Ωτοσκλήρυνση
τοσκλήρυνση είναι μια σπάνια αιτία προοδευτικής βαρηκοΐας, που δηλαδή χειροτερεύει με την πάροδο των ετών. Έχει κληρονομικό χαρακτήρα, προσβάλλει περίπου 1 στα 200 άτομα, εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες και επηρεάζει συνήθως και τα δυο αυτιά. Η διάγνωσή της είναι δύσκολη, ακόμα και σήμερα.
Στην Ωτοσκλήρυνση ουσιαστικά μαζεύονται «άλατα» ανάμεσα στα μικροσκοπικά κοκαλάκια του αυτιού (ακουστικά οστάρια). Το αποτέλεσμα είναι να μη μεταδίδεται καλά ο ήχος προς το ακουστικό νεύρο, αφού τα οστάρια δεν κινούνται αρκετά προκειμένου να μεταδώσουν την πραγματική ένταση του ήχου. Το γιατί συμβαίνει και το πώς ακριβώς προκαλείται η Ωτοσκλήρυνση δεν το γνωρίζουμε ακόμα, αν και υπάρχουν ενδείξεις πως σχετίζεται με ορμονικές διαταραχές. Στα αρχικά στάδια της Ωτοσκλήρυνσης, τα συμπτώματα είναι ήπια και μπορεί να μην καταλάβει κανείς ότι μειώνεται η ακοή του. Η μείωση της ακοής και το βουητό στα αυτιά (εμβοές) ξεκινούν στη νεαρή ηλικία και χειροτερεύουν σε περιόδους που αυξάνονται οι ορμόνες, όπως στην εφηβεία και στην εγκυμοσύνη. Η νόσος σταματάει συνήθως να εξελίσσεται στη 3 ηλικία.
Η ωτοσκλήρυνση αποτελεί ένα πρόβλημα που επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα ζωής. Η ακοή μειώνεται και ο ασθενής δεν μπορεί να επικοινωνήσει εύκολα, ενώ το βουητό μπορεί να γίνει πολύ ενοχλητικό. Αρχικά επηρεάζονται οι χαμηλές συχνότητες (τα μπάσα) και έπειτα από χρόνια οι πιο υψηλές συχνότητες (τα πρίμα). Μάλιστα, πιστεύεται ότι η απώλεια της ακοής που είχε ο Μπετόβεν στα τελευταία χρόνια της ζωής του οφείλονταν σε Ωτοσκλήρυνση.
Ο Μύθος
«Πέρασα ωτίτιδες όταν ήμουν παιδί, γι’ αυτό έχω βουητά και δεν ακούω καλά» ή «Ένας ιατρός μου είπε πως έχω Ωτοσκλήρυνση και πως δεν γίνεται τίποτα».
Η Αλήθεια
Αν η ακοή σας έχει μειωθεί κυρίως μετά την εφηβεία και ταυτόχρονα υπάρχει βουητό στα αυτιά χωρίς να έχετε πάρει ωτοτοξικά φάρμακα ή να έχει τραυματιστεί το αυτί σας, μπορεί να πάσχετε από Ωτοσκλήρυνση. Η διάγνωσή της, όμως, δεν είναι εύκολη και ο Ωτορινολαρυγγολόγος πρέπει να αποκλείσει κάθε άλλη αιτία βαρηκοΐας πριν πει με σιγουριά πως είναι Ωτοσκλήρυνση.
Τι να κάνετε
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να επισκεφθείτε τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο που θα μπορέσει να διαγνώσει αν πάσχετε από Ωτοσκλήρυνση ή από κάποια άλλη αιτία βαρηκοΐας. Αρχικά θα πρέπει ο Ωτορινολαρυγγολόγος να σας παρακολουθεί τακτικά, ενώ μπορεί να χρειαστεί να πάρετε και αγωγή με φθοριούχο Νάτριο σε συνδυασμό με Vit D3 που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι «παγώνει» την εξέλιξη της νόσου
Τι να μην κάνετε
Μην καθυστερείτε να πάτε στον Ωτορινολαρυγγολόγο, διότι η νόσος εξελίσσεται και χειροτερεύει, αν δεν αντιμετωπιστεί. Επίσης, η επιλογή του να μην κάνετε τίποτα είναι λάθος, διότι συχνά οι ασθενείς με βαρηκοΐα καταλήγουν σε κοινωνική απομόνωση που έχει μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες. Μην επιτρέψετε σε ένα τόσο απλό πρόβλημα να μειώσει την απόλαυση της ζωής σας.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αρχικά επιβεβαιώνει πως η βαρηκοΐα σας οφείλεται πράγματι σε Ωτοσκλήρυνση και προτείνει λήψη αγωγής. Μάλιστα, σε κάποιες προχωρημένες περιπτώσεις, συστήνει τη χρήση ακουστικού βαρηκοΐας. Σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις θα προτείνει να υποβληθεί ο ασθενής σε χειρουργική επέμβαση αναβολοτομής, που δεν θα θεραπεύσει μεν την ίδια την πάθηση αλλά θα αντιμετωπίσει με επιτυχία τα επακόλουθά της, δηλαδή τη βαρηκοΐα.
Ωτοπλαστική σε ενηλίκους
Κάθε ανθρώπινο αυτί είναι στο σχήμα του απολύτως μοναδικό, όπως και τα δακτυλικά αποτυπώματα. επίσης, τα δυο αυτιά δεν είναι ποτέ απολύτως όμοια μεταξύ τους.
Κάποια παιδάκια γεννιούνται με πεταχτά αυτιά (αφεστώτα ώτα), γεγονός το οποίο αποτελεί ένα συχνό και «αθώο» Ανατομικό πρόβλημα, που, όμως, τα κάνει να νιώθουν μειονεκτικά, να υποφέρουν και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν την αισθητική αυτή ατέλειά τους. Τις περισσότερες φορές, όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν, «κουβαλάνε» αυτά τα προβλήματα της αυτοεικόνας τους στην ενήλικη ζωή τους.
Πολλοί ενήλικοι είναι εξαιρετικά «ευαίσθητοι» με το θέμα των πεταχτών αυτιών τους και αναφέρουν ότι έχει πολύ αρνητικό αντίκτυπο στη συναισθηματική τους υγεία, ενώ συχνά βιώνουν ακόμα και αίσθημα κατωτερότητας.
Η Ωτοπλαστική είναι η επέμβαση που μπορεί να διορθώσει σχεδόν οποιοδήποτε πρόβλημα στα πτερύγια των αυτιών και να αποκαταστήσει την εικόνα τους. Γίνεται με τοπική αναισθησία, είναι ανώδυνη, δεν υπάρχουν εμφανή σημάδια ή ουλές και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά σε κάθε ηλικία. Εκτός από τα πεταχτά αυτιά, με ειδικές τεχνικές Ωτοπλαστικής μπορούν να αποκατασταθούν προβλήματα στο μέγεθος των πτερυγίων (πολύ μεγάλα ή πολύ μικρά αυτιά), ενώ σε εξαιρετικές περιπτώσεις,ο εξειδικευμένος Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να ανακατασκευάσει ένα πτερύγιο που καταστράφηκε από τραυματισμό ή που ήταν εκ γενετής παραμορφωμένο.
Ο Μύθος
«Έπρεπε να τα είχα φτιάξει μικρός τα αυτιά μου. Τώρα είναι πλέον αργά» ή «Kαλύπτω με τα μαλλιά μου τα αυτιά μου και δεν φαίνεται ότι πετάνε»
Η Αλήθεια
Στους ενηλίκους δεν υπάρχει ανώτατο όριο ηλικίας για την Ωτοπλαστική, αρκεί κανείς να είναι σε καλή φυσική κατάσταση και να μην πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη ή αγγειακές διαταραχές. Τα μακριά μαλλιά συχνά καταφέρνουν να καλύψουν το πρόβλημα, αλλά περιορίζουν πολύ το styling και τις επιλογές στην εμφάνιση των μαλλιών -κυρίως στις γυναίκες- κάτι που «καταπιέζει» το άτομο με πεταχτά αυτιά και δικαιολογημένα τον κάνει να αναζητήσει μια μόνιμη λύση.
