για μερικά δευτερόλεπτα. άν η συλλογή του υγρού «χρονίσει», τότε γίνεται πιο παχύρρευστο (glue-ear) και είναι αδύνατη η αντιμετώπιση με φάρμακα.
Οι επιπτώσεις της βαρηκοΐας από την εκκριτική ωτίτιδα είναι πολύ σημαντικές. Τα παιδιά με υγρό στα αυτιά μπορεί να αργήσουν να μιλήσουν ή να έχουν προβλήματα στην ανάπτυξη του λόγου.
Σε παραμελημένες, χρόνιες περιπτώσεις, μπορεί να έχουν και μειωμένη απόδοση στο σχολείο, μειωμένη πνευματική ανάπτυξη ή και ψυχολογικά προβλήματα από την αδυναμία τους να επικοινωνίσουν με ευκολία με τα άλλα παιδάκια.
Ο Μύθος
«Το παιδί μου ακούει μια χαρά, απλά είναι απρόσεχτο/ανυπάκουο/ατίθασο» ή «Ακούει μια χαρά το παιδί μου, απλώς του αρέσει να είναι δυνατά η τηλεόραση».
Η Αλήθεια
Επειδή η εκκριτική ωτίτιδα δεν πονάει και εξελίσσεται ύπουλα, είναι μια σιωπηλή πάθηση και την έχει αντιμετωπίσει 1 στα 2 (51%) παιδιά ηλικίας 3-4 ετών. Αν το παιδί δείχνει απρόσεχτο, ανυπάκουο, φωνάζει πολύ ή βάζει πολύ δυνατά την τηλεόραση, είναι σχεδόν βέβαιο πως υπάρχει πρόβλημα στα αυτάκια του!
Όλα τα παιδιά με εκκριτική ωτίτιδα κινδυνεύουν να αποκτήσουν προβλήματα ακοής ή λόγου, αν δεν καταλάβουν οι γονείς και ο Παιδίατρος ότι δεν ακούνε καθαρά. Άλλωστε, επειδή χρειάζεται ωτομικροσκόπιο για να δει κανείς το υγρό μέσα στο μικροσκοπικό παιδικό αυτάκι, μόνο ο ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να δώσει σωστή και έγκαιρη διάγνωση, πριν εμφανιστούν προβλήματα.
Τι να κάνετε
Αν το παιδί σας έχει αργήσει να μιλήσει, αν βάζει συνεχώς δυνατά την τηλεόραση, αν φαίνεται ανυπάκουο και αφηρημένο, αν αναπνέει από το στόμα ή ροχαλίζει, πρέπει να το δει άμεσα Ωτορινολαρυγγολόγος.
Η σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση της εκκριτικής ωτίτιδας είναι καθοριστική για ολόκληρη τη μετέπειτα ζωή του παιδιού σας!
Τι να μην κάνετε
Μην υποτιμήσετε τις βλάβες, σωματικές και πνευματικές που μπορεί να προκαλέσει η χρόνια εκκριτική ωτίτιδα και τα κρεατάκια. Το παιδί σας μπορεί να μην αναπτυχθεί σωματικά και πνευματικά, όπως θα μπορούσε. Μόνον ένας Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να το βοηθήσει. Μην καθυστερείτε για κανένα λόγο να τον επισκεφτείτε. Πλέον υπάρχουν διεθνώς αποδεκτές ιατρικές ενδείξεις για το και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η εκκριτική ωτίτιδα και αν θέλετε αποδεδειγμένα να κάνετε το καλύτερο για το παιδί σας, πρέπει να τις ακολουθήσετε κατά γράμμα.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αρχικά, η εκκριτική ωτίτιδα αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά. ελέγχουμε την ακοή του παιδιού με εξετάσεις που το παιδί εκλαμβάνει ως παιχνίδι (π.χ. παιχνιδο-ακοομετρία) και παρακολουθούμε την εξέλιξη της θεραπείας.
Σε περιπτώσεις που επιμένουν, θα χρειαστεί αφαίρεση στα κρεατάκια (άδενοτομή), αναρρόφηση του υγρού μέσω μιας μικρής τομής στο τύμπανο (Μυριγγοτομή) και τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού. Η αποκατάσταση της ακοής είναι άμεση.
Παρακάτω αναγράφονται οι απόλυτες ενδείξεις αδενοτομής σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ωτορινολαρυγγολογίας.
Απόλυτη ένδειξη στην Ιατρική σημαίνει πως έστω και ένα από τα παρακάτω συμβαίνει, το να γίνει η επέμβαση (στην προκειμένη περίπτωση η αδενοτομή) είναι πάντοτε πιο ωφέλιμο για το παιδί σας από το να μην γίνει η επέμβαση:
- υποτροπιάζουσα ή χρόνια αδενοειδίτιδα (τουλάχιστον 3 επεισόδια ανά έτος για τα παιδιά, στους ενήλικες η ανοχή είναι πολύ μικρότερη)
- υποτροπιάζουσα χρόνια εκκριτική ή μέση ωτίτιδα
- χρόνια ρινική απόφραξη με στοματική αναπνοή
- αποφρακτική υπνική άπνοια
- υποψία νεοπλασίας
- ανωμαλίες κατάποσης ή ομιλίας (σχετική ένδειξη)
Γενικά δεν πρέπει να υπάρχει βιασύνη για την πραγματοποίηση μιας επέμβασης, αλλά θα πρέπει να γίνεται μετά από σωστή εκτίμηση και αναμονή για την αξιολόγηση της συντηρητικής αγωγής. Η ηρεμία είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος. Η περίοδος αναμονής δεν είναι χαμένος χρόνος ακόμα και αν το χειρουργείο τελικά πραγματοποιηθεί, αν σκεφτεί κανείς ότι οι τοπικές συνθήκες για την επέμβαση είναι οι καλύτερες δυνατές μετά από μια φαρμακευτική αγωγή.
Εμβοές (Βουητό στα αυτιά)
Εμβοή ονομάζεται το βουητό που αντιλαμβάνεται κανείς στο αυτί/στα αυτιά του ή συνολικά στο κεφάλι του, χωρίς, όμως, να υπάρχει κάποια εξωτερική πηγή ήχου. Ο ήχος που ακούει κανείς παράγεται από το ίδιο το αυτί του και γίνεται αντιληπτός μόνο από τον ίδιο τον ασθενή!