Τι να κάνετε
Αν έχετε πεταχτά αυτιά τα οποία δεν μπορείτε ή βαρεθήκατε να τα καλύπτετε με μακριά μαλλιά, η λύση είναι η επέμβαση αισθητικής Ωτοπλαστικής, ανεξάρτητα από το φύλο ή την ηλικία σας.
Aν η δυσμορφία των αυτιών σας είναι τέτοιου βαθμού που δρα αρνητικά στην εμφάνιση ή στην ψυχική σας γαλήνη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη διορθωθεί.
Μη χάνετε χρόνο, διότι αυτή η επέμβαση Ωτοπλαστικής μπορεί να έχει εντυπωσιακά θετικό αντίκτυπο στη ζωή σας και να σας επιτρέψει πολύ μεγαλύτερη ελευθερία στην εμφάνισή σας!
Τι να μην κάνετε
Μη θεωρείτε πως είστε πολύ μεγάλος για Ωτοπλαστική, αυτό δεν ισχύει. Δεν πρόκειται για επέμβαση που γίνεται μόνο αν το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό. Μια ασυμμετρία λίγων χιλιοστών αρκεί για να φαίνεται πως το ένα αυτί «πετάει» έντονα. Ανεξάρτητα, όμως, με το πόσο «πετάνε» τα αυτιά σας, αν ενοχλεί εσάς η εικόνα αυτή, είναι καιρός να το συζητήσετε με έναν Ωτορινολαρυγγολόγο εξειδικευμένο στην Πλαστική Χειρουργική Προσώπου.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αν πράγματι τα αυτιά σας επιδέχονται Ωτοπλαστική, η επέμβαση γίνεται σε κλινική ημέρας (χωρίς νοσηλεία) και με τοπική αναισθησία. Η τομή γίνεται στο πίσω μέρος του αυτιού και η τομή δεν φαίνεται. επιπλέον, ο πόνος, το μελάνιασμα και το πρήξιμο είναι ελάχιστα, ενώ δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αιμορραγίας μετά την επέμβαση.
Να θυμάστε, όμως, πως, ενώ συγκαταλέγεται στις απλές επεμβάσεις της Αισθητικής Ωτορινολαρυγγολογίας, μόνο σε έμπειρα χέρια είναι εξασφαλισμένο το άριστο αποτέλεσμα. Οπότε, προσοχή σε ποιον χειρουργό θα εμπιστευτείτε τα αυτιά σας.
Πτήσεις, καταδύσεις και Βαρότραυμα
Τι κοινό έχουν η πτήση με αεροπλάνο, το ψαροντούφεκο και η ορειβασία; Και στις τρεις αυτές περιπτώσεις, η πίεση της ατμόσφαιρας αλλάζει και μπορεί να προκληθεί πόνος και βλάβη στο αυτί, αν δεν λάβει τα μέτρα του κάποιος.
Το αυτί χωρίζεται από το τύμπανο σε έξω και μέσο αυτί. Το μέσο αυτί έχει ένα σωληνάκι που το συνδέει με τη μύτη, την ευσταχιανή σάλπιγγα. Μέσα από αυτή, μπορούμε και εξισορροπούμε την πίεση με το περιβάλλον, όταν καταπίνουμε ή χασμουριόμαστε, αφού τότε ανοίγει και κλείνει η ευσταχιανή σάλπιγγα.
Αν δεν λειτουργεί άριστα η ευσταχιανή σάλπιγγα και δεν εξισωθεί η πίεση του αυτιού, προκαλείται πόνος και τραυματισμός στο τύμπανο από υπερβολική τάση (τέντωμα), το λεγόμενο Βαρότραυμα.
Στην κατάδυση και στην προσγείωση το τύμπανο πιέζεται προς τα μέσα (θετική πίεση). Αντίθετα, στην ανάδυση από τον βυθό και στην απογείωση του αεροπλάνου, αυξάνεται η πίεση του αέρα στο μέσο αυτί και το τύμπανο πιέζεται προς τα έξω (αρνητική πίεση).
Το βαρότραυμα προκαλεί απότομο πόνο, ενώ μπορεί να μειωθεί η ακοή, να νιώθει κάποιος το αυτί του μπουκωμένο, να ακούει έναν μεταλλικό ήχο ή σφύριγμα (εμβοές), να νιώθει ίλιγγο ή και ξαφνικό πονοκέφαλο.
Ο Μύθος
«Μπορώ να πετάξω/να κάνω κατάδυση/να κάνω ψαροντούφεκο και ας είμαι κρυωμένος. Ξέρω να κάνω πολύ καλή εξίσωση πίεσης, δεν θα έχω πρόβλημα».
Η Αλήθεια
Αν έχετε βουλωμένη μύτη, η «εξίσωση» είναι βέβαιο πως θα είναι αποτυχημένη και επιπλέον κινδυνεύετε να «σπρώξετε» μικρόβια από τη μύτη προς το αυτί και το κρυολόγημα να καταλήξει να γίνει Oξεία Μέση Πυώδης Ωτίτιδα. Μην το δοκιμάσετε!
Τι να κάνετε
- Ταξιδεύετε με αεροπλάνο μόνο αν είστε υγιείς. Ακόμα και τότε, χρησιμοποιήστε αποσυμφορητικά spray πριν το ταξίδι προκειμένου να ανοίξει πλήρως η μύτη και η ευσταχιανή σάλπιγγα
- Μασάτε τσίχλα ή φάτε μια καραμέλα, κυρίως κατά την κάθοδο του αεροπλάνου
- Ένας ακόμα τρόπος είναι να κλείσετε τη μύτη και το στόμα και να σπρώξετε αέρα στα αυτιά. Αυτό ονομάζεται εξίσωση, αλλά θέλει προσοχή, γιατί μπορεί να νιώσετε ζάλη ή να προκαλέσετε βλάβη στο τύμπανο, αν το παρακάνετε!
- Αν είστε δύτης, αποφύγετε τελείως τις καταδύσεις μέχρι να γίνετε τελείως καλά, διότι η προσπάθεια να κάνετε εξίσωση με βουλωμένη μύτη μπορεί να προκαλέσει βαρότραυμα του έσω αυτιού. Σε αυτή την περίπτωση, ο δύτης μπορεί να πάθει πλήρη απώλεια προσανατολισμού με έντονο ίλιγγο και είναι πιθανόν να πνιγεί!
Τι να μην κάνετε
Αν είστε κρυωμένος, μην ταξιδεύετε με αεροπλάνο και μην κάνετε καταδύσεις. Αν πρέπει οπωσδήποτε να ταξιδέψετε, μιλήστε με τον Ωτορινολαρυγγολόγο σας για να σας δώσει τις απαραίτητες οδηγίες.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Το βαρότραυμα αντιμετωπίζεται υποστηρικτικά. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να βρεθεί το βαθύτερο αίτιο, που μπορεί να είναι κάτι απλό, όπως ένα βαρύ κρυολόγημα ή κάποιο ανατομικό πρόβλημα (στραβό διάφραγμα, υπερτροφικές κόγχες, ρινικοί πολύποδες, κτλ.).
Λαβύρινθος
Όποιος έχει πάθει ίλιγγο, θυμάται την εμπειρία με τρόμο. Ο ίλιγγος μάλιστα θεωρείται δικαιολογημένα η πιο ενοχλητική αίσθηση μετά τον πόνο.
O ίλιγγος είναι η ψευδαίσθηση ότι κάποιος κινείται ή περιστρέφεται, ενώ στην πραγματικότητα είναι ακίνητος. Αυτό προκαλεί τρομερή σύγχυση, διότι, ενώ ο ασθενής δεν κινείται, οι αισθήσεις του λένε…άλλα. Ως αποτέλεσμα, νομίζει ότι στριφογυρίζει το ταβάνι ή ο ίδιος, ότι πέφτει, παραπατά (σαν να πρόκειται για σεισμό) ή τρικλίζει ή ακόμη νιώθει σαν να περπατά «πάνω σε σύννεφο».
Παρόλο που ο ίλιγγος είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο, όλοι σχεδόν τον μπερδεύουν με άλλα προβλήματα. Ο περισσότερος κόσμος μπερδεύει τον ίλιγγο με την απλή ζάλη, την αστάθεια, τη «θολούρα», την τάση για λιποθυμία ή το «βάρος» στο κεφάλι (π.χ. αυτό που νιώθει κανείς μετά από κατανάλωση αλκοόλ). Αυτά δεν είναι ίλιγγος!
Όταν κάποιος έχει ίλιγγο, όλα γυρνάνε, δεν μπορεί να σταθεί όρθιος, έχει ναυτία, κάνει εμετό και νιώθει τρομαγμένος.
Ίλιγγος μπορεί να εμφανιστεί είτε από προβλήματα του λαβυρίνθου (το όργανο της ισορροπίας), κάτι που συμβαίνει στο 90% των περιπτώσεων είτε από νευρολογικά προβλήματα, που είναι πολύ πιο σπάνια (10%). Παρόλο που ο ίλιγγος έχει «εκρηκτικό» χαρακτήρα και συμπτώματα που τρομάζουν, σπάνια σχετίζεται με κάτι σοβαρό για την υγεία. Με άλλα λόγια, ένας ίλιγγος είναι πάντοτε επείγον ζήτημα, αλλά ευτυχώς σπάνια είναι σοβαρό ζήτημα!
Ο Μύθος
«Έπαθα τρομερό ίλιγγο, πρέπει να έχω όγκο στον εγκέφαλο» ή «Έχω τρομερό ίλιγγο, πρέπει να έπαθα εγκεφαλικό».
Η Αλήθεια
Αν σας πιάσει ξαφνικός ίλιγγος με βίαιο αίσθημα περιστροφής, δεν είναι σχεδόν ποτέ κάτι σοβαρό, συχνότερα είναι μια ίωση που επηρεάζει το νεύρο της ισορροπίας (αιθουσαίο νεύρο). Γενικά, να θυμάστε πως όσο πιο απότομος και έντονος είναι ο ίλιγγος, τόσο πιο ήπιο είναι το πρόβλημα που τον προκάλεσε. Αντίθετα, το σταδιακό, ελαφρύ αίσθημα περιστροφής που διαρκεί ακόμα και εβδομάδες, αυτό μπορεί να οφείλεται σε διαταραχές της αιμάτωσης του εγκεφάλου ή σε συστεμικά νοσήματα και τελικά να είναι κάτι πιο σοβαρό.
Τι να κάνετε
Βρείτε μια θέση στην οποία είναι πιο ανεκτός ο ίλιγγος, σβήστε τα φώτα και τις πηγές θορύβου (τηλεόραση, μουσική). Κατόπιν, ζητήστε βοήθεια προκειμένου να σας μεταφέρουν σε εφημερεύον νοσοκομείο ή σε έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μη φάτε και μην πιείτε τίποτα, διότι θα νιώσετε ακόμα χειρότερα και μπορεί να κάνετε εμετό.
Τι να μην κάνετε
Μην πανικοβάλλεστε και μην πάρετε καθόλου φάρμακα, καθώς αυτά μπορεί να δυσκολέψουν τον Ωτορινολαρυγγολόγο να βγάλει σωστή διάγνωση. Σε καμία περίπτωση μην οδηγήσετε εσείς για να πάτε στον ιατρό. Αν έχετε συχνά ιλίγγους, αλλά δεν έχει βρεθεί η αιτία τους (συμβαίνει στο 60% των περιπτώσεων), τότε σταματήστε να καπνίζετε και να πίνετε αλκοόλ, ελαττώστε το στο φαγητό αλάτι, μην κουράζεστε υπερβολικά, μην κάνετε απότομες κινήσεις του κεφαλιού, μη σηκώνεστε απότομα από το κρεβάτι και να θυμάστε πως το υπερβολικό άγχος χειροτερεύει τον ίλιγγο.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Η διάγνωση του ιλίγγου είναι δύσκολη. Με πλήρη ακοολογική και λαβυρινθική εξέταση μπορούμε να ξέρουμε αν η αιτία του ιλίγγου είναι στην περιοχή του αυτιού ή στον εγκέφαλο. Ανάλογα με τη διάγνωση, δίνονται οδηγίες και φαρμακευτική αγωγή. Κατόπιν, παρακολουθούμε τον ασθενή μέχρι να γίνει καλά ή τον παραπέμπουμε σε Νευρολόγο για επιπλέον έλεγχο.
Προβλήματα των αυτιών το καλοκαίρι
Την ηρεμία και τη γαλήνη των διακοπών μπορούν να ταράξουν προβλήματα των αυτιών που σχετίζονται με τις καλοκαιρινές δραστηριότητες.
Εκτός από την εξωτερική ωτίτιδα, κάποιες φορές συμβαίνουν τραυματισμοί του ακουστικού πόρου και του τυμπάνου και κατά τη διάρκεια κάποιου θαλάσσιου σπορ. Επίσης, δεν είναι σπάνιος ο τραυματισμός του αυτιού από την είσοδο κάποιου εντόμου μέσα στον ακουστικό πόρο. Αν παραμείνετε ψύχραιμοι, θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα άμεσα και να συνεχίσετε τις διακοπές σας αμέριμνα.
Έντομο μέσα στο αυτί
Γιατί κάποια έντομα μπαίνουν στο αυτί; Πιθανόν, προσελκύονται από τη μυρωδιά του κεριού, ενώ ειδικά τις πολύ ζεστές ημέρες, απλώς ψάχνουν για λίγο ίσκιο! Όταν, όμως, μπουν μέσα στο αυτί, κολλούν στο κερί, παγιδεύονται και δεν μπορούν να ξαναβγούν.
Τα μεγαλύτερα έντομα, όταν μπουν, δεν μπορούν να στριφογυρίσουν, ούτε να συρθούν προς τα έξω. Προσπαθούν να απελευθερωθούν απεγνωσμένα και η κίνησή τους μέσα στο αυτί προκαλεί πραγματικό πανικό στον ασθενή, διότι καθεμία από αυτές θα σας ακούγεται σαν…έκρηξη!
Ακόμα χειρότερα, τα πόδια των εντόμων έχουν αιχμηρά μικροσκοπικά νύχια που τραυματίζουν το λεπτό δέρμα του πόρου και προκαλούν πόνο. Ένα πραγματικά εφιαλτικό σενάριο, από έναν τόσο μικροσκοπικό εισβολέα! Όποιος το έχει ζήσει, θυμάται την εμπειρία με τρόμο.
Τι να κάνετε
Κρατήστε την ψυχραιμία σας και ρίξτε λίγο λάδι ή οινόπνευμα μέσα στον ακουστικό πόρο. Καθεμιά από τις δύο ουσίες μπορεί να πνίξει σε λίγα δευτερόλεπτα το έντομο και θα ησυχάσετε!
Ποτέ μην προσπαθήσετε να βγάλετε το έντομο μόνοι σας, διότι θα παραμείνουν κομμάτια από τα νύχια του καρφωμένα στο δέρμα και να γίνουν εστία βαριάς μόλυνσης. Πρέπει να σας δει το συντομότερο Ωτορινολαρυγγολόγος που θα αφαιρέσει πλήρως το έντομο και θα περιποιηθεί το αυτί σας.
Θαλάσσια σπορ
Τα θαλασσινά σπορ (καταδύσεις, σκι, σέρφινγκ κλπ) βάζουν σε «δοκιμασία» τα αυτιά και μπορούν να τους προκαλέσουν ελαφρές ή βαριές βλάβες. Η διάτρηση τυμπάνου είναι ο πιο συχνός τραυματισμός και συμβαίνει έπειτα από απότομο πέσιμο στο νερό ή κτύπημα στο αυτί.