Οι εμβοές είναι συχνές και 10% των ενηλίκων πάσχει από αυτές. Μπορεί να είναι σαν σφύριγμα, σαν τζιτζίκια ή σαν κουδούνισμα, να μοιάζουν σαν τα παράσιτα του ραδιοφώνου, να είναι συνεχείς ή διακοπτόμενες, μπορεί ακόμα να φεύγουν και να επανέρχονται μέσα στη μέρα.
Τις περισσότερες φορές δεν ξέρουμε πώς δημιουργούνται οι εμβοές, αν και ξέρουμε ότι σχετίζονται με βλάβες στο ακουστικό όργανο (κοχλία) ή με κάποιο άλλο πρόβλημα στα αυτιά, από το πιο απλό (κερί), μέχρι το πιο σύνθετο (π.χ. σύνδρομο Ménière).
Ξέρουμε, όμως, πως πιο συχνή αιτία εμβοών σε νέους και μεσήλικες είναι το ακουστικό τραύμα, ενώ στους ηλικιωμένους, είναι η γήρανση του κοχλία και του ακουστικού νεύρου (πρεσβυακουσία). Οι εμβοές αρχικά δεν είναι συνεχείς, η έντασή τους είναι μικρή και το άτομο δεν τους δίνει σημασία, αφού κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν τις ακούει και δεν τον ενοχλούν.
Όμως, το βράδυ, στην ησυχία του υπνοδωματίου, οι εμβοές γίνονται αντιληπτές και ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί. Αυτό είναι και το σημαντικότερο πρόβλημα με τις εμβοές: μπορούν να μειώσουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής, αν είναι συνεχείς και έντονες.
Ο Μύθος
«Βουίζει τόσο δυνατά το κεφάλι/αυτιά μου που θα κουφαθώ» ή «Φοβάμαι πως έχω πάθει εγκεφαλικό και βουίζει το κεφάλι μου συνέχεια».
Η Αλήθεια
Δεν κινδυνεύετε να πάθετε τίποτα από τις εμβοές, ησυχάστε! Οι εμβοές δεν βάζουν σε κίνδυνο την ακοή και δεν έχουν καμία σχέση με άλλα νευρολογικά προβλήματα. Για πολλούς ασθενείς είναι, όμως, ανυπόφορες. Είναι εξαιρετικά σπάνιο να σχετίζονται με κάποιο πρόβλημα υγείας. Σε τέτοιες, μάλιστα, τις περιπτώσεις μπορούν και να θεραπευτούν, π.χ. αν υπάρχει κάποια αγγειακή ανωμαλία σε μεγάλα αγγεία της κεφαλής (σφύζουσες εμβοές) ή αν υπάρχει σύνδρομο Ménière, μια σπάνια νόσος του ακουστικού συστήματος.
Τι να κάνετε
Μην πανικοβάλλεστε και ζητήστε βοήθεια από έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο που θα σας πει αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στα αυτιά σας ή κάποιο γενικότερο πρόβλημα υγείας που προκαλεί τις εμβοές. Σχεδόν πάντοτε, όμως, οι εμβοές είναι είτε ακίνδυνες είτε ιδιοπαθούς αιτιολογίας.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές είναι οι παρακάτω:
- Η χρήση ενός ραδιοφώνου δίπλα στο κρεβάτι που παίζει απαλή μουσική ή εναλλακτικά η χρήση συσκευής που παράγει απαλούς ήχους (ήχος κυμάτων, δάσους, κτλ.) για να αποσπάσει την προσοχή από τις εμβοές κατά τη διάρκεια της νύχτας, είναι εξαιρετικά χρήσιμη
- Διάφορες εναλλακτικές θεραπείες, όπως ο διαλογισμός και οι θεραπείες χαλάρωσης έχουν φανεί χρήσιμες. Με τις θεραπείες αυτές χαλαρώνει το σώμα, βελτιώνεται η διάθεση και συχνά αμβλύνεται το πρόβλημα των εμβοών
- Η χορήγηση φαρμακευτικών αγωγών ή η ηλεκτρομαγνητική διέγερση του ακουστικού συστήματος δεν έχουν δώσει αξιόλογα αποτελέσματα, ενώ άλλες «εναλλακτικές» μέθοδοι (βελονισμός, ομοιοπαθητική, κτλ.) δεν βοηθούν καθόλου.
Τι να μην κάνετε
Αποφύγετε οτιδήποτε χειροτερεύει τις εμβοές σας, όπως δυνατούς θορύβους και δυνατή μουσική (επηρεάζουν το ακουστικό όργανο), αποφύγετε το οινόπνευμα, το κάπνισμα και την καφεΐνη (επηρεάζουν τη μικρο κυκλοφορία), αποφύγετε φάρμακα με ωτοτοξική δράση (ασπιρίνη) και συγχρόνως μειώστε το άσκοπο στρες στη ζωή σας.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν η αιτία των εμβοών είναι κάποιου τύπου βαρηκοΐα, τότε η αντιμετώπισή της θεραπεύει και τις εμβοές. Αν το αίτιο είναι ανατομικό (π.χ. σφύζουσες εμβοές) ή κυκλοφορικό (π.χ. αρτηριοσκλήρυνση), δεν είναι τόσο εύκολο να αντιμετωπιστεί, ενώ τα αισθητηριακά αίτια (βλάβη στον κοχλία) που είναι και τα πιο συχνά (99%) είναι δυστυχώς πολύ επίμονα σε κάθε θεραπευτική προσπάθεια. Υπάρχουν, βέβαια, χρήσιμες και πρακτικές συμβουλές που μπορούν να βοηθήσουν ώστε να καταφέρει ο ασθενής να ζήσει με τις εμβοές και να μην ενοχλείται σημαντικά.
Εξωτερική Ωτίτιδα (νόσος του κολυμβητή)
Η εξωτερική Ωτίτιδα ή νόσος του κολυμβητή είναι η μόλυνση του δέρματος του ακουστικού πόρου, ο οποίος είναι ο «σωλήνας» που οδηγεί στο τύμπανο. Πρόκειται, δηλαδή, για δερματική μόλυνση και όχι για μόλυνση του αυτιού.
‘Οπως συμβαίνει με το δέρμα μας σε κάθε περιοχή του σώματος, ο ακουστικός πόρος έχει και αυτός μικρόβια που ζουν ...ειρηνικά πάνω στην επιφάνειά του. Όσο το δέρμα του πόρου είναι άθικτο, τα μικρόβια δεν προκαλούν κανένα απολύτως πρόβλημα.
Όταν, όμως, το δέρμα του ακουστικού πόρου τραυματιστεί (π.χ. από τη χρήση μπατονέτας ή άλλου αντικειμένου που βάζει κάποιος στο αυτί του) ή μπει νερό στον πόρο και δεν απομακρυνθεί, μικρόβια και μύκητες που ήδη «κατοικούν» εκεί, βρίσκουν την ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν και να μολύνουν την περιοχή. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής έχει πόνο, φαγούρα, «μπούκωμα» στο αυτί, ενώ μέσα από τον πόρο βγαίνει υγρό το οποίο μυρίζει άσχημα.
Η εξωτερική ωτίτιδα είναι πολύ πιο συχνή τους καλοκαιρινούς μήνες που πλενόμαστε πιο συχνά, αλλά κυρίως που κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα και παραμένει ο ακουστικός πόρος βρεγμένος για πολλή ώρα. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο έντονη η φλεγμονή, που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί από τον πόνο και καταλήγει απεγνωσμένος στα επείγοντα του νοσοκομείου, λέγοντας πως πονάει υπερβολικά το αυτί του.
Ο Μύθος
«Μολύνθηκε το αυτί μου. Το νερό της θάλασσας πρέπει να ήταν βρώμικο».
Η Αλήθεια
Δεν είναι η «βρομιά» του νερού που μολύνει το αυτί. Ακόμα και στην καθαρότερη θάλασσα να κάνετε μπάνιο, μπορεί να πάθετε εξωτερική ωτίτιδα. Επίσης, το μπάνιο σε πισίνα δεν μειώνει ούτε αυξάνει τις πιθανότητες για μόλυνση του αυτιού. Το πρόβλημα στην εξωτερική ωτίτιδα είναι πως το νερό παγιδεύεται μέσα στο αυτί, το δέρμα διατηρείται μουσκεμένο και αυτές οι συνθήκες βοηθούν στον πολλαπλασιασμό των μικροοργανισμών που βρίσκονται ήδη στον ακουστικό πόρο, με αποτέλεσμα τη μόλυνση και τη φλεγμονή.
Τι να κάνετε
Μη βάζετε μπατονέτες ή οτιδήποτε άλλο βαθιά στο αυτί σας. Όταν λούζεστε ή μετά το κολύμπι, σιγουρευτείτε πως δεν έχει μείνει νερό στο αυτί. Για να απομακρυνθεί το νερό, απλώς γυρίστε το κεφάλι σας προς τον ώμο και τραβήξτε ελαφριά το πτερύγιο προς τα πίσω. Κάντε το μερικές φορές και το νερό θα φύγει!
Τι να μην κάνετε
Αν έχετε πόνο, φαγούρα και νιώθετε το αυτί μπουκωμένο πρέπει να επισκεφθείτε έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μην πάρετε σταγόνες μόνοι σας από το φαρμακείο. Αφενός δεν αρκούν για να γίνετε καλά, αφετέρου, αν υπάρχει πρόβλημα στο τύμπανο, μπορεί να προκαλέσετε πολύ σοβαρή ζημιά. Η χρήση θερμοφόρας βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου και επιταχύνει την ίαση. Χρειάζεται όμως, προσοχή προκειμένου να μην μπει ξανά νερό στο αυτί μέχρι να γίνετε καλά.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Το αυτί που πάσχει από εξωτερική ωτίτιδα καθαρίζεται, τοποθετείται ειδικό τολύπιο βαμβακιού μέσα στον πόρο για να «συγκρατεί» τις σταγόνες και ο ασθενής ξεκινάει την τοπική φαρμακευτική αγωγή που αντιστοιχεί στη δική του περίπτωση. Σκοπός μας είναι το αυτί να «στεγνώσει» και να γίνει καλά. Πολλές φορές θα χρειαστεί να δώσουμε ισχυρή τοπική αντιβιωτική αγωγή για να γίνει γρήγορα καλά το αυτί.
Σε άτομα που ταλαιπωρούνται συχνά από εξωτερική ωτίτιδα, διδάσκουμε τρόπους πρόληψης και αποφυγής της νόσου.
Τέλος, άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη και πιθανή εξωτερική ωτίτιδα πρέπει να εξεταστούν επειγόντως από τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο, αμέσως μόλις νιώσουν κάποιον έντονο πόνο στο αυτί. Στα άτομα αυτά η εξωτερική ωτίτιδα μπορεί να εξελιχθεί πολύ δυσάρεστα και πρέπει να την προλάβουμε!
10 Μύθοι για τη Ρινοπλαστική
Η Ρινοπλαστική είναι σίγουρα η πιο εντυπωσιακή σε αποτέλεσμα επέμβαση της Αισθητικής Ωτορινολαρυγγολογίας. Ας ξεδιαλύνουμε τώρα και τους εντυπωσιακούς... μύθους που τη συνοδεύουν εδώ και δεκαετίες!
Μύθος
Η Ρινοπλαστική γίνεται μόνο για αισθητικούς λόγους.
Αλήθεια
Με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική μας ενδιαφέρει αρχικά να εξασφαλίσουμε την άριστη αναπνοή και έπειτα να ομορφύνουμε την αισθητική εικόνα της μύτης. Σε πολλές περιπτώσεις, όσο και να διορθωθεί το εσωτερικό της μύτης, το σχήμα των οστών εξωτερικά μπορεί να μην επιτρέπει την καλή αναπνοή. Ο ευθειασμός και η ανάταξη (σήκωμα) της μύτης είναι τότε αναγκαία και επιτυγχάνονται μόνο με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική μπορεί να γίνει σε κάθε ηλικία.
Αλήθεια
Δεν κάνουμε Ρινοπλαστική πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη των οστών του προσώπου (18 έτη). Ανώτατο όριο ηλικίας δεν υπάρχει. Μπορούμε να διορθώσουμε μια «άσχημη» μύτη ακόμα και στην ηλικία των...80 ετών, αρκεί η φυσική κατάσταση του ατόμου να είναι καλή.
Μύθος
Δεν κάνουμε Ρινοπλαστική πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη των οστών του προσώπου (18 έτη). Ανώτατο όριο ηλικίας δεν υπάρχει. Μπορούμε να διορθώσουμε μια «άσχημη» μύτη ακόμα και στην ηλικία των...80 ετών, αρκεί η φυσική κατάσταση του ατόμου να είναι καλή.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική είναι μόνο για τις γυναίκες.