Τη στιγμή που σπάει το τύμπανο υπάρχει ξαφνικός, έντονος πόνος βαθιά στο αυτί που κρατάει λίγα λεπτά και μερικές φορές τρέχει λίγο αίμα, που όμως σταματά σύντομα. Ο πόνος υποχωρεί σε λεπτά αλλά μένει ένα «μπούκωμα στο αυτί», ένα βουητό ενώ δεν ακούτε καλά από αυτό το αυτί.
Τι να κάνετε
- Αν μετά από μια πτώση στο νερό νιώσετε πόνο, μπούκωμα στο αυτί, βαρηκοΐα, βουητό, αστάθεια ή ίλιγγο πρέπει να εξεταστείτε άμεσα από Ωτορινολαρυγγολόγο
- Μέχρι να σας δει ο Ωτορινολαρυγγολόγος, μπορείτε να πάρετε παυσίπονα, αλλά απαγορεύεται να βάλετε σταγόνες
- Δεν πρέπει να μπει καθόλου νερό στο αυτί. Επισκεφτείτε τον Ωτορινολαρυγγολόγο το συντομότερο, προκειμένου να επιβεβαιώσει αν υπάρχει διάτρηση, τι μέγεθος έχει, να μετρήσει την ακοή σας, να σας δώσει τη σωστή αγωγή και τις αναγκαίες οδηγίες
- Εάν το αυτί δε μολυνθεί, τις περισσότερες φορές η διάτρηση επουλώνεται μόνη της και σπάνια θα πρέπει να επέμβει ο Ωτορινολαρυγγολόγος χειρουργικά
- Σε περίπτωση που μολυνθεί το αυτί και αρχίσει να βγάζει πύον, τότε μπορεί να προκληθούν καταστροφές του τυμπάνου και των μικρών οσταρίων του αυτιού. Οπότε, προσοχή! Τηρήστε με ευλάβεια τις οδηγίες του Ωτορινολαρυγγολόγου σας!
Προβλήματα λόγω του κλιματισμού
Κλιματισμός (air conditioning)ονομάζεται η ρύθμιση της θερμοκρασίας, της υγρασίας και της καθαρότητας του αέρα ενός χώρου. Πρέπει να παραδεχτούμε πως είναι μία από τις πιο χρήσιμες και «απολαυστικές» εφευρέσεις. Είτε βρισκόμαστε στο σπίτι, στην εργασία είτε σε οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο (αυτοκίνητο, τρένο, πλοίο, αεροπλάνο), θεωρούμε πλέον δεδομένο πως πατώντας ένα κουμπί θα πάψουμε να ζεσταινόμαστε ή να κρυώνουμε.
Η άνεση και η ηρεμία που προσφέρει ο κλιματισμός μειώνεται όταν αλλάζει η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε και κυρίως όταν μειώνεται η υγρασία. Αυτό συμβαίνει επειδή τα κλιματιστικά συγκρατούν το νερό του αέρα, με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να γίνεται υπερβολικά ξηρή.
Η μύτη κατά την εισπνοή αναγκάζεται να αναπληρώσει το «χαμένο» νερό πριν ο αέρας περάσει στους ευαίσθητους πνεύμονες, με αποτέλεσμα να ξεραίνεται. Στη συνέχεια, για να προστατευτεί η μύτη από την «ξηρασία», είτε βουλώνει είτε «τρέχει». Έτσι, η παραμονή στον χώρο με τον κλιματισμό γίνεται τελικά δυσάρεστη αντί για ευχάριστη.
Ευτυχώς, τα προβλήματα αυτά είναι πιο σπάνια με τα σύγχρονα κλιματιστικά Inverter που δεν ξηραίνουν εντελώς τον αέρα. Σε κάθε περίπτωση, όποιο κλιματιστικό και αν έχετε, πρέπει να αλλάζετε τακτικά τα φίλτρα και να φροντίζετε ώστε να καθαρίζεται το κλιματιστικό από τεχνικό, διότι αν τα φίλτρα είναι βρώμικα, ο χώρος γεμίζει με αλλεργιογόνα, ρύπους και μικροργανισμούς.
Ο Μύθος
«Έχω αλλεργία στα κλιματιστικά» ή «Πρέπει να έχω άσθμα, δεν μπορώ να αναπνεύσω όταν μπαίνω σε χώρο με κλιματισμό».
Η Αλήθεια
Τα άτομα που παραπονιούνται για «αλλεργία στα κλιματιστικά», τις περισσότερες φορές πάσχουν από Αγγειοκινητική Ρινίτιδα, δηλαδή η μύτη τους αντιδρά έντονα σε αλλαγές στη θερμοκρασία ή στην υγρασία. Τα συμπτώματα είναι ίδια με αυτά της αλλεργίας, αλλά η αιτία είναι τελείως διαφορετική. Άλλες φορές πάλι, έχουν προβλήματα που δεν τα γνωρίζουν, όπως στραβό διάφραγμα, υπερτροφικές κόγχες ή και πολύποδες που κάνουν την ξηρότητα της μύτης πιο έντονη.
Τι να κάνετε
Αν είναι στο...χέρι σας, μειώστε ή κλείστε εντελώς τον κλιματισμό στον χώρο που είστε. Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε ή να ελέγξετε το επίπεδο κλιματισμού, να πίνετε περισσότερο νερό και να μην καπνίζετε για όσο διάστημα βρίσκεστε μέσα στον χώρο αυτόν.
Σε κάθε περίπτωση, η επίσκεψη σε έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο θα σας δώσει λεπτομερείς απαντήσεις και ουσιαστικές λύσεις για το τι να κάνετε.
Τι να μην κάνετε
Μη βγάζετε μόνος σας «διάγνωση» πως έχετε αλλεργία και μη χρησιμοποιείτε sprays και αντιαλλεργικά χάπια χωρίς προηγουμένως να υπάρχει επιβεβαιωμένη Αλλεργική Ρινίτιδα με δερματικές εξετάσεις (skin prick tests).
Μην έχετε συνέχεια το κλιματιστικό αναμμένο, αλλά ντυθείτε πιο ζεστά τον χειμώνα και προσπαθήστε να υπομείνετε τη ζέστη λίγο περισσότερο το καλοκαίρι. Καλό είναι, επίσης, να μάθετε αυτή τη συνήθεια στα παιδιά σας. Σε κάθε ευκαιρία, κάντε μερικές ρινοπλύσεις με υπέρτονο διάλυμα, ειδικά αν νιώθετε τη μύτη σας να αντιδρά άσχημα στον κλιματισμό.
Μη χρησιμοποιείτε από μόνοι σας αποσυμφορητικά sprays! Κάντε καλύτερα ρινοπλύσεις. Είναι εξίσου αποτελεσματικές, εφόσον τις κάνετε καθημερινά.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Σε κάθε περίπτωση, ένα εκτενές ιστορικό και μια λεπτομερής ενδοσκοπική εξέταση μπορεί να μας δείξει ποιο είναι πραγματικά το πρόβλημα και γιατί δεν αναπνέετε καλά.
Τις περισσότερες φορές το αίτιο της Ρινίτιδας είναι μεικτό, δηλαδή προϋπάρχει κάποιο πρόβλημα (Αλλεργική Ρινίτιδα, Υπερτροφία Κογχών, κτλ.) που χειροτερεύει με τον ξηρό αέρα που βγαίνει από το κλιματιστικό.
Έχει παρατηρηθεί πως αν διορθώσουμε το πραγματικό πρόβλημα που προκαλεί τη δυσκολία στη φυσιολογική αναπνοή από τη μύτη, γιατρεύεται αυτομάτως και η ξηρότητα που προκαλείται από τα κλιματιστικά.
Εξωτερική Ωτίτιδα (νόσος του κολυμβητή)
Η εξωτερική Ωτίτιδα ή νόσος του κολυμβητή είναι η μόλυνση του δέρματος του ακουστικού πόρου, ο οποίος είναι ο «σωλήνας» που οδηγεί στο τύμπανο. Πρόκειται, δηλαδή, για δερματική μόλυνση και όχι για μόλυνση του αυτιού.
‘Οπως συμβαίνει με το δέρμα μας σε κάθε περιοχή του σώματος, ο ακουστικός πόρος έχει και αυτός μικρόβια που ζουν ...ειρηνικά πάνω στην επιφάνειά του. Όσο το δέρμα του πόρου είναι άθικτο, τα μικρόβια δεν προκαλούν κανένα απολύτως πρόβλημα.
Όταν, όμως, το δέρμα του ακουστικού πόρου τραυματιστεί (π.χ. από τη χρήση μπατονέτας ή άλλου αντικειμένου που βάζει κάποιος στο αυτί του) ή μπει νερό στον πόρο και δεν απομακρυνθεί, μικρόβια και μύκητες που ήδη «κατοικούν» εκεί, βρίσκουν την ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν και να μολύνουν την περιοχή. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής έχει πόνο, φαγούρα, «μπούκωμα» στο αυτί, ενώ μέσα από τον πόρο βγαίνει υγρό το οποίο μυρίζει άσχημα.
Η εξωτερική ωτίτιδα είναι πολύ πιο συχνή τους καλοκαιρινούς μήνες που πλενόμαστε πιο συχνά, αλλά κυρίως που κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα και παραμένει ο ακουστικός πόρος βρεγμένος για πολλή ώρα. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο έντονη η φλεγμονή, που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί από τον πόνο και καταλήγει απεγνωσμένος στα επείγοντα του νοσοκομείου, λέγοντας πως πονάει υπερβολικά το αυτί του.
Ο Μύθος
«Μολύνθηκε το αυτί μου. Το νερό της θάλασσας πρέπει να ήταν βρώμικο».
Η Αλήθεια
Δεν είναι η «βρομιά» του νερού που μολύνει το αυτί. Ακόμα και στην καθαρότερη θάλασσα να κάνετε μπάνιο, μπορεί να πάθετε εξωτερική ωτίτιδα. Επίσης, το μπάνιο σε πισίνα δεν μειώνει ούτε αυξάνει τις πιθανότητες για μόλυνση του αυτιού. Το πρόβλημα στην εξωτερική ωτίτιδα είναι πως το νερό παγιδεύεται μέσα στο αυτί, το δέρμα διατηρείται μουσκεμένο και αυτές οι συνθήκες βοηθούν στον πολλαπλασιασμό των μικροοργανισμών που βρίσκονται ήδη στον ακουστικό πόρο, με αποτέλεσμα τη μόλυνση και τη φλεγμονή.
Τι να κάνετε
Μη βάζετε μπατονέτες ή οτιδήποτε άλλο βαθιά στο αυτί σας. Όταν λούζεστε ή μετά το κολύμπι, σιγουρευτείτε πως δεν έχει μείνει νερό στο αυτί. Για να απομακρυνθεί το νερό, απλώς γυρίστε το κεφάλι σας προς τον ώμο και τραβήξτε ελαφριά το πτερύγιο προς τα πίσω. Κάντε το μερικές φορές και το νερό θα φύγει!
Τι να μην κάνετε
Αν έχετε πόνο, φαγούρα και νιώθετε το αυτί μπουκωμένο πρέπει να επισκεφθείτε έναν ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο. Μην πάρετε σταγόνες μόνοι σας από το φαρμακείο. Αφενός δεν αρκούν για να γίνετε καλά, αφετέρου, αν υπάρχει πρόβλημα στο τύμπανο, μπορεί να προκαλέσετε πολύ σοβαρή ζημιά. Η χρήση θερμοφόρας βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου και επιταχύνει την ίαση. Χρειάζεται όμως, προσοχή προκειμένου να μην μπει ξανά νερό στο αυτί μέχρι να γίνετε καλά.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Το αυτί που πάσχει από εξωτερική ωτίτιδα καθαρίζεται, τοποθετείται ειδικό τολύπιο βαμβακιού μέσα στον πόρο για να «συγκρατεί» τις σταγόνες και ο ασθενής ξεκινάει την τοπική φαρμακευτική αγωγή που αντιστοιχεί στη δική του περίπτωση. Σκοπός μας είναι το αυτί να «στεγνώσει» και να γίνει καλά. Πολλές φορές θα χρειαστεί να δώσουμε ισχυρή τοπική αντιβιωτική αγωγή για να γίνει γρήγορα καλά το αυτί.
Σε άτομα που ταλαιπωρούνται συχνά από εξωτερική ωτίτιδα, διδάσκουμε τρόπους πρόληψης και αποφυγής της νόσου.
Τέλος, άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη και πιθανή εξωτερική ωτίτιδα πρέπει να εξεταστούν επειγόντως από τον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο, αμέσως μόλις νιώσουν κάποιον έντονο πόνο στο αυτί. Στα άτομα αυτά η εξωτερική ωτίτιδα μπορεί να εξελιχθεί πολύ δυσάρεστα και πρέπει να την προλάβουμε!
10 Μύθοι για τη Ρινοπλαστική
Η Ρινοπλαστική είναι σίγουρα η πιο εντυπωσιακή σε αποτέλεσμα επέμβαση της Αισθητικής Ωτορινολαρυγγολογίας. Ας ξεδιαλύνουμε τώρα και τους εντυπωσιακούς... μύθους που τη συνοδεύουν εδώ και δεκαετίες!
Μύθος
Η Ρινοπλαστική γίνεται μόνο για αισθητικούς λόγους.
Αλήθεια
Με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική μας ενδιαφέρει αρχικά να εξασφαλίσουμε την άριστη αναπνοή και έπειτα να ομορφύνουμε την αισθητική εικόνα της μύτης. Σε πολλές περιπτώσεις, όσο και να διορθωθεί το εσωτερικό της μύτης, το σχήμα των οστών εξωτερικά μπορεί να μην επιτρέπει την καλή αναπνοή. Ο ευθειασμός και η ανάταξη (σήκωμα) της μύτης είναι τότε αναγκαία και επιτυγχάνονται μόνο με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική μπορεί να γίνει σε κάθε ηλικία.
Αλήθεια
Δεν κάνουμε Ρινοπλαστική πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη των οστών του προσώπου (18 έτη). Ανώτατο όριο ηλικίας δεν υπάρχει. Μπορούμε να διορθώσουμε μια «άσχημη» μύτη ακόμα και στην ηλικία των...80 ετών, αρκεί η φυσική κατάσταση του ατόμου να είναι καλή.
Μύθος
Δεν κάνουμε Ρινοπλαστική πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη των οστών του προσώπου (18 έτη). Ανώτατο όριο ηλικίας δεν υπάρχει. Μπορούμε να διορθώσουμε μια «άσχημη» μύτη ακόμα και στην ηλικία των...80 ετών, αρκεί η φυσική κατάσταση του ατόμου να είναι καλή.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική είναι μόνο για τις γυναίκες.
Αλήθεια
Η Λειτουργική Ρινοπλαστική είναι μια επέμβαση που αποκαθιστά την αναπνοή, την υγεία γενικότερα, την ψυχολογία και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να προκαλέσει ιγμορίτιδες, πονοκεφάλους, ωτίτιδες, αμυγδαλίτιδες, ροχαλητό, υπνική άπνοια και καρδιαγγειακά προβλήματα. Η σωστή αναπνοή που επιτυγχάνεται με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική, λοιπόν, είναι ανάγκη και όχι πολυτέλεια μόνο για λίγους.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική «δείχνει» ψεύτικη.
Αλήθεια
Εκείνες οι ρινοπλαστικές που τελικά φαίνονται είναι αυτές που είναι αποτυχημένες! Επιτυχημένη Λειτουργική Ρινοπλαστική είναι η δημιουργία «φυσικής» εικόνας της μύτης, που κολακεύει τα χαρακτηριστικά του προσώπου και δένει αρμονικά με αυτά. Είναι βέβαιο πως καθημερινά συναντάτε άτομα που έχουν υποβληθεί σε επιτυχημένη Λειτουργική Ρινοπλαστική, αλλά κανείς δεν το αντιλαμβάνεται! Μετά τη Λειτουργική Ρινοπλαστική, οι φίλοι και οι γνωστοί σας θα διαπιστώνουν μια ευχάριστη αλλαγή στο πρόσωπό σας, ένα πρόσωπο πιο όμορφο και αρμονικό, χωρίς, ωστόσο, να μπορεί κανείς να εντοπίσει σε τι ακριβώς οφείλεται αυτή η αλλαγή.