Αλήθεια
Η Λειτουργική Ρινοπλαστική είναι μια επέμβαση που αποκαθιστά την αναπνοή, την υγεία γενικότερα, την ψυχολογία και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να προκαλέσει ιγμορίτιδες, πονοκεφάλους, ωτίτιδες, αμυγδαλίτιδες, ροχαλητό, υπνική άπνοια και καρδιαγγειακά προβλήματα. Η σωστή αναπνοή που επιτυγχάνεται με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική, λοιπόν, είναι ανάγκη και όχι πολυτέλεια μόνο για λίγους.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική «δείχνει» ψεύτικη.
Αλήθεια
Εκείνες οι ρινοπλαστικές που τελικά φαίνονται είναι αυτές που είναι αποτυχημένες! Επιτυχημένη Λειτουργική Ρινοπλαστική είναι η δημιουργία «φυσικής» εικόνας της μύτης, που κολακεύει τα χαρακτηριστικά του προσώπου και δένει αρμονικά με αυτά. Είναι βέβαιο πως καθημερινά συναντάτε άτομα που έχουν υποβληθεί σε επιτυχημένη Λειτουργική Ρινοπλαστική, αλλά κανείς δεν το αντιλαμβάνεται! Μετά τη Λειτουργική Ρινοπλαστική, οι φίλοι και οι γνωστοί σας θα διαπιστώνουν μια ευχάριστη αλλαγή στο πρόσωπό σας, ένα πρόσωπο πιο όμορφο και αρμονικό, χωρίς, ωστόσο, να μπορεί κανείς να εντοπίσει σε τι ακριβώς οφείλεται αυτή η αλλαγή.
Η Λειτουργική Ρινοπλαστική δεν είναι μια επέμβαση πολυτέλειας για λίγους. Είναι μια επέμβαση με κόστος λογικό, της οποίας το αποτέλεσμα βελτιώνει την υγεία, την ψυχολογία και την ποιότητα ζωής όλων όσων τη χρειάζονται.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική θα κάνει το πρόσωπο να δείχνει ανέκφραστο και «παγωμένο».
Αλήθεια
Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με κακή χρήση ενέσιμων υλικών (BOTOX, Υαλουρονικό οξύ, κτλ.) ή μετά από επέμβαση Face-Lift με κακή τεχνική. Η σύγχρονη λειτουργική Ρινοπλαστική δεν μπορεί να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Μετά από την επέμβαση θα διατηρήσετε κάθε έκφραση του προσώπου σας, απλά τώρα θα είστε πιο όμορφος/η!
Μύθος
Ρινοπλαστική μπορούν να κάνουν μόνον όσοι έχουν μεγάλες ή πολύ στραβές/γαμψές μύτες.
Αλήθεια
Υπάρχουν δεκάδες μικροπροβλήματα στην εμφάνιση και στη λειτουργία της μύτης, που μπορούν να λυθούν με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική. Ακόμα και αν κάποιος έχει μικρή μύτη ή υπερβολικά στενά ρουθούνια, μπορεί να ωφεληθεί από τη σύγχρονη Λειτουργική Ρινοπλαστική, αφού έχουμε τρόπους ακόμα και να αυξάνουμε το μέγεθος της μικροσκοπικής μύτης, ώστε να προσφέρει άνετη αναπνοή και να συνεχίζει να ταιριάζει με το πρόσωπο.
Μύθος
Ο χειρουργός μπορεί να κάνει τη μύτη μου να μοιάζει όπως θέλω.
Αλήθεια
Στη Λειτουργική Ρινοπλαστική δεν…αντικαθιστούμε την παλιά μύτη με μια καινούργια! Να θυμάστε πως δεν γίνονται μύτες...κατά παραγγελία, ούτε η μύτη που είδατε σε κάποιον/ α «celebrity» σημαίνει πως θα ταίριαζε σε εσάς, ακόμα και αν μπορούσε να γίνει τέτοια Ρινοπλαστική. Με τη σύγχρονη Λειτουργική Ρινοπλαστική, η μύτη σας θα είναι ίσια, στο σωστό μέγεθος, δεν θα «τονίζεται», θα δένει αρμονικά με όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά και θα είναι τόσο μοναδική όσο μοναδικό είναι και το πρόσωπό σας.
Μύθος
Υπάρχει ένα «πρότυπο» μύτης, μια «ιδανική» μύτη.
Αλήθεια
Στις δεκαετίες 1960-2000 όλες σχεδόν οι επεμβάσεις Ρινοπλαστικής κατέληγαν σε μικρή, κοντή και ανασηκωμένη μύτη, κατά τις επιταγές του μύθου της «γαλλικής μυτούλας», ίδιας με ενός παιδιού. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό: η μύτη δεν «έδενε» με τις αναλογίες του προσώπου, ο ασθενής δεν ανέπνεε καλά με τόσο μικρή μύτη και τελικά η μύτη έδειχνε αταίριαστη και «αστεία» όταν πλέον ο/η ασθενής έφτανε σε μεγάλη ηλικία.
Στη σύγχρονη λειτουργική Ρινοπλαστική δεν γίνονται ποτέ «μύτες κατά παραγγελία», ούτε γίνονται, πλέον, τέτοιες μικροσκοπικές μύτες. κάθε μύτη είναι διαφορετική και ακολουθεί τη μοναδικότητα του κάθε ατόμου. Με τη σύγχρονη λειτουργική Ρινοπλαστική θα βελτιωθεί η δική σας μύτη, έτσι ώστε να είναι αρμονική και ταιριαστή με το υπόλοιπο πρόσωπό σας και θα είναι τόσο φυσική που ποτέ κανείς δεν θα αντιληφθεί πως κάνατε κάποια αισθητική επέμβαση.
Μύθος
Τα αποτελέσματα της Ρινοπλαστικής φαίνονται αμέσως
Αλήθεια
Πράγματι, όσον αφορά στο μέγεθος και το σχήμα της μύτης, φαίνονται αμέσως τα αποτελέσματα, μόλις βγει ο νάρθηκας, μετά από 10-14 μέρες. Υπάρχει, όμως, κάποιο πρήξιμο στην περιοχή (οίδημα) που, ενώ δεν ξεπερνάει τα λίγα χιλιοστά, εντούτοις δεν επιτρέπει να δούμε όλες τις λεπτομέρειες στην επιφάνεια της μύτης.