Η Λειτουργική Ρινοπλαστική δεν είναι μια επέμβαση πολυτέλειας για λίγους. Είναι μια επέμβαση με κόστος λογικό, της οποίας το αποτέλεσμα βελτιώνει την υγεία, την ψυχολογία και την ποιότητα ζωής όλων όσων τη χρειάζονται.
Μύθος
Η Ρινοπλαστική θα κάνει το πρόσωπο να δείχνει ανέκφραστο και «παγωμένο».
Αλήθεια
Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με κακή χρήση ενέσιμων υλικών (BOTOX, Υαλουρονικό οξύ, κτλ.) ή μετά από επέμβαση Face-Lift με κακή τεχνική. Η σύγχρονη λειτουργική Ρινοπλαστική δεν μπορεί να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Μετά από την επέμβαση θα διατηρήσετε κάθε έκφραση του προσώπου σας, απλά τώρα θα είστε πιο όμορφος/η!
Μύθος
Ρινοπλαστική μπορούν να κάνουν μόνον όσοι έχουν μεγάλες ή πολύ στραβές/γαμψές μύτες.
Αλήθεια
Υπάρχουν δεκάδες μικροπροβλήματα στην εμφάνιση και στη λειτουργία της μύτης, που μπορούν να λυθούν με τη Λειτουργική Ρινοπλαστική. Ακόμα και αν κάποιος έχει μικρή μύτη ή υπερβολικά στενά ρουθούνια, μπορεί να ωφεληθεί από τη σύγχρονη Λειτουργική Ρινοπλαστική, αφού έχουμε τρόπους ακόμα και να αυξάνουμε το μέγεθος της μικροσκοπικής μύτης, ώστε να προσφέρει άνετη αναπνοή και να συνεχίζει να ταιριάζει με το πρόσωπο.
Μύθος
Ο χειρουργός μπορεί να κάνει τη μύτη μου να μοιάζει όπως θέλω.
Αλήθεια
Στη Λειτουργική Ρινοπλαστική δεν…αντικαθιστούμε την παλιά μύτη με μια καινούργια! Να θυμάστε πως δεν γίνονται μύτες...κατά παραγγελία, ούτε η μύτη που είδατε σε κάποιον/ α «celebrity» σημαίνει πως θα ταίριαζε σε εσάς, ακόμα και αν μπορούσε να γίνει τέτοια Ρινοπλαστική. Με τη σύγχρονη Λειτουργική Ρινοπλαστική, η μύτη σας θα είναι ίσια, στο σωστό μέγεθος, δεν θα «τονίζεται», θα δένει αρμονικά με όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά και θα είναι τόσο μοναδική όσο μοναδικό είναι και το πρόσωπό σας.
Μύθος
Υπάρχει ένα «πρότυπο» μύτης, μια «ιδανική» μύτη.
Αλήθεια
Στις δεκαετίες 1960-2000 όλες σχεδόν οι επεμβάσεις Ρινοπλαστικής κατέληγαν σε μικρή, κοντή και ανασηκωμένη μύτη, κατά τις επιταγές του μύθου της «γαλλικής μυτούλας», ίδιας με ενός παιδιού. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό: η μύτη δεν «έδενε» με τις αναλογίες του προσώπου, ο ασθενής δεν ανέπνεε καλά με τόσο μικρή μύτη και τελικά η μύτη έδειχνε αταίριαστη και «αστεία» όταν πλέον ο/η ασθενής έφτανε σε μεγάλη ηλικία.
Στη σύγχρονη λειτουργική Ρινοπλαστική δεν γίνονται ποτέ «μύτες κατά παραγγελία», ούτε γίνονται, πλέον, τέτοιες μικροσκοπικές μύτες. κάθε μύτη είναι διαφορετική και ακολουθεί τη μοναδικότητα του κάθε ατόμου. Με τη σύγχρονη λειτουργική Ρινοπλαστική θα βελτιωθεί η δική σας μύτη, έτσι ώστε να είναι αρμονική και ταιριαστή με το υπόλοιπο πρόσωπό σας και θα είναι τόσο φυσική που ποτέ κανείς δεν θα αντιληφθεί πως κάνατε κάποια αισθητική επέμβαση.
Μύθος
Τα αποτελέσματα της Ρινοπλαστικής φαίνονται αμέσως
Αλήθεια
Πράγματι, όσον αφορά στο μέγεθος και το σχήμα της μύτης, φαίνονται αμέσως τα αποτελέσματα, μόλις βγει ο νάρθηκας, μετά από 10-14 μέρες. Υπάρχει, όμως, κάποιο πρήξιμο στην περιοχή (οίδημα) που, ενώ δεν ξεπερνάει τα λίγα χιλιοστά, εντούτοις δεν επιτρέπει να δούμε όλες τις λεπτομέρειες στην επιφάνεια της μύτης.
Πιο σαφή εικόνα θα έχει ο ασθενής σε 2-3 εβδομάδες από την επέμβαση και ήδη στους 3 μήνες θα δει το 90% του τελικού αποτελέσματος, που ολοκληρώνεται σε περίπου 6-9 μήνες. Πρέπει να θυμάστε, όμως, πως ήδη από την 3 εβδομάδα που βγαίνει οριστικά ο νάρθηκας, η μύτη θα είναι απόλυτα φυσιολογική σε σχήμα και μέγεθος.
Αγγειοκινητική Ρινίτιδα
Αγγειοκινητική Ρινίτιδα
Η Αγγειοκινητική Ρινίτιδα έχει άγνωστη αιτία. Τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά της απλής (ιογενούς) ρινίτιδας ή της Αλλεργικής Ρινίτιδας χωρίς, όμως, να υπάρχει λοίμωξη ή αλλεργία. Τις περισσότερες φορές προκαλεί ενοχλητικό μπούκωμα, αν και σε κάποιες περιπτώσεις οι ασθενείς αναφέρουν φτερνίσματα και πως η μύτη «τρέχει».
Τα συμπτώματα της Αγγειοκινητικής Ρινίτιδας προκαλούνται από υπερευαισθησία των αισθητήριων νεύρων της μύτης. Σε κάποια άτομα, τα νεύρα μέσα στη μύτη «ερεθίζονται» πολύ εύκολα από τις αλλαγές του καιρού, της θερμοκρασίας ή της υγρασίας (π.χ. είσοδος σε δωμάτιο με έντονο κλιματισμό, έξοδος στο κρύο, κτλ.). Σε άλλα άτομα, τα καυτερά φαγητά, το αλκοόλ, ακόμα και η συναισθηματική φόρτιση και η υπερένταση (άγχος, φόβος, ερωτικός ερεθισμός) μπορούν να προκαλέσουν μπούκωμα ή φτερνίσματα. Σπανιότερα, ευθύνονται κάποιες ερεθιστικές μυρωδιές (χλωρίνη, κάποιες όξινες μυρωδιές, κτλ.). Τέλος, η λήψη φαρμάκων μπορεί να πυροδοτήσει τα συμπτώματα αυτά.
Ενδιαφέρον είναι ότι η Αγγειοκινητική Ρινίτιδα είναι πολύ πιο συχνή σε γυναίκες. Κάποιοι ειδικοί, μάλιστα, υποθέτουν πως μπορεί να σχετίζεται με ορμονικούς παράγοντες.
Ο Μύθος
«Έχω Αλλεργική Ρινίτιδα, αφού κάθε άνοιξη και φθινόπωρο η μύτη μου βουλώνει/φτερνίζομαι» ή «΄Ενας ιατρός παλιότερα μου είπε πως έχω αλλεργία στα κλιματιστικά/στο κρύο/στη ζέστη/στα απορρυπαντικά».