Πιο σαφή εικόνα θα έχει ο ασθενής σε 2-3 εβδομάδες από την επέμβαση και ήδη στους 3 μήνες θα δει το 90% του τελικού αποτελέσματος, που ολοκληρώνεται σε περίπου 6-9 μήνες. Πρέπει να θυμάστε, όμως, πως ήδη από την 3 εβδομάδα που βγαίνει οριστικά ο νάρθηκας, η μύτη θα είναι απόλυτα φυσιολογική σε σχήμα και μέγεθος.
Σκάλισμα της μύτης
Τα παιδιά σκαλίζουν τη μύτη τους ήδη από τη βρεφική ηλικία, πιθανότατα από περιέργεια ή από βαρεμάρα, για να…περάσει η ώρα. Kάποιοι Παιδοψυχολόγοι, μάλιστα, θεωρούν το σκάλισμα της μύτης ως έναν τρόπο αντιμετώπισης του στρες, όπως το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το δάγκωμα των νυχιών.
Το παιδί που βάζει το δαχτυλάκι του στη μυτούλα του δεν γνωρίζει ακόμη πως η χειρονομία αυτή σχολιάζεται πολύ αρνητικά και είναι δύσκολο για τον γονέα να το κάνει να σταματήσει τη συνήθεια.
Όμως, κάποιες φορές το παιδί σας έχει λόγο που σκαλίζει τη μυτούλα του! είναι ο μοναδικός τρόπος που έχει για να την καθαρίσει, αφού δεν ξέρει ακόμα να τη φυσάει, ενώ αν τη νιώθει μπουκωμένη, βάζει το δαχτυλάκι στο ρουθούνι και προσπαθεί απεγνωσμένα να την «ανοίξει» για να περάσει αέρας!
Στα παιδάκια η μύτη είναι συνήθως βουλωμένη λόγω κρυολογήματος (συνάχι), αλλά δυστυχώς πολλά από αυτά πάσχουν από Αλλεργική Ρινίτιδα που δεν έχει διαγνωστεί. Μερικά μικρά παιδιά, από την ενόχληση που νιώθουν εξαιτίας του μπουκώματος, καμιά φορά βάζουν κάποιο ξένο σώμα στη μύτη προκειμένου να…διευκολύνουν την αναπνοή τους. Όμως, αυτό επιδεινώνει την κατάσταση και πλέον το παιδί αρχίζει να σκαλίζει εντονότερα τη μύτη του για να αφαιρέσει το ξένο σώμα.
Αυτό που τρομάζει πιο συχνά τους γονείς, όμως, είναι όταν το παιδάκι τραυματίσει με το νυχάκι του τη μύτη και αρχίσει να τρέχει αίμα. Τότε είναι που τρέχουν πανικοβλημένοι στον Ωτορινολαρυγγολόγο, ο οποίος μπορεί να βοηθήσει το παιδί αρχικά με το να σταματήσει τη αιμορραγία, στη συνέχεια να ελέγξει για κάποιο ξένο σώμα και με την ευκαιρία να «εκπαιδεύσει» τους γονείς πώς να κάνουν το παιδί τους να σταματήσει αυτή τη συνήθεια.
Ο Μύθος
«Είναι μικρό παιδί ακόμα και σκαλίζει τη μύτη του γιατί βαριέται/δεν ξέρει ότι είναι άσχημο» ή «Εδώ και μια βδομάδα το κάνει, θα του περάσει».
Η Αλήθεια
Πράγματι, πολλές φορές, το παιδί που δεν έχει τι να…κάνει τα χέρια του, θα σκαλίσει τη μυτούλα του μέχρι να το σταματήσει ο γονιός. Όμως, πολλές φορές υπάρχει λόγος που το παιδί πειράζει τη μύτη του και σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει ο γονιός να είναι σε επιφυλακή. Πηγαίνετε στον Ωτορινολαρυγγολόγο σας.
Τι να κάνετε
Ρωτήστε το παιδί σας αν είναι η μυτούλα του βουλωμένη ή αν κάτι το γαργαλάει εκεί. Πλησιάστε κοντά στο παιδί και μυρίστε τον αέρα που βγαίνει από τη μύτη του. Αν μυρίζει άσχημα, σχεδόν πάντοτε υπάρχει κάποιο ξένο σώμα που έχει σφηνώσει εκεί και έχει προκαλέσει μόλυνση.
Αν το παιδί επιμένει στο σκάλισμα της μύτης, πρέπει να επισκεφτείτε το συντομότερο έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο για να εξετάσει τη μυτούλα του, διότι μπορεί να υπάρχει παθολογική αιτία, όπως Αλλεργική Ρινίτιδα, ιγμορίτιδα ή υπερτροφικά κρεατάκια. Αν δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, η στοργική καθοδήγηση θα βοηθήσει το παιδί ώστε να κόψει αυτή τη συνήθεια, τουλάχιστον μπροστά σε κόσμο.
Αν το παιδί συνεχίσει και πάλι να σκαλίζει τη μύτη του, μπορεί να θέλει περισσότερη προσοχή από εσάς, συναισθηματική υποστήριξη και τόνωση της αυτοπεποίθησης. Δώστε στο παιδί να απασχολήσει τα χέρια του (ζωγραφική, χειροτεχνία, κατασκευές, ένα χνουδωτό ζωάκι για να το χαϊδεύει, μια μαριονέτα που φοριέται στα δάχτυλα, κτλ.) Επίσης, εκπαιδεύστε το πώς να φυσάει τη μύτη του για να την καθαρίζει αντί να τη σκαλίζει.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, φροντίστε να έχετε τα νυχάκια του παιδιού πολύ κοντά, ώστε να μην μπορεί να τραυματίσει τη μύτη του.
Τι να μην κάνετε
Όσο κι αν η συμπεριφορά του παιδιού σας φέρνει σε δύσκολη θέση, μην το κάνετε «ζήτημα». Προσβάλλοντας ή τιμωρώντας το δεν θα βοηθήσετε, γιατί απλούστατα δεν συνειδητοποιεί αυτό που κάνει.
Μην απογοητεύεστε. Όσο το παιδί σας θα μεγαλώνει και θα μαθαίνει να χρησιμοποιεί τα χέρια του για πιο σύνθετες εργασίες, (κατασκευή Lego, ζωγραφική, χρήση πλαστελίνης, κτλ.), τόσο θα ξεχνάει να βάζει τα δάχτυλά του στη μύτη.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αρχικά ελέγχουμε αν υπάρχει ξένο σώμα στη μύτη και οποιαδήποτε άλλη απόφραξης της αναπνοής. Αν από το ιστορικό προκύψει πιθανότητα αλλεργίας, ελέγχουμε το παιδί για Αλλεργική Ρινίτιδα. Σε κάθε περίπτωση αναλαμβάνουμε να εκπαιδεύσουμε και τους γονείς πώς να αποτρέψουν τη συνήθεια αυτή.
Ερωτήσεις και Απαντήσεις: Αλλεργική ρινίτιδα
Είναι κληρονομική η αλλεργική ρινίτιδα;
Η κληρονομικότητα παίζει ρόλο, αλλά όχι αποκλειστικό. Χωρίς αλλεργικό γονιό, 1 στα 10 παιδιά θα είναι αλλεργικό, με έναν αλλεργικό γονιό θα είναι 1 στα 5, ενώ αν και οι δύο γονείς είναι αλλεργικοί, 6 στα 10 παιδιά θα γεννηθούν με αλλεργική προδιάθεση.
Ισχύει πως έχουν αυξηθεί οι αλλεργίες;
Η αλλεργική ρινίτιδα σίγουρα είναι ολοένα και πιο συχνή στις προηγμένες χώρες. Οι συνθήκες που ζούμε (υπερβολική θέρμανση, μικρά σπίτια, διαμονή σε πόλεις, πολλές ώρες παραμονής εντός κτηρίων) έχουν αυξήσει την ευαισθησία στα ενδοοικιακά αλλεργιογόνα. Επίσης, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η μείωση των λοιμώξεων (υπερβολική χρήση αντιβιοτικών), όπως και η μείωση του μεγέθους της οικογένειας που εξέθετε τα παιδιά σε λοιμώξεις από τα μεγαλύτερα αδέρφια τους (και «γύμναζε» το ανοσοποιητικό των παιδιών) έχουν όλα φανεί να συμμετέχουν σε αυτό το φαινόμενο.
Είναι άλλο η χρόνια και άλλο η εποχική αλλεργική ρινίτιδα;
Παλαιότερα, η αλλεργική ρινίτιδα χωριζόταν σε Εποχιακή και Ολοετή. Συνεπώς, θεωρούσαμε πως οι γύρεις και οι μύκητες προκαλούν εποχιακά συμπτώματα, ενώ τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού, τα κατοικίδια και κάποιοι άλλοι μύκητες προκαλούν ολοετή συμπτώματα. Πλέον γνωρίζουμε πως η αλήθεια είναι πιο σύνθετη και οι ειδικοί χωρίζουν την αλλεργική ρινίτιδα σε Διαλείπουσα ή Εμμένουσα και σε Ήπια ή Μέτρια/Σοβαρή:
- Διαλείπουσα ονομάζεται όταν διαρκεί λιγότερο από 4 ημέρες την εβδομάδα ή μέχρι 4 συνεχόμενες εβδομάδες το έτος
- Εμμένουσα ονομάζεται όταν διαρκεί περισσότερο από 4 ημέρες την εβδομάδα και για περισσότερους από 4 μήνες το έτος.
Επιπλέον, χωρίζεται ανάλογα και με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων:
- Ήπια αποκαλείται όταν τα συμπτώματα δεν προκαλούν ενόχληση στον ύπνο, στις δραστηριότητες, στον αθλητισμό, στην εργασία ή στο σχολείο.
- Μέτρια ή σοβαρή λέγεται όταν ένα ή παραπάνω συμπτώματα προκαλούν διαταραχή στον ύπνο, στις δραστηριότητες, στον αθλητισμό, στην εργασία ή στο σχολείο.
Ο διαχωρισμός αυτός είναι πιο ακριβής και μας δίνει 4 «βαθμίδες» αλλεργικής ρινίτιδας. Γενικά, οι ασθενείς τείνουν να πηγαίνουν από τις πιο ήπιες προς τις πιο σοβαρές βαθμίδες, αν δεν αντιμετωπιστεί η αλλεργική ρινίτιδα.
Δηλαδή, μπορεί στο μέλλον να χειροτερέψει το πρόβλημα;
Ναι. Σήμερα μπορεί να έχετε ήπια-διαλείπουσα ρινίτιδα και σε μερικά χρόνια, αν δεν αντιμετωπίσετε το πρόβλημα, σταδιακά να μετατραπεί σε σοβαρή-εμμένουσα. Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως η αλλεργική ρινίτιδα που δεν αντιμετωπίζεται έχει και άλλες επιπτώσεις στην υγεία εκτός από τη σημαντική μείωση στην ποιότητα ζωής.
Ποιες είναι αυτές οι επιπτώσεις;
Η κυριότερη είναι πως στο 30-50% των ασθενών, μέσα σε λίγα χρόνια η αλλεργία θα «κατεβεί» και στους πνεύμονες και θα γίνει αλλεργικό άσθμα, μία χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων, που αντιμετωπίζεται πολύ πιο δύσκολα και σταδιακά προκαλεί δύσπνοια ακόμη και στην πιο ήπια σωματική προσπάθεια.
Αν, αντίθετα, η αλλεργική ρινίτιδα διαγνωσθεί έγκαιρα και αντιμετωπισθεί σωστά (πράγμα που δυστυχώς δεν συμβαίνει), αποτρέπεται αυτή η εξέλιξη.
Πιο ήπιες συνέπειες της αλλεργικής ρινίτιδας που δεν αντιμετωπίζεται εγκαίρως είναι οι συχνές ωτίτιδες και ρινοκολπίτιδες, καθώς και το ροχαλητό, με όλες τις συνέπειες που έχει αυτό (βλ. «Ερωτήσεις και Απαντήσεις: Ροχαλητό»). Στα παιδιά, μπορεί να προκαλέσει βαρηκοΐα και διαταραχές της ομιλίας, επειδή δεν ακούνε καλά τα πρώτα χρόνια της ζωής, αλλά και διαταραχές στην ανάπτυξη του κρανίου και ορθοδοντικά προβλήματα. Επιπλέον προβλήματα μπορεί να εμφανιστούν στη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού λόγω του κακού ύπνου από το μπούκωμα της μύτης και το ροχαλητό.