Η Αλήθεια
Τα συμπτώματα της Αγγειοκινητικής και της Αλλεργικής Ρινίτιδας είναι παρόμοια και μπερδεύουν τους ασθενείς αλλά και τους ιατρούς. Το γεγονός ότι τα συμπτώματα αυτά είναι χειρότερα την άνοιξη και το φθινόπωρο (που αλλάζει ο καιρός), κάνει ακόμα πιο ισχυρή τη λανθασμένη πεποίθηση πως κάποιος πάσχει από αλλεργία, ενώ στην πραγματικότητα πάσχει από Αγγειοκινητική Ρινίτιδα.
Έχει αποδειχθεί πως ο 1 στους 3 ασθενείς με τυπικά συμπτώματα «αλλεργίας» τελικά πάσχει από Αγγειοκινητική Ρινίτιδα, ενώ σήμερα γνωρίζουμε πως σχεδόν το 80% των ατόμων με Αλλεργική Ρινίτιδα, στην πραγματικότητα πάσχουν από μεικτή ρινίτιδα, έναν συνδυασμό Αγγειοκινητικής και Αλλεργικής Ρινίτιδας.
Τι να κάνετε
To μπούκωμα της μύτης που προκαλεί η Αγγειοκινητική Ρινίτιδα ανακουφίζεται επιτυχημένα με ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό αλλά και με τη χρήση ενδορρινικών τοπικών αποσυμφορητικών ή ενδορρινικών sprays κορτικοστεροειδών. Προσοχή, όμως! Πριν ξεκινήσετε τη χρήση οποιουδήποτε φαρμακευτικού spray, πρέπει να σας δει ο ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος.
Τι να μην κάνετε
Μην κάνετε μόνος σας διάγνωση πως έχετε αλλεργία και μη χρησιμοποιείτε sprays και αντιαλλεργικά σκευάσματα χωρίς να υπάρχει επιβεβαιωμένη Αλλεργική Ρινίτιδα με skin prick tests. Είναι καθημερινό φαινόμενο να βλέπουμε ασθενείς να παίρνουν για χρόνια αντιαλλεργικά φάρμακα και sprays και τελικά να αποδεικνύεται πως δεν πάσχουν καν από Αλλεργική Ρινίτιδα!
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Αρχικά θα διαγνώσει από τι είδους ρινίτιδα πάσχετε: Αλλεργική, Αγγειοκινητική ή Μεικτή. Δεν αρκεί το εκτενές ιστορικό. Απαιτούνται ειδικές δερματικές εξετάσεις (skin prick tests) που θα επιβεβαιώσουν ή θα αποκλείσουν την αλλεργία!
Όταν πλέον ο ιατρός είναι βέβαιος πως η αιτία των συμπτωμάτων είναι η Αγγειοκινητική Ρινίτιδα, η θεραπεία περιλαμβάνει ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό, αποσυμφορητικά και κορτικοστεροειδή sprays, καθώς και αποφυγή των ερεθιστικών παραγόντων.
Αρχικά θα ξεκινήσετε με πλύσεις με φυσιολογικό όρο και μόνο εφόσον ο Ωτορινολαρυγγολόγος σας το προτείνει, θα χρησιμοποιήσετε κάποιο ρινικό φαρμακευτικό spray.
Σε κάποιες περιπτώσεις το μπούκωμα της Αγγειοκινητικής Ρινίτιδας χρειάζεται να αντιμετωπιστεί επεμβατικά με Ραδιοσυχνότητες για τη μόνιμη σμίκρυνση των κάτω ρινικών κογχών.
Αλλεγική Ρινίτιδα σε παιδιά
Η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να προκληθεί σε παιδιά που έχουν αποκτήσει ευαισθησία σε ορισμένα αλλεργιογόνα, τα οποία είτε εισπνέονται είτε περιέχονται σε κάποια παιδική τροφή (π.χ. γάλα, ξηροί καρποί κτλ). Η αλλεργική ρινίτιδα συνήθως δημιουργεί επιπλοκές στα παιδιά με καθυποτροπήν μέση εκκριτική ωτίτιδα ή μέσες ωτίτιδες ή καθυποτροπήν λαρυγγίτιδες.
Η αλλεργική ρινίτιδα στα παιδιά συνήθως εκδηλώνεται με μόνιμο μπούκωμα της μύτης, πολλαπλά απανωτά φτερνίσματα, ρινική καταρροή, οπισθορρινική καταρροή, φαγούρα στη μύτη και μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια. Αρκετά παιδιά πάσχουν ταυτόχρονα από αλλεργικό άσθμα, ρινοκολπίτιδα, διαταραχές του ύπνου και άπνοιες στον ύπνο. Επίσης, μπορεί να πάσχουν από υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων και των αμυγδαλών με επακόλουθο τη δυσχέρεια της αναπνοής, ιδίως κατά τον ύπνο.
Τα συνηθέστερα αλλεργιογόνα στα οποία είναι ευαίσθητα τα παιδιά είναι τα αεροαλλεργιογόνα γυρεόκοκκων αλλεργιογόνων φυτών (αγρωστώδη, περδικάκι, ελιά, τσουκνίδα κτλ), τα αλλεργιογόνα των ακάρεων της σκόνης του σπιτιού, τα αλλεργιογόνα ενδοοικιακών και εξωοικιακών μυκήτων, τα αλλεργιογόνα τριχών, επιθηλίων και αποξηραμένων εκκρίσεων οικόσιτων ζώων (σκύλος, γάτα, πτηνά).
Τέτοια αλλεργιογόνα υπάρχουν μέσα και έξω από το σπίτι: εξωοικιακά αλλεργιογόνα είναι οι γύρεις φυτών και δένδρων και οι μύκητες, ενώ ενδοοικιακά είναι η οικιακή σκόνη και τα επιθήλια των κατοικίδιων. Δυστυχώς, κάποια από τα αεροαλλεργιογόνα μπορεί να προέρχονται από μακρινές αποστάσεις, όπως π.χ. οι αλλεργιογόνοι γυρεόκοκκοι της ελιάς, που μπορεί να ταξιδέψουν με τον άνεμο σε μεγάλες αποστάσεις και να προκαλέσουν συμπτώματα σε κάποιον που βρίσκεται ακόμα και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την πηγή τους.
Στην Ελλάδα, 1 στα 5 παιδιά έχει αλλεργική ρινίτιδα και συχνά υπάρχει κληρονομικό ιστορικό, καθώς μπορεί ο ένας ή και οι δύο γονείς να πάσχουν από κάποιου τύπου αλλεργία. Αν μάλιστα και οι δύο γονείς είναι αλλεργικοί, 1 στα 2 παιδιά θα είναι και αυτό αλλεργικό. Τα αγόρια έχουν διπλάσια πιθανότητα να παρουσιάσουν αλλεργική ρινίτιδα.
Τα συμπτώματα μοιάζουν πολύ με αυτά του κοινού κρυολογήματος. Έτσι, την πρώτη φορά που το παιδί θα προσβληθεί από αλλεργική ρινίτιδα, εσείς και πιθανόν ο ιατρός σας να νομίσετε πως το παιδί κρυολόγησε. Αν, όμως, εκείνο έχει για πολλές μέρες φτερνίσματα, μπούκωμα, φαγούρα στη μύτη και στα μάτια, καταρροή από τη μύτη, βήχα και κόκκινα μάτια, πρέπει να υποπτευτείτε την αλλεργική ρινίτιδα.
Η αλλεργική ρινίτιδα δεν εμφανίζεται συνήθως στη βρεφική ηλικία. Το παιδί θα εµφανίσει τα πρώτα συµπτώµατα λίγο πριν πάει σχολείο, περίπου όταν είναι 4-5 χρονών. Η τροφική αλλεργική ρινίτιδα, αντιθέτως, µπορεί να εµφανιστεί πολύ πιο νωρίς.
Ο πιο συχνός Μύθος
«Το παιδί είναι συνέχεια κρυωμένο και για αυτό φτερνίζεται» ή «Το παιδί είναι αλλεργικό στα πάντα, δεν γίνεται τίποτα!»
Η Αλήθεια
Κάθε παιδί με συχνά κρυολογήματα και καθυποτροπήν εκκριτικές ωτίτιδες πρέπει να ελέγχεται με ενδοεπιδερμικές δοκιμασίες νυγμού (skin prick tests) για πιθανή αλλεργική ρινίτιδα.