Εγώ που έχω συμπτώματα μόνο την άνοιξη, τι έχω;
Πολλές φορές, όταν κάποιος έχει συμπτώματα μόνο μια εποχή το χρόνο, είναι αλλεργικός σε κάποιο αλλεργιογόνο φυτό ή δέντρο που ανθίζει εκείνη την εποχή. Μπορεί, όμως, να είναι αλλεργικός και σε άλλα αεροαλλεργιογόνα και απλά την άνοιξη να χειροτερεύει, επειδή ερεθίζεται η μύτη του επιπρόσθετα και από τη γύρη.
Όλα τα φυτά είναι αλλεργιογόνα;
Όχι. Μόνο η γύρη ανεμόφιλων φυτών, δηλαδή φυτών που γονιμοποιούνται μέσω της γύρης τους, η οποία ταξιδεύει με τον άνεμο. Συγκεκριμένα μόνο φυτά προκαλούν αλλεργίες. Γενικά, πρέπει να παράγουν γύρη και να βασίζονται στον άνεμο και όχι στα έντομα για τη μεταφορά της γύρης (ανεμόγαμο φυτό). Η γύρη των αλλεργιογόνων φυτών έχει πολύ μικρή διάμετρο, είναι μικρή σε μέγεθος και ελαφριά, ώστε να ταξιδεύει σε μεγάλες αποστάσεις, να παράγεται σε μεγάλες ποσότητες και το φυτό/δέντρο να είναι διαδεδομένο.
Στην Ελλάδα ποια φυτά είναι αλλεργιογόνα;
Στον ελλαδικό χώρο, η οικογένεια των Αγρωστωδών Αγρωστίδων (αγριόχορτα) και των Δημητριακών είναι η πιο διαδεδομένη και περιλαμβάνει την αγριάδα, τη δακτυλίδα, την αγριοβρώμη κτλ. Από τα ζιζάνια, εξαιρετικής αλλεργιογονικής σημασίας είναι το περδικάκι, η Αψιθιά, το Χηνοπόδιο και η τσουκνίδα. Από τα δένδρα, το κυπαρίσσι, ο πλάτανος κ.α., με την ελιά να είναι το συνηθέστερο αλλεργιογόνο δένδρο. Το πεύκο δεν είναι αλλεργιογόνο, διότι ο γυρεόκκοκός του έχει πολύ μεγάλη διάμετρο και λόγω του βάρους του δεν μπορεί να αιωρηθεί και να ταξιδέψει με τον άνεμο. Η γύρη του είναι απλά ερεθιστική!
Γιατί μπουκώνω μόνο όταν πάω για ύπνο;
Το κυριότερο αλλεργιογόνο της οικιακής σκόνης είναι τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού, τα οποία είναι μικροσκοπικά ζωύφια, αόρατα με γυμνό μάτι, που ζουν πάνω μας και τρέφονται από τα επιθήλια της φυσιολογικής απολέπισης του δέρματος. Τα ακάρεα ζουν εκεί που περνάμε πολλές ώρες (κρεβάτι, καναπές) και έχουν ανάγκη από υγρασία και ζέστη για να πολλαπλασιαστούν. Η κύρια δεξαμενή των ακάρεων είναι η κρεβατοκάμαρα και κυρίως το στρώμα, οι κουβέρτες και το έπιπλο του κρεβατιού, όπως και τα χαλιά, οι μοκέτες, τα χνουδωτά παιχνίδια, τα έπιπλα με ύφασμα, ακόμα και οι ταπετσαρίες. Για το λόγο αυτό, οι ευαισθητοποιημένοι ασθενείς, έχουν συμπτώματα με το πρωινό ξύπνημα ή όταν πάνε για ύπνο, αφού τότε έρχονται σε επαφή με τα ακάρεα.
Γιατί λέγεται οικιακή σκόνη, δεν είναι ίδια με τη σκόνη του δρόμου;
Όχι, η σκόνη του δρόμου είναι κυρίως χώμα και μπορεί να έχει και μύκητες, αλλά δεν περιέχει ακάρεα. Τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού είναι τα πιο συχνά αλλεργιογόνα που προκαλούν αλλεργικά συμπτώματα όλο τον χρόνο, με έξαρση τον Σεπτέμβριο/Οκτώβριο και τον Απρίλιο/Μάιο, βρίσκονται κυρίως σε ζεστά, υγρά δωμάτια που ζουν άνθρωποι ή ζώα και όχι στην ύπαιθρο.
Το παιδί μου δεν έχει επαφή με γάτες, γιατί βρέθηκε αλλεργικό στη γάτα;
Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η μεταφορά των αλλεργιογόνων των ζώων γίνεται κυρίως με τα ρούχα, με αποτέλεσμα σε χώρους που συχνάζουν ιδιοκτήτες κατοικίδιων (σχολική τάξη, χώρος εργασίας) να εμφανίζουν συμπτώματα άλλα άτομα με ευαισθησία στα αλλεργιογόνα αυτά. Δυστυχώς, ένα παιδί με γάτα στην άλλη άκρη της τάξης, μπορεί να κάνει το παιδί σας να φτερνίζεται.
Έχω αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα, μπορεί να πάθω αλλεργικό σοκ;
Τα εισπνεόμενα αλλεργιογόνα δεν αποτελούν αιτία αλλεργικού σοκ.
Υπάρχει αλλεργία στον καπνό;
Όχι. Οι ρύποι των αυτοκινήτων ή της βιομηχανίας, ο καπνός από τα τσιγάρα, τα έντονα αρώματα, τα απορρυπαντικά και τα αεροζόλ για το σπίτι, είναι απλά ερεθιστικές ουσίες, όχι αλλεργιογόνα.
Έχω συμπτώματα μόνο στον χώρο εργασίας, γιατί;
Υπάρχει πιθανότητα να είστε αλλεργικός σε κάποιο εργασιακό αλλεργιογόνο. Συνολικά, περισσότερες από 250 χημικές ουσίες είναι ένοχες για αλλεργίες, όπως το φυσικό ελαστικό (Latex), το αλεύρι, οι σπόροι βάμβακος, οι λιναρόσποροι, οι σπόροι σόγιας, η χλωρίνη, τα ένζυμα απορρυπαντικών, οι κόλλες, τα χρώματα και το μετάξι. Είναι, όμως, σπάνιο να δημιουργήσουν αλλεργία.