Αυτή μπορεί να είναι η αιτία όλων των προβλημάτων υγείας που έχει το παιδί σας και σχεδόν πάντα οι γονείς και οι ιατροί την αμελούν. Κανείς δεν είναι αλλεργικός «στα πάντα», απλά για να μπορεί να αποφύγει τα αλλεργιογόνα πρέπει να μάθει ποια είναι αυτά που τον πειράζουν. Οι ενδοεπιδερμικές δοκιμασίες νυγμού (skin prick tests) μπορεί να γίνουν σε οποιαδήποτε ηλικία, αρκεί να μπορεί να συνεργαστεί ο γιατρός με το παιδί.
Η αλλεργική ρινίτιδα είναι πιο συχνή και πιο βαριά στους εφήβους, κάτι που δημιουργεί προβλήματα, διότι τις περισσότερες φορές τα συμπτώματα επιδεινώνονται στο διάστημα Μαΐου-Ιουλίου, την περίοδο δηλαδή που οι μαθητές δίνουν εξετάσεις. Ένα σημαντικό πρόβλημα που προκαλεί η αλλεργική ρινίτιδα στα μικρότερης ηλικίας παιδιά είναι πως το παιδί που είναι συνεχώς μπουκωμένο δεν αναπνέει από τη μύτη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αναπνέει από το στόμα, να ροχαλίζει, να μην κοιμάται καλά και να έχει προβλήματα ανάπτυξης λόγω των προβλημάτων ύπνου (βλ. «Ροχαλητό στα παιδιά»). Η συνεχώς μπουκωμένη μύτη προκαλεί συσσώρευση υγρού στα αυτιά και βαρηκοΐα, κάτι που δημιουργεί προβλήματα στο σχολείο και στην επικοινωνία με τα άλλα παιδάκια.
Το πιο σημαντικό πρόβλημα, όμως, είναι πως αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα η αλλεργική ρινίτιδα, «κατεβαίνει» στους πνεύμονες και προκαλεί αλλεργικό βρογχικό άσθμα σε 1 στα 2 παιδιά.
Τι να κάνετε
Υποψίες πως το παιδί σας είναι αλλεργικό πρέπει να σας μπουν, αν το βλέπετε συχνά να «σηκώνει» τη μύτη του με την παλάμη του (αλλεργικός χαιρετισμός), προκαλώντας μια οριζόντια γραμμή στην άκρη της μύτης, να κάνει τυπικούς μορφασμούς προσπαθώντας να πάρει ανάσα, να φτερνίζεται, να έχει φαγούρα στη μύτη και στα μάτια και να αναπνέει από το στόμα.
Αρχικά, πρέπει να δει το παιδί ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος που θα κάνει τις ειδικές ενδοεπιδερμικές δοκιμασίες νυγμού (skin prick tests) για να βρει τα ένοχα αλλεργιογόνα.
Εσείς από τη μεριά σας θα πρέπει να μειώσετε το ένοχο αλλεργιογόνο από το περιβάλλον του παιδιού σας. Το αγαπημένο λούτρινο παιχνίδι που δεν αποχωρίζεται το παιδί πρέπει να το πλένετε μια φορά την εβδομάδα και ένα βράδυ να το βάζετε στην κατάψυξη, ενώ στρώματα, κρεβάτια και παπλώματα πρέπει να σκουπίζονται 2-3 φορές την εβδομάδα με ηλεκτρική σκούπα για να αφαιρούνται τα ακάρεα της σκόνης. Με σωστό κλιματισμό και με καθαρισμό των φίλτρων μειώνονται οι μύκητες και οι γύρεις, ενώ τα κατοικίδια πρέπει να βρουν άλλο …σπιτικό, αν προκαλούν αλλεργία στο παιδί σας. Μαξιλάρια, κουβέρτες, βαριές κουρτίνες και γενικά οτιδήποτε μπορεί να συγκρατήσει σκόνη πρέπει να αφαιρεθεί ή τουλάχιστον να το καθαρίζετε πολύ τακτικά.
Ο ρόλος σας μπορεί να είναι κουραστικός και δυσάρεστος, αλλά θα πρέπει να δώσετε στο παιδί να καταλάβει την αναγκαιότητα αυτών των μέτρων.
Τι να μην κάνετε
Μην προσπαθήσετε να βρείτε «μέση λύση». Όσο και αν αγαπάει τη γατούλα του το παιδί σας, αν το κατοικίδιο δεν φύγει από το σπίτι, όσα φάρμακα και αν πάρει το παιδί, η αλλεργία θα παραμένει και θα χειροτερεύει μέχρι να γίνει κανονικό, βαρύ άσθμα. Όσο και να του αρέσει να παίζει στην εξοχή, αν το παιδί είναι αλλεργικό στη γύρη, πρέπει να το αποφεύγει. Όσο και αν θέλει να κοιμάται αγκαλιά με το λούτρινο αρκουδάκι του ή να έχει πολλά λούτρινα και χνουδωτά παιχνίδια στο δωμάτιό του, πρέπει απαραιτήτως να φύγουν, διότι μαζεύουν ακάρεα, τη συχνότερη αιτία αλλεργίας στα παιδιά.
Μην υποτιμάτε τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η αλλεργία! Είναι πολλά και, ενώ δεν είναι άμεσα επικίνδυνα, μειώνουν πολύ την ποιότητα ζωής του παιδιού, αλλά και τη δική σας. Είναι σαφές ότι μακροπρόθεσμα θα προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα.
Τι κάνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος
Σε κάθε παιδί με συμπτώματα ύποπτα για αλλεργική ρινίτιδα, παίρνουμε πλήρες ιστορικό με τη βοήθεια των γονιών και κάνουμε ενδοεπιδερμικές δοκιμασίες νυγμού (skin prick tests). Ανάλογα με τα αποτελέσματα, καταστρώνουμε μια στρατηγική αντιμετώπισης της αλλεργικής ρινίτιδας με σκοπό την οριστική ανακούφιση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του παιδιού, αλλά και την αποφυγή εξέλιξης της ρινίτιδας σε αλλεργικό άσθμα.
Οι ενδοεπιδερμικές δοκιμασίες νυγμού (skin prick tests)είναι ανώδυνες και, αν ο ιατρός εξηγήσει στο παιδί πως δεν θα πονέσει και πως δεν θα το τρυπήσει στην πραγματικότητα, κανένα παιδί δεν διαμαρτύρεται. Η μόνη διαφορά με τους ενήλικες είναι πως επειδή τα χεράκια του παιδιού είναι μικρά, δεν χωράνε όλα τα αλλεργιογόνα, οπότε τις περισσότερες φορές ο ιατρός κάνει τα tests στην πλατούλα του παιδιού. Αν αποδειχθεί πως είναι αλλεργικό σε κάποιο αλλεργιογόνο, δίνονται συγκεκριμένες οδηγίες αποφυγής του, όσο αυτό είναι εφικτό φυσικά (βλ. Ενότητα: «Οδηγίες αποφυγής αλλεργιογόνων).
Όσον αφορά στη φαρµακευτική αγωγή, τόσο τα αντισταµινικά όσο και τα ενδορρινικά sprays έχουν αποδειχθεί, έπειτα από πολύ µεγάλες σε πληθυσµό, διεθνείς µελέτες πως είναι ασφαλείς ουσίες. Βέβαια, καλό είναι να µην χρησιμοποιούνται για µεγάλα διαστήµατα.
Η ριζική αντιµετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας και στα παιδιά γίνεται µε την υπογλώσσια ανοσοθεραπεία, προκειµένου το παιδί να γίνει εντελώς καλά, χωρίς να παίρνει φάρµακα. Η υπογλώσσια ανοσοθεραπεία διαρκεί συνήθως 3 χρόνια µε ποσοστό επιτυχίας πλήρους εξάλειψης ή σηµαντικότατου περιορισµού των συµπτωµάτων σε ποσοστό 90-95%.