Θεραπεύεται η αλλεργική ρινίτιδα;
Ναι, αλλά θέλει σωστή στρατηγική, επιμονή και υπομονή, με στόχο:
- Την αποφυγή των αλλεργιογόνων
- Τη μείωση των συμπτωμάτων με τη χρήση φαρμάκων
- Την απευαισθητοποίηση με ανοσοθεραπεία.
Ποια φάρμακα χρησιμοποιούνται στην αλλεργική ρινίτιδα;
Να ξεκαθαρίσουμε πως τα φάρμακα αντιμετωπίζουν μόνο τα συμπτώματα και όχι την αιτία της ρινίτιδας. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι κυρίως τριών κατηγοριών:
Αντιισταμινικά: σταματούν τη δράση της ισταμίνης στα κύτταρα, που είναι υπεύθυνη για τα περισσότερα από τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας. Δρουν άμεσα, είναι εξαιρετικά ασφαλή και η μόνη παρενέργεια είναι η υπνηλία
Ενδορρινικά spray κορτικοστεροειδούς κορτιζόνης: χρησιμοποιούνται στις βαρύτερες μορφές αλλεργικής ρινίτιδας και συχνότερα όταν το κύριο σύμπτωμα είναι το μπούκωμα, αλλά όχι για παρατεταμένο χρονικό διάστημα . Η ενδορινική κορτιζόνη ΔΕΝ απορροφάται από τη μύτη και δεν πάει στο υπόλοιπο σώμα, ούτε προκαλεί κάποια τοπική βλάβη, για αυτό και χρησιμοποιείται ακόμα και από παιδιά για χρόνια, χωρίς παρενέργειες.
Ενδορρινικά Αποσυμφορητικά: Ανακουφίζουν μόνο από το μπούκωμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για 5-6 μέρες πριν αρχίσουν να προκαλούν προβλήματα.
Και ποια φάρμακα να πάρω εγώ;
Κανένα, αν δεν σας το πει ο ιατρός σας! Πρέπει πρώτα να δούμε σε τι είστε αλλεργικός και κατόπιν θα ξεκινήσουμε, πριν την περίοδο που έχετε συνήθως αλλεργία. Αρχικά θα χορηγήσουμε το αντιισταμινικό που σας ταιριάζει και μετά, αν χρειαστεί, θα προσθέσουμε επιπλέον ουσίες. Δεν πρέπει να παίρνετε αγωγή για την αλλεργική ρινίτιδα, επειδή …μπουκώσατε ξαφνικά! Είπαμε, η αντιμετώπιση θέλει στρατηγική και υπομονή.
Τι είναι η ανοσοθεραπεία;
Η ανοσοθεραπεία είναι η χορήγηση εκχυλίσματος αραιωμένου αλλεργιογόνου σε ολοένα σταδιακά αυξανόμενη δόση, που σκοπό έχει την οριστική απευαισθητοποίηση και απαλλάσσει τον ασθενή ριζικά από τα συμπτώματα και από τη χρήση φαρμάκων. Με την ανοσοθεραπεία επαναρρυθμίζεται το ανοσοποιητικό σύστημα και ανακόπτεται η παραγωγή χημικών μεσολαβητών της αλλεςργικής φλεγμονής, που δημιουργεί τα αλλεργικά συμπτώματα. Ο οργανισμός συνηθίζει το αλλεργιογόνο, «ξανα-εκπαιδεύεται» και σταματάει να το βλέπει ως «εχθρό». Κατά συνέπεια, σταματάει να εκκρίνει ισταμίνη και ο ασθενής γίνεται καλά. Το σημαντικότερο είναι ότι σταματάει η εξέλιξη της αλλεργικής ρινίτιδας σε βρογχικό άσθμα.
Πώς γίνεται η ανοσοθεραπεία;
Η ανοσοθεραπεία μπορεί να γίνει με τη χορήγηση εκχυλίσματος του ένοχου αλλεργιογόνου είτε με ένεση στο δέρμα είτε με απλές σταγόνες υπογλώσσια, δηλαδή κάτω από τη γλώσσα. Η δοσολογία σταδιακά αυξάνεται και, όταν πλέον χορηγηθεί η μέγιστη ανεκτή δόση, αυτή επαναλαμβάνεται κάθε μήνα για 3 συνήθως χρόνια, αν και τα αποτελέσματα είναι ήδη εμφανή από τον πρώτο χρόνο θεραπείας.
Η ενέσιμη ανοσοθεραπεία είναι ασφαλής και αποτελεσματική, πρέπει να γίνεται από Ωτορινολαρυγγολόγους με ειδική εκπαίδευση και σε περιβάλλον ιατρείου, διότι σπανιότατα μπορεί να προκαλέσει αναφυλακτική αντίδραση.
Σήμερα προτιμάται η υπογλώσσια ανοσοθεραπεία, η οποία χρησιμοποιείται στις ευρωπαϊκές χώρες και στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια με εξαιρετική επιτυχία.
Με την υπογλώσσια ανοσοθεραπεία βελτιώνονται σε σημαντικότατο βαθμό ή και εξαφανίζονται τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας και του αλλεργικού άσθματος, χωρίς παρενέργειες και χωρίς ταλαιπωρία, αφού ο ασθενής παίρνει τις υπογλώσσιες σταγόνες μόνος, στο σπίτι του, χωρίς τη συνεχή επίβλεψη γιατρού. Η άνεση και η ασφάλεια της υπογλώσσιας ανοσοθεραπείας κάνει τους ασθενείς να την ολοκληρώνουν πιο εύκολα από την ενέσιμη ανοσοθεραπεία και να γίνονται καλά σε μεγαλύτερο ποσοστό.
Η ανοσοθεραπεία είναι επικίνδυνη;
Όχι, δεν είναι επικίνδυνη, εφόσον εκτελείται από ειδικό ιατρό. Δεν έχει την παραμικρή αρνητική επίδραση και αποτελεί στοχευμένη θεραπεία. Η ενέσιμη ανοσοθεραπεία προϋποθέτει ο ασθενής να παραμένει στο ιατρείο για 20 λεπτά εξαιτίας της πολύ μικρής πιθανότητας αντίδρασης στο εμβόλιο, η οποία αντιμετωπίζεται εύκολα από τον εκπαιδευμένο ιατρό.